Τουρκοκρατία… Τί στάσιν διατηροῦσε τό Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως; Μπᾶ… Τίποτα σπουδαῖον… Ἁπλῶς γιὰ τοὺς πολλούς, γιὰ τὸν λαό, τὰ βάσανα τὰ ἔστειλε ὁ …θεός, πρὸ κειμένου νὰ τὸν δοκιμάσῃ. Κι ἐνᾦ ὁ λαὸς ἐδοκιμάζετο, οἱ ἐκκλησίες ὄχι μόνον δὲν ἔχαναν τὶς περιουσίες τους, ἀλλὰ μὲ εἰδικὰ παραχωρητήρια …τὶς πολλαπλασίαζαν αὐγατίζοντάς τες! Δῆλα δή… Γιὰ νὰ λέμε … Συνέχεια
Οἱ ἀριστοφανικοὶ «ἀλαντοπῶλες» πιὸ …προσεγμένοι ἀπατεῶνες ἀπὸ τὴν τρόικα.
Δὲν ξέρω ἐὰν ὑπάρχουν ἠλίθιοι ποὺ πιστεύουν στὴν «οἰκονομία» καὶ ὅτι εἶναι λόγος γιὰ νὰ καταστραφῇ ἡ ὅποια δυνατότητα ἄμυνας τῆς χώρας. Αὐτὸ ποὺ ξέρω ὅμως μετὰ βεβαιότητος εἶναι ὅτι πρόκειται γιὰ προσχήματα, καὶ μάλιστα γελοῖα ἀπὸ ἀπατεωνίσκους τοῦ χειρίστου εἴδους. Μέχρι καὶ ὁ ἀριστοφανικὸς «ἀλλαντοπώλης» -αὐτὸς ντὲ τῆς ἀγορᾶς!- πιὸ προσεγμένος ἀπατεώνας ἦταν…
Ἀγῶνες θανάτου.
Τὸ ἴδιο συμβὰν ἔγινε στὴν Ἑλλάδα ἐπὶ κατοχῆς στὸ Στάδιο Τεγέας στὴν Τρίπολι, σὲ ἀφήγησι τοῦ πενθεροῦ μου ὁ ὁποῖος συμμετεῖχε στὸν ἀγῶνα ποὺ ἔγινε μεταξὺ τῶν ἐντοπίων Ἑλλήνων καὶ τῶν Ναζί. Σὲ ἕναν ἀγῶνα μέσα στὴν σκόνη τοῦ ξηροῦ γηπέδου ὅπου ἔπεφταν κορμιὰ ὡς νὰ ἐπρόκειτο γιὰ ἀγῶνα ζωῆς ἡ θανάτου. Εὐτυχῶς οἱ δικοί … Συνέχεια
Ἐὰν δὲν χαίρομαι τώρα, ΠΟΤΕ θά χαρῶ;
Ἡ στιγμή μου, ἡ κάθε στιγμή μου, ἡ τόση δὰ στιγμούλα μου, αὐτὴ ἡ …ἀσήμαντος, εἶναι τὸ μυστικό. Μία ζωὴ μπορεῖ νὰ κλεισθῇ μέσα σὲ ἐλάχιστες στιγμές… Αὐτὲς ποὺ ἀπολύτως ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΣ ἐπιλέγω νὰ ζήσῳ μὲ ὅλο μου τὸ εἶναι. Νὰ ἀφαιθῷ καὶ νὰ ἀπολαύσῳ τὸ ὁ,τι δήποτε… Ἀναλόγως τῆς στιγμῆς…
Εἶναι τέχνη νὰ προσεγγίζῃς τὰ ἴδια πράγματα μὲ διαφορετικοὺς τρόπους.
Ἀκόμη καὶ τὰ πράγματα γιὰ τὰ ὁποῖα νομίζουμε ὅτι εἴμαστε βέβαιοι, ἔχουν πάντοτε νέες ἰδιότητες νὰ μᾶς παρουσιάσουν. Ἂν κάποια πράγματα σοῦ φαίνονται πληκτικὰ καὶ προβλέψιμα, ἴσως τότε ἔχεις χάσει τὴν ἱκανότητά σου νὰ διατηρῇς τὸ ἐνδιαφέρον σου.
Ἀκρόπρωρον μίας ἐλευθέρας ἐπιλογῆς;
Ἀϊνάς… Ἀκρόπρωρο μιᾶς ἐλευθέρας ἐπιλογῆς ἀκριβὰ πληρωμένης Ἔχουμε ἀληθινὴ ἐλευθερία ἐπιλογῆς;… Ἄν, ἐπιλέγουμε ἐλεύθερα τίς πράξεις καὶ τὰ ἐγκλήματά μας, διαλέγουμε ἐλεύθερα καὶ τὴν ἀνάλογο τιμωρία; Δείχνουμε ἀφοσίωσι, στὸ ἀγαπημένο στὸ ἱερό, σὲ κάτι ἀνώτερο ἢ προσκολλώμεθα σ’ αὐτὰ ὑπὸ συνθῆκες; Ἐπιλέγουμε τὴν στιγμὴ τοῦ ἀποχωρισμοῦ μας;