Ὄχι παρακαλῶντας… Ὄχι ἐλπίζοντας… Ὄχι στηριζόμενοι σὲ ἄλλους… Μόνοι μας… Μὲ τὶς δυνάμεις μας… Μὲ τὶς ἀντοχές μας…
Θὰ ξαναφυλλώση…
Κορμὸς γερὸς κι ἄς πέφτουν τὰ φύλλα… Κόρμος ποὺ προώρισθαι νὰ ζήσῃ… Θὰ ἔλθη ἡ ἄνοιξις καὶ θὰ ξαναφυλλώση!!!
Ἀριθμογραφίας τὸ ἀνάγνωσμα.
Α. Μέχρι τοὺς χρόνους τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου οἱ ἀριθμοὶ ἐγράφοντο ὁλογράφως: εἷς μία ἕν, δύω, τρεῖς τρία, κ.οκ. Τὰ μέχρι τοῦ 100 ἀπόλυτα καὶ τακτικὰ ἀριθμητικά, τὰ ὁποῖα ὑπολείπονταν τῆς ἑπομένης δεκάδας κατὰ μία ἢ δύο μονάδες, δηλώνονταν περιφραστικὰ μὲ τὴ μετοχὴ δέων/δέουσα/δέον, δέοντες/δέουσαι/δέοντα (28= δυοῖν δέοντα τριάκοντα, 49= ἑνὸς δέων πεντηκοστός). Μόνο οἱ Ἀθηναῖοι … Συνέχεια
Βαραίνουν (διαρκῶς) οἱ ἁλυσίδες μας;
Λογικὸ φαίνεται νὰ μᾶς συμβαίνῃ κάτι τέτοιο, ὅσο ὁδεύουμε πρὸς τὸ πέρας τῶν δεινῶν μας. Μά, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ ἀδυνατοῦμε νὰ διακρίνουμε …φῶς, κάπου στὴν διαδρομὴ ποὺ εἰσήλθαμε, καταλήγουμε νὰ ἀπελπιζόμεθα. Μά χρειάζεται ἤ ὄχι;
Δὲν ἔχει χαθεῖ κάτι ἀπὸ τὴν Ὀμορφιά…
Καλημέρα!!!! Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!!
Ὑγεία νὰ ἔχουμε νὰ λέμε τὰ κάλαντα…
Σὲ ὅλον τὸν κόσμο, ὅπου πατᾶμε, τὰ παιδιὰ μένουν μόνα τούς, πεθαίνουν σὲ πολέμους τῶν «μεγάλων». Μένουν ὀρφανὰ καὶ οἱ «φιλάνθρωπες» ὀργανώσεις τοὺς πετοῦν ἔνα κομμάτι ψωμί. Πολλὲς φωτογραφίες νὰ βγοῦν καὶ νὰ σᾶς τὶς δείξουμε καὶ νὰ ἔχουν νά τσεπώσουν οἱ καλοὶ ἄνθρωποι.