Δὲν ἤθελαν τοὺς Ἕλληνες γιὰ ἐργάτες γῆς…

Μίλησα μὲ γνωστό μου ποὺ ῥαβδίζει τὶς ἐλιές του.
45 εὐρῶ ἔφθασε τὸ μεροκάματο (γιὰ τὸ κάθε «κεφάλι») τῶν Ἀλβανῶν.
Συνέχεια





Τὸ σκληρό μας νόμισμα

Στους κύκλους των οικονομολόγων, αλλά και μεταξύ ανθρώπων του λαού, συχνά γίνεται λόγος για τα σκληρά νομίσματα, τα οποία κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους (όπως λ,χ, το ευρώ τις χώρες του πλούσιου Βορρά) και τους φτωχούς φτωχότερους (όπως λ.χ. το ευρώ τις χώρες του φτωχού Νότου).
Συνέχεια





Γιατὶ οἱ Ἕλληνες μποροῦν!!!

Ἐπειδὴ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι στὴν φύση τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν ἀγνοοῦν εἶναι δὲ ἀκόμη χειρότεροι στὴν οἰκονομικὴ ἱστορία, νὰ παραθέσουμε δύο τρία παραδείγματα γιὰ νὰ γίνῃ κατανοητό, ὅτι οἱ Ἕλληνες μποροῦν καὶ πολλὲς φορὲς μποροῦν πολὺ καλά. Συνέχεια





Ὅ,τι μᾶς κάνει καλὸ πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ.

Γνωρίζουμε πὼς ἐδῶ καὶ χρόνια, πολλὰ πολλὰ χρόνια, ἡ τροφή μας, μὰ κυρίως ἡ διατροφικὴ αὐτάρκειά μας ἔχει παύση. Τὰ συσκευασμένα τρόφιμα πού, ἐνίοτε, γιὰ νὰ μὴν …μαμουνιάζουν (λέει!!!) συνήθως, ἀκτινοβολῶνται, ἔχουν καταντήση πλέον ὄχι κάτι ποὺ μᾶς διατρέφει ἀλλὰ κάτι ποὺ μᾶς χορταίνει μόνον. Κι ἔτσι τὰ συμπληρώματα διατροφῆς βασιλεύουν, ἐνᾦ ἡ ἀβιταμίνωσίς μας εἶναι μία μόνιμος κατάστασις.

Στὴν Ἀμερική, γιὰ παράδειγμα, πρὸ ἐτῶν, ἀπηγορεύθησαν ἀκόμη καὶ τὰ …ἀμύγδαλα, ἀπὸ τὴν ἐλευθέρα ἀγορά, καθὼς ἐπίσης κι ὁ Ζαμποῦκος, τὸ κατσικίσιο γάλα ἀλλὰ κι ὅλοι οἱ ξηροὶ καρποί, τὰ πρωτογενῆ προϊόντα καὶ ὅλα αὐτὰ ποὺ βοηθοῦν στὸ νὰ ἔχουμε μία καλὴ ὑγεία.

Συνέχεια





Τὰ χωράφια μας

«Πασῶν τῶν τεχνῶν ἀναγκαιοτέρα ἡ γεωργική», έγραφε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Στον Ευρυτάνα τούτο επέβαλε η πενία κι η πείνα και το ένστικτο της επιβοώσεως. 

Ο παλαιός γεωργός δεν ήταν σαν τον σημερινό εργαζόμενο. Στο χωράφι «στουμπιόταν» από φυλακής πρωίας μέχρι νυκτός και για το χωράφι προσευχόταν «ὑπὲρ εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς».

Ο ηρωισμός του Ευρυτάνα δεν ανεδεικνύετο, όταν πολεμούσε τον κατακτητή, που επιβουλεύετο την ελευθερία του, αλλά όταν ξεχέρσωνε (ξεστρεμάτιζε, όπως έλεγε) τα κράκουρα για να τα κάνει χωράφια. Όπου υπήρχαν βράχοι και χώμα, ξερίζωνε τις πέτρες κι έμενε το χώμα. Όπου όμως υπήρχε καθαρός βράχος και χρειαζόταν οπωσδήποτε χωράφι ή κήπο, τότε κουβαλούσε το χώμα από αλλού.
Συνέχεια





Ψηφοφόροι τῆς …καταναλώσεως!!!

Ἂς τὰ ποῦμε λίγο ἔξω ἀπὸ τὰ δόντια, κι ἂς κροταλίζουν τώρα ἀπὸ τὸ κρύο.

Βλέπω ἀπὸ πολλοὺς ποὺ γράφουν ὅτι θέλουν νὰ λέγονται ἀλήθειες. Σοβαρά; Ἂς τὶς ποῦμε λοιπόν, καὶ σκασίλα μου γιὰ τὸ ἐὰν κάποιοι στεναχωρηθοῦν.

Ἀναρωτώμεθα γιατί ἔφθασε ἡ Χώρα μᾶς σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο. Δὲν ἔχουμε καταλάβει ὅτι ὅλα ξεκινοῦν ἀπὸ ἐμᾶς, γιὰ νὰ καταλήξουν σ’ ἐμᾶς. Ὅλα ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν δική μας νοοτροπία, ποὺ διέπει τὴν καθημερινότητά μας. Ἀπὸ τὰ πιὸ ἁπλᾶ καὶ συνηθισμένα πράγματα, ποὺ στὴν οὐσία καθορίζουν τὸ χαρακτήρα μας. Ἀκόμα κι ὁ τρόπος ποὺ ψωνίζουμε καὶ τὰ προϊόντα ποὺ ψωνίζουμε, δείχνουν τὴν νοοτροπία μας. Ἡ ἰδία νοοτροπία ποὺ μᾶς διέπει ὅταν ψωνίζουμε, ἡ ἰδία ἀκριβῶς εἶναι ποὺ μᾶς διέπει καὶ στὶς πολιτικὲς μᾶς ἐπιλογές.

Καὶ πῶς ψωνίζουμε;

Οἱ Ἕλληνες, δυστυχῶς, δὲν ψωνίζουμε μὲ βάση τὴν ποιότητα, ἀλλὰ μὲ βάση τὸ τί διαφημίζει τὸ χαζοκούτι, ἢ τὸ Χ περιοδικό. Νὰ τὸ διαφημίζῃ ἡ Ψὶ τηλεπερσόνα, ἡ Ξὶ καρακουκλάρα ἢ ὁ Φὶ ὑπερκοῦκλος. Ὅσο πιὸ λαμπερὴ εἶναι ἡ διαφήμισις, τόσο πιὸ εὔκολα θὰ τρέξουμε νὰ ἀγοράσουμε τὸ τάδε προϊόν. Τὸ ἐὰν μᾶς κάνῃ καλὸ ὅμως, οὐδεὶς τὸ ἐρευνᾶ καὶ οὐδεὶς τὸ κυττᾶ. Φθάνει μόνον νὰ εἶναι… «μάρκα». Νὰ ἔχῃ μίαν «γκλαμουριά»… Κι ἀπὸ ποιότητα; Ποιὸς νοιάζεται; Ἀρκεῖ νὰ εἶναι «μάρκα».

Συνέχεια