Δὲν σοῦ ἀρέσει ἡ χώρα. Δὲν σοῦ ἀρέσουν οἱ ἑλληνόφωνοι γραικύλοι, ποὺ σήμερα σοῦ καταστρέφουν τὴν ζωή. Δὲν σοῦ ἀρέσουν οἱ συμπατριῶτες σου, ποὺ ἔσκυψαν τὸ κεφάλι καὶ ἀναμένουν τὸ τέλος τους στωϊκῶς. Καθημερινῶς τοὺς ὑβρίζεις, τοὺς στιγματίζεις καὶ τοὺς χαρακτηρίζεις ὡς σκουπίδια ἐνᾦ συχνά-πυκνὰ κραυγάζεις πὼς εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ξεκινήσουν οἱ ὁμαδικὲς σφαγές, πρὸ κειμένου νὰ …συνετισθοῦν οἱ ὑπόλοιποι.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ …σωθοῦμε πρέπει καὶ νὰ τὸ θέλουμε!!!
Εἶναι καιρὸς τώρα ποὺ ἀρχίζουμε νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς εἴτε λόγῳ τῶν τουρκικῶν ἀπειλῶν, εἴτε λόγῳ τῶν ἐποίκων, εἴτε καὶ μόνον λόγῳ τῶν ἐξαγορασμένων καὶ ἀνθελληνικῶν (φερομένων ὡς) κυβερνήσεών μας, ποὺ ἀνοικτὰ καὶ δίχως προσχήματα στρέφονται ἐναντίον μας, ἀπειλούμεθα σοβαρά.
Καί, φυσικά, ἂν τί νὰ κυττάξουμε δίπλα μας, γιὰ νὰ διακρίνουμε «συμμάχους» καὶ νὰ ἐπιτύχουμε, σὲ κάποιον (ὁποιονδήποτε) βαθμό, νὰ συγκροτήσουμε «γραμμὲς ἀμύνης», ἐμεῖς παραμένουμε, ἐν τῷ συνόλῳ μας, ἀδρανεῖς, ἐλπίζοντες πὼς θὰ «ἀφυπνισθοῦν», κάποιαν στιγμή, ὅλα αὐτὰ τὰ σαπροφυτικὰ καθάρματα, ποὺ καταχρηστικῶς κατέχουν θέσεις ἐξουσίας καὶ ποὺ συστηματικῶς μᾶς καταστρέφουν. Μὰ αὐτὰ τὰ σαπροφυτικὰ καθάρματα ὄχι μόνον δὲν «ἀφυπνίζονται» μά, ἀποδεικνύεται διαρκῶς, πὼς ὅσο κυλᾶ ὁ καιρός, τόσο διαπιστώνουμε πὼς διενεργοῦν τὸ τελευταῖο πλιατσικολόγημά τους, ἔως νὰ δοθῇ τὸ …σύνθημα, νὰ καβαλήσουν τὰ ἑλικόπτερα (ποὺ τοὺς ἀναμένουν μὲ ἀναμμένες τὶς μηχανές) καὶ νὰ ἐξαφανισθοῦν ὁριστικῶς.
Συνέχεια
Χαιρετῶντας (καὶ τιμῶντας) ἐπισήμους;;;
Αὐτὴ ἡ τακτική, ποὺ στὶς παρελάσεις οἱ παραστάτες στρέφουν τὸ πρόσωπό τους πρὸς τοὺς ἐπισήμους, κατ’ ἐμέ, ὄχι μόνον δἒν ἔχει νόημα, ἀλλὰ προσβάλλει καί, τελικῶς, ἀκυρώνει (κυριολεκτικῶς!!!) ὅλον τὸ αἴτιο ὑπάρξεως τῶν παρελάσεων.
Ἡ …ψυχοθεραπεία τοῦ ποδοσφαίρου.
Πυρετὸς τοῦ ποδοσφαίρου ἀπόψε…
Παναθηναϊκὸς – Ὀλυμπιακός…
Ἄλλο ἕνα μᾶτς ποὺ δὲν θὰ δῶ, γιατὶ βαριέμαι ὁποιονδήποτε ποδοσφαιρικὸ ἀγῶνα, ὁπουδήποτε καὶ μὲ ὁποιονδήποτε.
Παρόλα αὐτὰ σέβομαι αὐτοὺς ποὺ τὸ ἀγαποῦν…
Γιατί… Πῶς νά τό κάνουμε; Εἶναι πολλοί. Συνέχεια
Βλέποντας πίσω ἀπὸ τὶς εἰκόνες τῶν ἑορτασμῶν μίας Ἐθνικῆς Ἐπετείου
Μία Ἐθνικὴ ἐπέτειος εἶναι ἕνας πολὺ σημαντικὸς δείκτης ἀναγνωρίσεως αὐτῶν ποὺ ἀκόμη, ἔστῳ καὶ ὑποσυνειδήτως/ἀσυνειδήτως, ἐνασχολῶνται καὶ ἀγωνιοῦν γιὰ τὴν πορεία τοῦ Ἔθνους.
Πάντα ἔτσι γινόταν…
…πάντα ἔτσι γινόταν…
Ἅγιοι μεγαλοπρεπεῖς Ζωγράφοι στόλισαν τὰ μάτια μας…
Φλογεροὶ σαλεμένοι Ποιητὲς ἀνεκάλυψάν τὶς λέξεις μας…
Θαυμάσιοι ἀνεκτίμητοι Μουσικοὶ χάιδεψαν τὰ αὐτιά μας…
Συνέχεια