Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!
«Ἔχουμε πόλεμο», μοῦ λέει ἕνα παλληκαράκι, πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων, σὲ ἀλλαγὴ βάρδιας, ὄταν μέσα στὴν παραζάλη τῶν πυρκαϊῶν τρέχαμε γιὰ περιπολίες. Πόση ἀγωνία ἔκρυβε ἡ φρᾶσις του… Πόσο πόνο… Ὅλο του τὸ σῶμα ἐξέπεμπε πανικό, σάστισμα καὶ σύγχυσιν. Σὰν νὰ ἀφυπνίσθη ἐξ αἴφνης ἀπὸ μίαν κοματώδη κατάστασιν καὶ νὰ μὴ μποροῦσε νὰ σταθεροποιήσῃ τὰ βήματά του.
Συνέχεια
Eὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν τὰ λουλούδια.
Στὴν καθημερινότητά μας ἴσως πράγματι νὰ ὑπάρχουν ἀμέτρητες ἐπιλογές, γιὰ τὸ πῶς θὰ συμπεριφερθοῦμε, γιὰ τὸ ποιοὺς σκοποὺς θὰ θέσουμε καὶ γιὰ τὸ ποιὲς πορείες θὰ ἀκολουθήσουμε.
Τὸ δύσκολον στὴν ζωή μας παραμένει τὸ ἐὰν μποροῦμε νὰ δεσμευθοῦμε, ἔως τέλους, γιὰ ὁποιονδήποτε σκοπό μας.