Κι ὅταν θά…

Κι ὅταν θά...Μήπως αὐτό πού μᾶς γεμίζει μιζέρια δέν εἶναι ἡ καθημερινότητα ἀλλά οἱ σκέψεις πού κάνουμε γιά αὐτήν καί ἡ ἀπαξίωσις πού  τῆς δείχνουμε;

Καὶ μήπως αὐτό πού κάνει τήν ζωή μας βαρετή εἶναι ἡ ἀνικανότητά μας νά ἐκτιμήσουμε καί νά σταθοῦμε στά ἁπλᾶ πράγματα νοιώθοντας εὐγνωμοσύνη;

Καὶ λέμε κάποτε, μιὰν ἡμέρα…
Ὅταν…
……… τότε θὰ εἶμαι πολὺ εὐτυχισμένος.

Καὶ ὅταν γίνῃ αὐτό, ποὺ τόσο τόσο θέλαμε, χαιρόμαστε γιὰ λίγο καὶ πάλι κενό.

Γιατὶ ἡ εὐτυχία εἶναι μιὰ ἐσωτερικὴ κατάστασις καὶ ἔρχεται ὅταν μποροῦμε νὰ σταθοῦμε στὰ ἁπλᾶ, σὲ αὐτὰ ποὺ θεωροῦμε δεδομένα, ποὺ ὅμως εἶναι σημαντικὰ καὶ νὰ τοὺς δόσουμε τὴν ἀναγνώριση ποὺ τοὺς ἀξίζει.

Τί λέτε;
Νά μετρήσουμε σήμερα τίς πολλές εὐλογίες πού ἔχουμε στήν ζωή μας καί νά νοιώσουμε εὐγνωμοσύνη;

Γιῶτα Σούσουλα

φωτογραφία

(Visited 21 times, 1 visits today)




Leave a Reply