Μία Ἐθνικὴ ἐπέτειος εἶναι ἕνας πολὺ σημαντικὸς δείκτης ἀναγνωρίσεως αὐτῶν ποὺ ἀκόμη, ἔστῳ καὶ ὑποσυνειδήτως/ἀσυνειδήτως, ἐνασχολῶνται καὶ ἀγωνιοῦν γιὰ τὴν πορεία τοῦ Ἔθνους.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Πάντα ἔτσι γινόταν…
…πάντα ἔτσι γινόταν…
Ἅγιοι μεγαλοπρεπεῖς Ζωγράφοι στόλισαν τὰ μάτια μας…
Φλογεροὶ σαλεμένοι Ποιητὲς ἀνεκάλυψάν τὶς λέξεις μας…
Θαυμάσιοι ἀνεκτίμητοι Μουσικοὶ χάιδεψαν τὰ αὐτιά μας…
Συνέχεια
Θυσία τοῦ …τρελλοῦ!!!
Πρὸ ἑνὸς ἔτους ἕνα παλληκάρι ἔπεσε ἀπὸ σφαῖρες Ἀλβανῶν στοὺς Βουλιαράτες τῆς Βορείου Ἠπείρου, διότι, ἐπισήμως πάντα, ὕψωσε τὴν ἑλληνικὴ σημαία στὸ σημεῖο ταφῆς Ἑλλήνων πολεμιστῶν τοῦ ἑλληνο-ἰταλο-ἀλβανικοῦ πολέμου.
Πρὸ ἐτῶν ἔνα ἄλλο παλληκάρι ἔπεσε, μὲ τὰ ἴδια προσχήματα, στὴν Κύπρο, στὸν τόπο δολοφονίας τοῦ ἐξαδέλφου του. Συνέχεια
Τώρα ζοῦμε στὸ Χάος μας! (ἀναδημοσίευσις)
Ἔγραψα ἀρκετὲς φορὲς γιὰ τὸ Χάος μας.
Δὲν (πρέπει νά) μᾶς τρομάζουν τὰ νέα μέτρα…
Ὄχι διότι ΔΕΝ καταπατῶνται τὰ ἀνθρώπινά μας δικαιώματα.
Ὄχι διότι ΔΕΝ ἀκυρώνουν τὰ συνταγματικὰ κατοχυρωμένα μας δικαιώματα.
Ὄχι διότι ΔΕΝ διαλύουν τὴν ἐθνική μας κυριαρχία…
…ἀλλὰ διότι, οὔτως ἤ ἄλλως, τὸ «θηρίον» ποὺ προσπαθεῖ νὰ μᾶς καθυποτάξῃ ἤδη αὐτοκαταστρέφεται.
Ἴσως νὰ ἀδυνατοῦμε νὰ δοῦμε τὸ πόσο βαθειὰ εἶναι ἡ σῆψις του…
Ἴσως νὰ δυσκολευόμεθα νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ὅταν ἡ σῆψις εἶναι ἐξηπλωμένη, τότε, αὐτομάτως, ὅλα τὰ μέλη τοῦ μολυσμένου σώματος κινδυνεύουν μὲ ξαφνικὸ θάνατο…
Ἴσως νὰ μᾶς ἔχουν τρομάξει οἱ τρομακτικὲς φορεσιὲς τῶν πραιτωριανῶν, ἤ οἱ σοβαρὲς γραβάτες, μὲ τὰ σκοῦρα κοστούμια τῶν «διοικούντων», ἤ, ἀκόμη χειρότερα, ὁ περιῤῤέων φόβος…
Ὅμως… ξεχνᾶμε κάτι οὐσιῶδες…
Κάτι ποὺ πολλὲς φορὲς ἔχουμε θυμήση…
Ὁ Φοίνιξ ἐκ τῆς τέφρας τοῦ ἀναγεννᾶται.
Συνέχεια
Ὥρα νὰ …«γλείψουμε τὶς πληγές μας» καὶ νὰ συνεχίσουμε!!!
Δὲν ξέρω πόσον πόνο μπορεῖ νὰ ἀνθέξῃ ὁ ἄνθρωπος. Οὔτε γνωρίζω τὶς ἀντοχές του καὶ τὰ σημεία ποὺ ἀπαιτεῖται, γιὰ τὸν κάθε ἕναν ξεχωριστά, νὰ πάρῃ ἀνάσες καὶ νὰ ἀνασάνῇ κάπως, γιὰ νὰ ἀναλάβῃ νέα κουράγια.
Αὐτὸ ποὺ ξέρω εἶναι πὼς ἀπὸ τὶς συμφορὲς δὲν ξεφεύγεις κλαίγοντας καὶ θρηνώντας, ἀλλὰ πατώντας, ἔστᾦ καὶ ἀσταθῶς κι ὅπως κι ὅπως, στὰ πόδια σου. Κι αὐτὴ ἡ ἄποψίς μου δὲν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ θεωρίες καὶ ἄλλες ὑποθετικὲς καταστάσεις, ἀλλὰ μὲ πράξεις, βιώματα καὶ προσωπικὲς ἀπώλειες. Συνέχεια