Καί πῶς νά φθάσῃ;
Μήπως ἐγνώριζε τόν προορισμό του;
Μήπως τελικῶς κι ὁ ἀποστολεύς ἀγνοοῦσε πώς ἔχουν «κλειδώσει» οἱ δρόμοι; Μήπως ἀγνοοῦσε πώς τώρα πιά ἐκτός ἀπό τά μηνύματα ἀπαιτοῦνται καί ἀποκρυπτογραφικές πληροφορίες; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Οἱ περισσότεροι χάνονται στὴν φαντασίωσι μίας ὡραίας ἰδέας…
Πάλι ἄλλα ἔψαχνα κι ἄλλα εὑρῆκα…
Ἐδιάβασα λοιπὸν τὴν παραπάνω φράσι, σὲ κάποιαν ἀνάρτησι, καὶ τὴν ἐκράτησα στὴν ἄκρη, γιὰ νὰ τὴν ἐξερευνήσω…
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἐδιάβασα:
«Οἱ περισσότεροι χάνονται στὴν φαντασίωσι μίας ὡραίας ἰδέας καὶ δὲν προετοιμάζονται κοθόλου νὰ ἀπαντήσουν στὸ πῶς θὰ τὴν κάνουν πράξι»… Συνέχεια
Δὲν μπορεῖ νὰ σὲ ὑποτιμήσῃ κάποιος ἐὰν δὲν θέλῃς…
Ὁ πρῶτος καὶ σημαντικότερος παράγων, ποὺ ἀφορᾷ στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις, λέγεται αὐτοεκτίμησις.
Ὅσο πιὸ πολὺ ἐκτιμοῦμε τὸν ἑαυτόν μας, τόσο λιγότερο μποροῦν οἱ ἄλλοι νὰ μᾶς καταβάλουν.
Ὅσο περισσότερο ἐμεῖς σεβόμεθα τὶς ἀνάγκες μας, τόσο λιγότερο μπορεῖ κάποιος νὰ μᾶς ὑποτιμήσῃ…
Ὅσο περισσότερο εἴμεθα δεσμευμένοι ἀπέναντι στὰ ὄνειρά μας, τόσο λιγότερο μποροῦν νὰ μᾶς τὰ καταῤῥίψουν… Συνέχεια
Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν…
Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν ΠΑΝΤΑ πολὺ γιὰ αὐτὸ ποὺ τοὺς λείπει, προσπαθῶντας νὰ ἐξορκίσουν αὐτήν τους τὴν ἔλλειψι.
Ἄνθρωποι ποὺ αἰωροῦνται ἕνα βῆμα πρὶν τὸ Σκοτάδι, κηρύττουν το Φῶς…
Ἄνθρωποι μελαγχολικοὶ προσπαθοῦν νὰ σκορπίσουν χαμόγελα…
Ἄνθρωποι ἀναγάπητοι, μιλοῦν γιὰ τὶς χαρὲς τοῦ Ἔρωτος… Συνέχεια
Ὁ υἱός τοῦ Κοκκοῦ εἶναι τό Κοκκάκι;
Ἔ μὰ πιά…
Πολλὴ φασαρία μὲ τὸν Κοκκὸ καὶ τὰ Κοκκάκια του…
Ἦλθε, δὲν ἦλθε, θὰ ἔλθῃ, δὲν θὰ ἔλθῃ…
Καί τί θά ἀλλάξῃ στήν δική μας ζωή ἐάν ἔλθῃ, ἤ δέν ἔλθῃ τό βουτυρόπαιδο; Θά γεμίσῃ τό ψυγεῖο μας; Θά παύσουν νά πεινοῦν τά παιδιά μας; Θά ἐπανέλθουν οἱ συνθῆκες ἀναπτύξεως πού οὐδέποτε εἴδαμε; Ἤ μήπως θά μᾶς προσλάβουν ὡς κυρίες καί κυρίους ἐπί τῶν τιμῶν; Συνέχεια
Τί; Δέν ἔχεις γάλα γιά τό βρέφος σου; Τότε ΨΟΦΟΣ!!!
Αὐτὰ ποὺ θὰ γράψω σήμερα θὰ ἐκνευρίσουν πάρα πολλούς, ἀλλὰ εἶναι ἡ ΑΛΗΘΕΙΑ!!! Πέρα ὡς πέρα. Ἐὰν κάποιοι θελήσουν, ἄς κάτσουν νὰ ἀναζητήσουν τὸ ποῦ, τὸ πῶς, τὸ γιατὶ τοὺς ξεγέλασαν. Ἐφ΄ ὅσον ὅμως θεωρούμεθα ἐνήλικοι, νὰ μὴν ἐπιῤῥίπτουμε σὲ ἄλλους τὶς δικές μας εὐθύνες.
Εἴμεθα ἀποκλειστικῶς ἐμεῖς ὑπεύθυνοι καὶ γιὰ τὰ λάθη μας ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς παραλήψεις μας.
Θὰ ἀναφερθῶ σὲ τρεῖς ἱστορίες, οἰκείων μου ἀρχικῶς.
Ἡ πρώτη ἱστορία ἀφορᾷ στὴν ΜΟΥΛΑΡΑ.
(Ἐπιεικῶς ΜΟΥΛΑΡΑ… Θὰ καταλάβετε!!!) Συνέχεια