Χάνει ἕνα διαμάντι τήν ἀξία του ἐάν κυλισθῇ στίς λάσπες ἤ στά σκατά;
Χάνει κάποιος ἄνθρωπος τήν ἀξία του ἐάν κυλισθῇ μέσα στά χειρότερα ἀποῤῥίματα;
Ποιά εἶναι ἡ πραγματική ἀξία ὅμως τοῦ ἀνθρώπου;
Αὐτό πού βλέπουν οἱ ἄλλοι, ἤ αὐτό πού πράγματι εἶναι;
Καί πῶς μποροῦμε νά τό ἀντιληφθοῦμε αὐτό; Συνέχεια →

Ἡ Μνήμη!
Χωρὶς αὐτήν, κάθε λαὸς χάνει, ἀργὰ ἀργὰ τὸν ἑαυτόν του.
Ὁ Νοῦς πρέπει νὰ γυμνώνεται ἐλεύθερος, γιὰ νὰ λουσθῇ τοὺς ἀνέμους τῆς Γνώσεως. Συνέχεια →

Όταν από έναν αποχαυνωμένο και καταπιεσμένο λαό τιμάται ένας αυτόχειρας, αντί να γεννιέται ένας επαναστάτης, ξέρεις πως ο Καιρός των Πολεμιστών έχει παρέλθει… ξημέρωσε ο Καιρός των σκλάβων.

Άλλο να αυτοκτονεί κάποιος επειδή ατιμάστηκε και άλλο επειδή δεν αντέχει τον κόσμο γύρω του.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε πράξη Τιμής… στη δεύτερη πράξη Δειλίας. Συνέχεια →

Ἤ ὅσο ὑψηλότερα ἀνεβαίνει μία μαϊμοῦ, τόσο καλλίτερα φαίνεται ὁ κῶλος της…
Ὁ λόγος σήμερα γιὰ τοὺς ἠλιθίους, τοὺς ἀθλίους, τοὺς κουδουνισμένους καὶ γενικῶς γιὰ ὅλα τὰ κατακάθια ποὺ κυκλοφοροῦν ἐλεύθερα καὶ ἁλωνίζουν, ἤ ἀκόμη καὶ θερίζουν, ὅσην ἀντίληψιν μᾶς ἀπέμεινε.
Μέ τί νά καταπιασΘῇς; Μέ ποιόν; Πόσοι πιά εἶναι αὐτοί οἱ ἄθλιοι μέσα κι ἔξω ἀπό τήν χώρα; Μήπως εἶναι ὅλοι ἄθλιοι; Μήπως εἴμαστε κι ἐμεῖς ἄθλιοι ἀλλά δέν τό γνωρίζουμε; Συνέχεια →

Ξέρεις γιατί;
Διότι αὐτὸ ποὺ ἔχουμε μάθει εἶναι λάθος!
Γιὰ νὰ ἀλλάξῃ κάτι πρέπει νὰ ἐντοπίσουμε τὸ λάθος καὶ νὰ ἀνακαλύψουμε ἄλλους τρόπους πρὸ κειμένου νὰ τὸ ἀλλάξουμε. Διότι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἀναθεωρήσουμε τὰ πάντα μὰ κυρίως αὐτὸ ποὺ πιστεύουμε πὼς εἴμαστε ἐμεῖς…
Ὅτι κι ἐὰν κάνῃς δὲν ἀλλάζει τίποτα!!!
Γεγονός! Συνέχεια →