Μὰ δὲν θέλω νὰ σοῦ ἀποδείξω κάτι!

Ποιός σο επε πώς θέλω νά σο ποδείξω κάτι;
Ποιός σο επε πώς ξημεροβραδιάζομαι μέ τήν νάγκη νά σέ πείσω;
Γιατί πιστεύεις πώς χω τόσο μεγάλον πόθο νά σέ κάνω νά σκέπτεσαι πως σκέπτομαι γώ; Συνέχεια

Οἱ τοῖχοι…

Οἱ τοῖχοι δὲν ὑπάρχουν γιὰ νὰ τοὺς σηκώνουμε ἀνάμεσά μας…
ὑπάρχουν γιὰ νὰ γράφουμε συνθήματα Ἐλπίδος.
Εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς χωρίζουν… Συνέχεια

Μήπως αὐτὸ ποὺ ἤθελες, τὸ εἶχες;

Τί κωμικοτραγικὰ εἰρωνικὴ ποὺ εἶναι ἡ Ζωή…

Νὰ φεύγῃς ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἔχεις γιὰ νὰ εὕρῃς αὐτὸ ποὺ θέλεις, καὶ νὰ ἀποδεικνύεται μὲ τὸν Χρόνο ὅτι αὐτὸ ποὺ ἤθελες…

… ἦταν αὐτὸ ποὺ εἶχες …

Δύναμις!

αέν ριστεύειν καί πείροχον μμεναι λλων …
«Πάντα νὰ ἀριστεύῃς καὶ νὰ ξεπερνᾷς τοὺς ἄλλους».
μηρος, (λιάς Στίχος 208)

«Δύναμις εἶναι νὰ διατηρῇς τὴν Θέσι σου στὸν Χῶρο καὶ τὸν Χρόνο, ὅταν ὅλες οἱ δυνάμεις τῆς Φύσεως προσπαθοῦν νὰ σὲ γκρεμίσουν. Συνέχεια

Νὰ εἶσαι Ἄνεμος….

Μὴν εἶσαι Βράχος … θὰ σὲ συνθλίψουν …
Μὴν εἶσαι Φωτιά … θὰ σὲ σβήσουν …
Μὴν εἶσαι Νερό … θὰ σὲ παγώσουν … Συνέχεια

Οἱ θάλασσες τῆς ὑπάρξεως.

Τὸ Λιμάνι εὑρίσκεται ἐκεῖ γιὰ νὰ συνδέσῃ δύο Ταξείδια…

Τὰ στάσιμα νερά του βρώμικα στέκουν, μὰ στὰ ἀνοικτὰ τοῦ Πελάγου, καθάρια ξεπλένονται στὴ Δύναμη τοῦ Ἀνέμου. Συνέχεια