Ἀπὸ τὸν χρόνο μας γιὰ τὸν …ἑαυτόν μας…!!!
Τί λέω σήμερα;
Ὅλην τήν ἡμέρα μας μέ τόν ἑαυτόν μας δέν τήν περνᾶμε;
Διαρκῶς μαζύ του δέν παραμένουμε;
Κι ὅμως… Δὲν εἴμεθα μαζύ του…
Πρὸ ὁλίγου εἶδα αὐτὴν τὴν εἰκόνα στὶς ἀναρτήσεις τῆς Γιώτας καὶ ἐνεθυμήθην… 
Συνέχεια
Ἔ καί;
Πολεμοῦν τὴν ἀλήθεια…
Πολεμοῦν τὴν σκέψιν…
Πολεμοῦν τὸ δίκαιον…
Πολεμοῦν τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου…
Πολεμοῦν τὴν παιδεία… Συνέχεια
Κάποιοι ἄνθρωποι πρὸ κειμένου νὰ πάρουν τὴν ἀγάπη, ἤ γιὰ νὰ νοιώσουν σημαντικοί, ἀναπτύσσουν τὸν ῥόλο τοῦ θύματος.
Τὸ θῦμα στέλνει τὸ μήνυμα, «ἂχ ἐγὼ ὁ καϋμένος δὲν τὰ καταφέρνω, φρόντισέ με»!!
Ἔτσι ἀγκιστρώνεται σὲ κάποιον ποὺ θὰ τὸν σώσῃ καὶ θὰ τὸν περιποιεῖται, καὶ ἔτσι θὰ κερδίσῃ μιὰ δυναμικὴ προστασία γιὰ τὸ ἀδύναμο κόμματι μέσα του.
Δὲν ἀναλαμβάνει τὶς εὐθύνες τῆς ζωῆς του, ἐπειδὴ αἰσθάνεται ἀνήμπορος καὶ ἀνίσχυρος. Αἰσθάνεται ὅτι ἡ ζωή του εἶναι πέρα ἀπὸ τὸν ἔλεγχό του καὶ κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους γιὰ ὅ,τι τοῦ συμβαίνει. Συνέχεια
Διαβάσατε, ἀκούσατε, συγκινηθήκατε μὲ τὸν Ἕλληνα ὁμογενὴ ποὺ ἐτραγούδησε τὸν Ἐθνικό μας ὕμνο, μέσα ἀπὸ μίαν ἀθλητικὴ ἐκπομπὴ στὶς ΗΠΑ.
Αὐτὸ ποὺ μοῦ ἔκανε ὅμως ἐντύπωσιν δὲν εἶναι τόσο ἡ ἀναπαραγωγὴ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου, ὅσο ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται…
Ἡ φωνὴ δυναμώνει, δυναμώνει, δυναμώνει γιὰ νὰ …σπάσῃ…. Συνέχεια
Νὰ γυρίζαμε τὸν χρόνο πίσω…
Νὰ ξυπνούσαμε Ἄνθρωποι κι ὄχι ἀγόμενα ἄτομα….
Νὰ ἀντιλαμβανόμασταν τὴν γλῶσσα μας, τὴν ἱστορία μας, τὴν διαδρομή μας ὅπως τοὺς πρέπει κι ὄχι ὅπως μᾶς ἐδίδαξαν πὼς πρέπει…
Νὰ ἀφήναμε τὴν Φύσιν νὰ μᾶς δείξῃ τὸν δρόμο…
Νὰ ἐπιτρέπαμε στὸν Ἄνθρωπο νὰ συναναστραφῇ Ἀνθρώπους… Συνέχεια
Ὅσο δύσκολη κι ἂν εἶναι ἡ ζωή σου ἀντιμετώπισε τὴν, ἄλλαξέ την καὶ ζῆσε την.
Μὴ τὴν ἀποφεύγεις καὶ μὴ τὴν καταριέσαι.
Φύγε ἀπὸ τὸ ῥόλο τοῦ θύματος καὶ γίνε ἀποδέκτης τῶν ἐξαιρετικῶν πραγμάτων ποὺ μποροῦν νὰ σοῦ συμβοῦν. Συνέχεια
