Καὶ δύσκολο νὰ συνειδητοποιῶ πὼς ὅσα ἔχω εἶναι αὐτὰ ποὺ ἐκέρδισα μόνος μου.
Κι ἀκόμη πιὸ δύσκολο νὰ ἀντιλαμβάνομαι πὼς οἱ ἐλπίδες, τὰ εὐχολόγια καὶ οἱ ἐπιθυμίες, ἐὰν δὲν «παντρευθοῦν» μὲ ἕνα ἰσχυρὸ «θέλω» οὐδέποτε θὰ γίνουν πραγματικότης.
Τὸ «θέλω» ὅμως αὐτὸ ἐκ τῶν πραγμάτων διαχωρίζει τὴν ζωὴ ἀπὸ τὸν θάνατο. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Ἀναζητῶντας τὴν ἔξοδον…
Πολλοὶ εἶναι αὐτοὶ σήμερα ποὺ αἰσθάνονται ἐγκλωβισμένοι, πιεσμένοι, σὲ ἀδιέξοδον.
Μία κατάστασις ποὺ ἐπιδεινώνεται καθημερινῶς ἀπὸ τὶς κοινωνικὲς καὶ οἰκονομικὲς συνθῆκες…
Καὶ δὲν εἶναι εὔκολο, μὲ μία πρώτη ματιά, νὰ ἐντοπισθῇ ἡ ἔξοδος καὶ νὰ μπορέσουμε, σιγὰ σιγά, νὰ ξαναζήσουμε αὐτὰ ποὺ πιστεύουμε πὼς χάσαμε… Συνέχεια
Μπορῶ νά νικήσω τά …τέρατα;
Ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ τὴν …εἰκόνα ποὺ ἔχω γιὰ τὸν ἑαυτόν μου.
ἐὰν γιὰ παράδειγμα τὸ …τέρας ποὺ πρέπει νὰ πολεμήσῳ ἔχῃ τὴν παραπάνω εἰκόνα, γιὰ τὰ δικά μου μάτια, ἀλλὰ κι ἐγὼ φαντάζῳ ἕνας ἰπτάμενος φουκαρᾶς ἐμπρός του, τότε …ΟΧΙ!!! Συνέχεια
Ἀνοίγοντας παράθυρα στὸν κόσμο…
Στὸν κόσμο τῆς ὀμορφιᾶς…
Στὸν κόσμο τῆς ζωῆς… Συνέχεια
Κι ὅταν θά…
Μήπως αὐτό πού μᾶς γεμίζει μιζέρια δέν εἶναι ἡ καθημερινότητα ἀλλά οἱ σκέψεις πού κάνουμε γιά αὐτήν καί ἡ ἀπαξίωσις πού τῆς δείχνουμε;
Καὶ μήπως αὐτό πού κάνει τήν ζωή μας βαρετή εἶναι ἡ ἀνικανότητά μας νά ἐκτιμήσουμε καί νά σταθοῦμε στά ἁπλᾶ πράγματα νοιώθοντας εὐγνωμοσύνη; Συνέχεια
Τὸ «γιὰ πάντα».
Τὸ «γιὰ πάντα» εἶναι μιὰ ποιητικὴ φράσις ποὺ δίνει θέλγητρα στὸ παρόν, ξυπνάει τὴν μυθιστορηματικότητα καὶ κάνει τὴν ὑπάρξη νὰ ξεπερνᾷ τὴν φθορὰ καὶ νὰ ἐπεκτείνεται πέρα κι ἀπὸ τὴν πιὸ κοφτερὴ ἄκρη τοῦ ἀπείρου . Συνέχεια