Θεμιστοκλέους φίλοι

Οἱ φίλοι τοῦ Θεμιστοκλέους*

Ὁ Κλέαρχος** στὸ πρῶτο βιβλίο τοῦ ἔργου του Περὶ φιλίας λέει πώς, ὅταν ὁ Θεμιστοκλῆς κατεσκεύασε ἕνα θαυμάσιο τρίκλινο, εἶπε ὅτι θὰ ἦταν εὐτυχὴς ἐὰν εὑρίσκοντο τόσοι φίλοι, ποὺ νὰ καλύψουν ὅλες τὶς θέσεις.***

Συνέχεια →

Δημώνακτος βίος καὶ δίκη

Δημώναξ: Ὁ Κύπριος κυνικὸς φιλόσοφος

2 Γιὰ τὸν Δημώνακτα εἶναι σωστὸ καὶ πρέπον νὰ μιλήσουμε γιὰ δύο λόγους.
Πρῶτα γιὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ μνήμη του στοὺς καλλιεργημέν
νους ὅσο, τουλάχιστον, περνᾷ ἀπὸ τὸ χέρι μου.
Ἔπειτα, γιὰ νἄχουν
καὶ οἱ νέοι οἱ πιὸ προικισμένοι, αὐτοὶ ποὺ στρέφονται στὸν στοχασμό,
πρότυπα γιὰ παραδειγματισμὸ ποὺ νὰ μὴν εἶναι μόνον ἀπὸ τὰ
παλαιὰ τὰ χρόνια διαλεγμένα,
ἀλλὰ κι ἀπὸ τοὺς χρόνους μας νὰ
παίρνουν κανόνα βίου καὶ νὰ μιμοῦνται ἐκεῖνον ποὺ ἀνεδείχθη
στὸν ἄριστο ἀπ’ ὅσους φιλοσόφους ἐγνώρισα.

Συνέχεια →

Γερμανῶν Στρατηγεῖο

Στὶς 27 Ἀπριλίου 1941, ξεκινᾶ ἡ γερμανικὴ κατοχὴ στὴν Ἀθήνα.
Στὴν φωτογραφία βλέπουμε τὴν εἴσοδο τοῦ γερμανικοῦ στρατηγείου ποὺ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Κατοχῆς στεγαζόταν στὸ ξενοδοχεῖο «Μεγάλη Βρεταννία».

Συνέχεια →

Χρειάζονται καὶ γιὰ τὴν Κύπρο ἀποδιοπομπαίους τράγους…

Ἡ ἱστορία τοῦ Νίκου Σαμψὼν ἀγαπητοί μου εἶναι μία πορεία ἀγῶνος γιὰ τὴν Ἕνωση, ἀγῶνος γιὰ τὴν Κύπρο, Ἀντι-ἀποικιακοῦ Ἀγῶνος
Οἱ προδότες ἀγαπητοί μου δὲν μπαίνουν φυλακὴ ἰσοβίως…
Οἱ προδότες ἀγαπητοί μου δὲν βασανίζονται ἀπάνθρωπα!

Συνέχεια →

Ἱστορικὰ ανέκδοτα τοῦ 1821

Στὸ μοναστῆρι τοῦ Προυσοῦ, πεσμένος στὸ κρεββάτι ἀπ’ τὴν φυματίωση, κατὰ τὸ 1823 ὁ Καραϊσκάκης παρῳτρύνθη ἀπὸ κάποιον καλόγερο νὰ τάξῃ στὴν Προυσιώτισσα ἕνα δῶρο γιὰ νὰ γίνῃ καλά.

«Τί νά δόσω ὀρέ…;; … Δὲν ἔχω τίποτα ἄλλο ἀπ’ τὸ μπλάρ μου καὶ τὸ τάζω», εἶπε χαμογελώντας πικραμένα. Ἀφοῦ βελτιώθηκε κάπως ἡ ὑγεία του καὶ τοῦ ἔπεσε ὁ πυρετὸς ἔδεσε τὸ μουλάρι ἀπ’ τὴν πόρτα τῆς ἐκκλησίας χάρισμα στὴν Παναγία κι ὅπως πάντα εἶπε τ’ ἀστεῖο του: «Ποῦ νά ‘ξερα ἐγώ Παναγία μ’ πώς ἤθελες τοῦ μπλάρ μ’ γιά νά μέ γειάν’ς τόσον καιρό;». Συνέχεια →

Δίχως …«ἐπαναστάσεις» δὲν ζοῦμε!!!

21 τὰ «κινήματα» ποὺ μετρᾶ ἡ Πατρίδα μας, μέσα σε ἕναν, μόνον, αἰῶνα!!!

Ἡ ἐπέτειος τῆς «Ἐπαναστάσεως» ἤ «Πραξικοπήματος», τῆς 21ης Ἀπριλίου τοῦ 1967, εἶναι λίγο ἔως πολὺ γνωστῆ σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες. Αὐτὸ ποὺ ἴσως δὲν εἶναι γνωστό, ἰδιαιτέρως στὶς νέες γενεές, εἶναι ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν στρατιωτικῶν πραξικοπημάτων ἤ κινημάτων, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ 20ου αἰῶνοςα στὴν Πατρίδα μας.
Τὸ σύνολον αὐτῶν λοιπόν, τῶν (ἐπιτυχημένων ἢ μή), «ἐπαναστάσεων» ἀνέρχεται στὸν ἀριθμὸ τῶν 21 συνολικῶς!!!
Σὲ αὐτά, τὰ συνολικῶς 21, θὰ πρέπη νὰ προστεθοῦν καί… ἀρκετὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα, ὡστόσο, ἂν καὶ ὀργανώθησαν δὲν ἐπρόλαβαν νὰ ἐκτελεσθοῦν ἢ κατεστάλησαν ἐν τῇ γενέσει τους!

Ἔτσι, γιὰ μὰ μὴν λέμε πὼς οἱ παρεμβάσεις μὲ …τὰνκς καὶ ὅπλα στὴν πολιτικὴ ζωή, εἶναι προνόμιο καὶ εὑρίσκεται στὸ DNA μόνον τῆς γειτονικὴς χώρας!!! Συνέχεια →