Οἱ τοῖχοι….

Οἱ τοῖχοι δὲν ὑπάρχουν γιὰ νὰ τοὺς σηκώνουμε ἀνάμεσά μας…
ὑπάρχουν γιὰ νὰ γράφουμε συνθήματα Ἐλπίδος.
Εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς χωρίζουν… Συνέχεια

Φλόγες….

Καύσων…
Ἀφόρητος ἡ αἴσθησις τοῦ βάρους ποὺ σοῦ προκαλεῖ τὸ παραμικρὸ ἄγγιγμα, ἂν αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ χάδι μιᾶς δροσερῆς πνοῆς ἀνέμου…
Ἀφόρητος ἡ αἴσθησις τοῦ νὰ εὑρίσκεσαι μέσα στὶς φλόγες…
Ἀφόρητος ἡ αἴσθησις τοῦ πυρετοῦ ποὺ προκαλεῖ ἡ καυτὴ ἀνάσα ἐπάνω στὴ σάρκα σου…
Ἀφόρητο τὸ ἀγκάλιασμα τῆς φλόγας, ὅταν ἐσὺ εἶσαι μαθημένος στὴν ἀκινησία τοῦ πάγου…

Ἐκτὸς καὶ ἄν …
ἡ Φλόγα τῆς δικῆς Σου Ὑπάρξεως κάνει τὶς φλόγες τῆς κολάσεως νὰ φαίνονται ἁπλᾶ… παγετῶνες…

Συνέχεια

Ὁ ἀληθινός μας ἑαυτός.

Ὅταν ἤμαστε παιδιά, προβάρουμε «ῥόλους» ἐνηλίκων, βιαζόμενοι νὰ μεγαλώσουμε…
Ὅταν ἤμαστε μεγάλοι, «φορᾶμε» παιδικὲς συμπεριφορές, ἐνθυμούμενοι τὴν ἀνεμελιὰ τῶν παιδικῶν μας χρόνων, θέλοντας νὰ ξανὰ γίνουμε παιδιά …

Καὶ οὐδέποτε εἴμαστε εὐτυχισμένοι μὲ τὸ ΤΩΡΑ, συμβιβαζόμενοι μὲ τὸ ὅτι κάθε ἐποχὴ καὶ κάθε Ἑαυτός μας στὴ Διάβασι τοῦ Χρόνου καὶ στὸ Ταξείδι τοῦ Χώρου ἔχει τὸ δικό του, Μαγικὸ Χαρακτῆρα…

Ἴσως ὅταν καταφέρουμε νὰ συμβιβασθοῦμε μὲ τὸν Ἀληθινὸ μᾶς Ἑαυτό, σὲ ὅλα τὰ ἄπειρα σημεῖα τοῦ Χωροχρόνου…
νὰ γίνουμε Ἀληθινὰ εὐτυχισμένοι …

Συνέχεια

Ἡ παγίδα τῆς ἐξαρτήσεως στὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν.

Ὁ Γουέην Ντῦρ εἶναι ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους μου συγγραφεῖς, σὲ θέματα ἀνατροφῆς παιδιῶν καὶ αὐτογνωσίας.
Γιὰ πολλὰ χρόνια μελετοῦσα τὰ βιβλία του.
Σήμερα σᾶς παρουσιάζω ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ αὐτά, ἐλπίζοντας φυσικὰ νὰ φανῇ ἐξ ἴσου χρήσιμον καὶ σὲ ἐσᾶς ὅπως ἔχει φανεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια σὲ ἐμέναν.

Συνέχεια

Ἴδια ὑλικά…

Mὲ τὰ ἴδια ὑλικὰ ἄλλοι στήνουν παράδεισο γύρω τους καὶ ἄλλοι ἀνοίγουν κόλασι.
Ἀπὸ τὰ μάρμαρα τῆς Πεντέλης οἱ ἀρχαῖοι ἔφτιαξαν τὸν Παρθενῶνα.
Ἀπὸ τὰ ἴδια μάρμαρα ἄλλοι φτιάχνουν νεροχῦτες! Συνέχεια