Αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἄς ΜΗ προσφέρουμε.

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες προσφέρουν ΟΛΟΙ οἱ ἄλλοι… Ναί, αὐτοὶ ποὺ στήνονται μετὰ ἀπὸ κάθε προσφορὰ γιὰ νὰ φωτογραφηθοῦν μὲ τὰ …προσφερόμενα, πρὸ κειμένου νὰ δείξουν στὸν ἀποδέκτη τῆς …«φιλεσπλαχνίας» τους, πὼς ὑπάρχει χάριν τῆς δικῆς τους ἐλεημοσύνης.

Ξέρετε…
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες ὅλοι βγαίνουν ἀπὸ τὰ «καβούκια» τους καὶ κυττοῦν δεξιὰ κι ἀριστερά, πρὸ κειμένου νὰ κάνουν τὴν …προσφορά τους… Συνέχεια →

Καλὴν ἡμέραν ἄρχοντες…

Ἡμέρα ποὺ εἶναι ἄς χαμογελάσουμε.
Γιὰ κάποιους εἶναι πολὺ σημαντικὴ ἐτούτη ἡ ἡμέρα. Γιὰ κάποιους πάρα πολὺ δύσκολη…
Καὶ γιὰ κάποιους ἄλλους μία ἀκόμη ἡμέρα, σὰν ὅλες τὶς προηγούμενες.

Ἄς κρατήσουμε ὅμως τὰ …ὄμορφα. Ἄς ἀναζητήσουμε σὲ κάθε ἡμέρα ποὺ μᾶς ἔρχεται αὐτὸ τὸ κάτι, τὸ ξεχωριστό, ποὺ θὰ μετατρέψη αὐτὴν τὴν ἡμέρα σὲ μία ἀκόμη πιὸ ἰδιαιτέρα ἡμέρα, διαφορετικὴ ἀπὸ ΟΛΕΣ τὶς προγούμενες, ἀλλὰ καὶ τὶς ἐπόμενες.
Ἄς ἀπολαύσουμε τὰ στολίδια στοὺς δρόμους μὲ χαμόγελο, κι ὄχι μὲ πίκρα γιὰ τὴν …εἰρωνία τῆς πολλὴ πιὸ …πεζῆς Συνέχεια →

Ἀπογύμνωσις.

Ἡ γενικοτέρα τάσις τῆς ἐποχῆς μας εἶναι τὸ πλιατσικολόγημα.
Τὰ θύματα αὐτῆς τῆς τάσεως, ποὺ πάντα εἶναι οἱ λαοί, εἶναι κι αὐτοὶ ποὺ δέχονται ὅλες τὶς πιέσεις καὶ  αἰσθάνονται πὼς διώκονται. Καὶ πράγματι, διώκονται.
Τὰ πρῶτα θύματα αὐτῆς τῆς κατρακύλας εἶναι οἱ πιὸ ἀδύναμοι…
Καὶ οἱ πιὸ ἀδύναμοι ἔχουν ἤδη ἀπογυμνωθεῖ ἀπὸ τὰ περισσότερα. Συνέχεια →

Εὐθιξία

Ἡ λέξις θίγω προέρχεται ἀπὸ τὸ θιγγάνω, ποὺ σημαίνει ἐγγίζω, χειρίζομαι, ψαύω, κρατῶ, πιάνω, ἐναγκαλίζομαι, συνευρίσκομαι, ἐπιχειρῶ, βάζω χέρι καὶ τελικῶς προσβάλλω.. (Ἐξ οὔ κι ἀθίγγανος, ποὺ εἶναι αὐτὸς ὁ ὁποῖος ΔΕΝ ἀρέσκεται νὰ τὸν ἐγγίζουν.)
Θίξις εἶναι ἡ ἐνέργεια τοῦ θιγγάνω, ἡ ψαῦσις, ἡ ψηλάφησις. Συνέχεια →

Τὸ κριτήριον εἶναι ἡ Ἀρετή.

Καθημερινῶς θὰ πρέπη νὰ ἐρευνῷ τὸ τὶ δρόμο πρέπει νὰ ἐπιλέξῳ. Δρόμους ποὺ μπορεῖ νὰ εἶναι κατεστημένο ἀλλὰ μπορεῖ κι ὄχι. Δρόμους, πολλὲς φορές, ἀνατρεπτικοὺς γιὰ τὸ κατεστημένον.

Ἐὰν αὐτὸ τὸ κατεστημένο εἶναι κάτι ποὺ μεγαλώνει τὶς ἀρετὲς τῆςκοινωνίας μας, ὀφείλω μὲ ὅλες μου τὶς δυνάμεις νὰ τὸ προστατεύσῳ. Συνέχεια →