Ὅταν ἔχῃς αὐτοεκτίμησιν…

Ὅταν ἔχῃς αὐτοεκτίμησι...

Ὅταν ἔχῃς τὴν ἀπαιτουμένη αύτοεκτίμησιν, ὅλα γύρω σου εἶναι διαφορετικά…
Δὲν φοβᾶσαι τὸ ἄγνωστον, διότι γνωρίζεις πὼς πάντα πρὸς τὸ ἄγνωστο βαδίζεις, ἔχοντας τὴν βεβαιότητα πὼς ὅσα κι ἐὰν συμβοῦν, καλὰ ἤ κακά, θὰ ἔχῃς τὴν δύναμιν, τὸ σθένος καὶ τὴν θέλησιν γιὰ νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃς…
Ὅταν ἔχῃς αὐτοεκτίμησιν, ἀνοίγῃ μόνος σου τοὺς δρόμους καὶ οἱ ἄλλοι παρατηροῦν, παρακολουθοῦν… καί, κάποιες φορές, ἀκολουθοῦν ἀπὸ μακρυά.
Ὅταν ὅμως δὲν ἔχῃς αὐτοεκτίμησιν, τότε τὰ δεδομένα ἀλλάζουν…
Δὲν βγαίνεις στὸν δρόμο… Δὲν πορεύεσαι γιὰ κάπου καὶ ἰδίως δὲν δεσμεύεσαι γιὰ νὰ ἐκπληρώσῃς τὰ ὄνειρά σου. Συνέχεια

Πραγματική ἀξία;

Χάνει ἕνα διαμάντι τήν ἀξία του ἐάν κυλισθῇ στίς λάσπες ἤ στά σκατά;
Χάνει κάποιος ἄνθρωπος τήν ἀξία του ἐάν κυλισθῇ μέσα στά χειρότερα ἀποῤῥίματα;
Ποιά εἶναι ἡ πραγματική ἀξία ὅμως τοῦ ἀνθρώπου;
Αὐτό πού βλέπουν οἱ ἄλλοι, ἤ αὐτό πού πράγματι εἶναι;
Καί πῶς μποροῦμε νά τό ἀντιληφθοῦμε αὐτό; Συνέχεια

Ἡ Μνήμη…

Ἡ Μνήμη!
Χωρὶς αὐτήν, κάθε λαὸς χάνει, ἀργὰ ἀργὰ τὸν ἑαυτόν του.
Ὁ Νοῦς πρέπει νὰ γυμνώνεται ἐλεύθερος, γιὰ νὰ λουσθῇ τοὺς ἀνέμους τῆς Γνώσεως.
Συνέχεια

Καληνύκτα Πολεμιστή; Καλημέρα σκλᾶβε;

Όταν από έναν αποχαυνωμένο και καταπιεσμένο λαό τιμάται ένας αυτόχειρας, αντί να γεννιέται ένας επαναστάτης, ξέρεις πως ο Καιρός των Πολεμιστών έχει παρέλθει… ξημέρωσε ο Καιρός των σκλάβων.

Άλλο να αυτοκτονεί κάποιος επειδή ατιμάστηκε και άλλο επειδή δεν αντέχει τον κόσμο γύρω του.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε πράξη Τιμής… στη δεύτερη πράξη Δειλίας. Συνέχεια

Προσεχῶς καί στό δικό μας σπίτι;

Προσεχώς και στο δικό σας σπίτι η Αστυνομία…

Όταν διάβασα αυτή την επιστολή πάγωσα. Μούδιασα….
Στην αρχή λίγο γέλασα, σκέφτηκα ότι ίσως να είναι λίγο τραβηγμένο…
Ομως συνηδειτοποίησα γρήγορα, πως καθημερινά τέτοιες ιστορίες βλέπουν το φως της δημοσιότητας, χωρίς όμως τόσες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, λόγια απελπισίας, πανικού, έντασης…
Και παρανομαστής στην ιστορία, η απαξίωση του Κράτους στους πολίτες, στις γυναίκες, στις μανάδες…
Αυτή η φτηνή περιφρόνηση σε όλους μας. Συνέχεια

«Νὰ δημιουργῇς καὶ δημιουργῶντας νὰ δημιουργεῖσαι….»

Ὁ Ἀριστοτέλης λέει:

«Νὰ δημιουργῇς καὶ δημιουργῶντας νὰ δημιουργεῖσαι καὶ νὰ μὴν εἶσαι τίποτα ἄλλο ἀπὸ τὴν δημιουργία σου..»

Ἂς τὸ ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας καὶ ἂς κάνουμε ἐπιλογὲς στὸ τί εἶναι καλλίτερο γιὰ τὴν καλλιέργεια τὴν πνευματικὴ καὶ τὴν ψυχική μας. Γιατί φυσικὰ καὶ δημιουργεῖς… θέτεις τὶς βάσεις ἔστω γιὰ τὰ δημιουργήματά σου… ὅταν ἐπιλέγεις τὸ ὀρθόν, τὸ ἄριστον.

Συνέχεια