
Οἱ τοῖχοι δὲν ὑπάρχουν γιὰ νὰ τοὺς σηκώνουμε ἀνάμεσά μας…
ὑπάρχουν γιὰ νὰ γράφουμε συνθήματα Ἐλπίδος.
Εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς χωρίζουν… Συνέχεια

Οἱ τοῖχοι δὲν ὑπάρχουν γιὰ νὰ τοὺς σηκώνουμε ἀνάμεσά μας…
ὑπάρχουν γιὰ νὰ γράφουμε συνθήματα Ἐλπίδος.
Εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς χωρίζουν… Συνέχεια
Καύσων… Ἐκτὸς καὶ ἄν …
ἡ Φλόγα τῆς δικῆς Σου Ὑπάρξεως κάνει τὶς φλόγες τῆς κολάσεως νὰ φαίνονται ἁπλᾶ… παγετῶνες…
Ὅταν ἤμαστε παιδιά, προβάρουμε «ῥόλους» ἐνηλίκων, βιαζόμενοι νὰ μεγαλώσουμε… Καὶ οὐδέποτε εἴμαστε εὐτυχισμένοι μὲ τὸ ΤΩΡΑ, συμβιβαζόμενοι μὲ τὸ ὅτι κάθε ἐποχὴ καὶ κάθε Ἑαυτός μας στὴ Διάβασι τοῦ Χρόνου καὶ στὸ Ταξείδι τοῦ Χώρου ἔχει τὸ δικό του, Μαγικὸ Χαρακτῆρα…
Ἴσως ὅταν καταφέρουμε νὰ συμβιβασθοῦμε μὲ τὸν Ἀληθινὸ μᾶς Ἑαυτό, σὲ ὅλα τὰ ἄπειρα σημεῖα τοῦ Χωροχρόνου…
νὰ γίνουμε Ἀληθινὰ εὐτυχισμένοι …

Mὲ τὰ ἴδια ὑλικὰ ἄλλοι στήνουν παράδεισο γύρω τους καὶ ἄλλοι ἀνοίγουν κόλασι.
Ἀπὸ τὰ μάρμαρα τῆς Πεντέλης οἱ ἀρχαῖοι ἔφτιαξαν τὸν Παρθενῶνα.
Ἀπὸ τὰ ἴδια μάρμαρα ἄλλοι φτιάχνουν νεροχῦτες! Συνέχεια
Ἕνα Σημείο ἐπάνω στὸν Κύκλο…
Μία Στιγμὴ στὴν ῥοὴ τοῦ Χρόνου… Συνέχεια