Ἀλλάζοντας …γυάλα!!!

Πολλὲς φορές, στὴν ζωή μας, πιστεύοντας πὼς ἐπιτύχαμε νὰ κάνουμε ἕνα βῆμα, γιὰ νὰ πᾶμε παρακάτω, ἀν τί νὰ βγοῦμε ἐν τελῶς ἀπὸ τὴν …γυάλα μας, περνᾶμε σὲ μίαν ἄλλην, ποὺ μᾶς φαίνεται πιὸ ἄνετη, πιὸ ἱκανὴ νὰ μᾶς φιλοξενήσῃ καὶ πιὸ …φρέσκια.
Δὲν παύει ὅμως ποτὲ νὰ εἶναι μία …ἄλλη γυάλα!!!

Εἴμαστε σαφῶς πάντα ἐξηρτημένοι ἀπὸ τὸ περιβάλλον μας καὶ ὁπωσδήποτε οἱ ἐπιλογές μας εἶναι μερικῶς περιορισμένες.
Δὲν μποροῦμε, γιὰ παράδειγμα, νὰ διαβιώσουμε στὴν Σελήνη ἤ στὴν Ἄρη. Συνέχεια →

Ἔχεις τελειώσει μέ τό παρελθόν σου;

Ὁ κόσμος ἔχει ξεμπερδέψει μὲ τὸ παρελθὸν σου, ἂν ἔχῃς ξεμπερδέψει καὶ ἐσύ…..

Ἆσε τὸν ἑαυτό σου νὰ γίνῃ ξανὰ ἀθῷος, ξανὰ ἐλεύθερος, ξανὰ ἕτοιμος νὰ πῇ: «Ναὶ!!!» σὲ ἕνα καινούργιο μέλλον.
Συνέχεια →

Φθάνει ἡ ὥρα;

Καί ποιά ὥρα;
Καί γιατί νά εἶναι αὐτή κι ὄχι ἡ ἄλλη ἡ παρά ἄλλη;

Ἐδῶ καὶ χρόνια ἰσχυρίζομαι πὼς ἡ μεγάλη πορεία μας, αὐτὴ ποὺ θὰ μᾶς καθορίσῃ τὸ ἐὰν εἴμαστε πρὸς …ἀπόσυρσιν ἤ ἐὰν εἴμαστε ἱκανοὶ κι ἄξιοι γιὰ τὴν ἐπομένη …«ἀναγέννησιν», εἶναι πολὺ κοντά μας. Τὸ «κοντά μας» ὅμως, ὡς χρόνος, βάσει τῶν δικῶν μας, γηΐνων κι ἀνθρωπίνων δεδομένων, εἶναι κάπως …ἀσαφές. Διότι οἱ ἐξελίξεις δὲν συμβαίνουν μέσα σὲ μερικὰ λεπτὰ ἤ μερικὲς στιγμές. Θέλουν καὶ χρόνο ὡριμάνσεως ἀλλὰ καὶ χρόνο γιὰ νὰ γίνουν ἀναγνωρίσιμες καὶ συνειδητές.
(Ἄν καὶ τελικῶς, ἐὰν στρέψουμε τὸ βλέμμα μας πρὸς τὰ πίσω, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ναί, μία …στιγμούλα ἐχρειάσθη γιὰ νὰ ἀλλάξουν πολλά.) Συνέχεια →

Τέλος στὰ παραμύθια…

Καλὴν ὄρεξιν νὰ ἔχουμε…. (λόγῳ τῆς ὥρας…!!!)
Καλὴν δύναμιν νὰ ἔχουμε… (λόγῳ τῆς ἐποχῆς…!!!)
Καλὴν ἀντίληψιν νὰ ἔχουμε… (λόγῳ τῆς γενικοτέρας ἰσοπεδώσεως καὶ τῆς καταχνιᾶς…!!!)

Σήμερα παραδόσαμε τὴν …«προεδρία» τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μορφώματος….

Καὶ μετά…  τέλος στὰ προσχήματα…!!!

Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, ἀνᾲ πάσᾳ στιγμῇ, μπορεῖ νὰ συμβῇ τὸ ὁ,τιδήποτε.
Γιὰ αὐτὸ τὸ στουρναροστουρνάριον ἔσπευσε νὰ κρυφτῇ στὴν ΤτΕ, ἐφ΄  ὅσον ἀκόμη τὸ χρειάζονται…
Γιὰ αὐτὸ ἀκριβῶς ὁ ἀνασχηματισμός…

Συνέχεια →

Καλὸν μήνα νὰ ἔχουμε…

Ἰούλιος πιά… Ὁ καιρὸς ζεσταίνει…
Ἡ θάλασσα, ἤ τὸ βουνό, ἀναλόγως τῶν προτιμήσεών μας, μᾶς καλοῦν.
Ἐὰν φυσικὰ μποροῦμε νὰ «δραπετεύσουμε» πρὸς αὐτὲς τὶς κατευθύνσεις… Διότι οἱ περισσότεροι πλέον ἀδυνατοῦν…

Ἐμεῖς ὅμως, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν μποροῦμε, ἤ ὄχι, νὰ δραπετεύσουμε, ὀφείλουμε νὰ βλέπουμε πάντα τὴν κάθε ἡμέρα μας, τὴν κάθε μας ἑβδομάδα, τὸν κάθε μας μῆνα ὡς ἀφορμὴ γιὰ μίαν νέα ἀρχή. Συνέχεια →

Τί κάνεις;

Τί κάνεις;
Πολλὲς φορὲς εἶναι μιὰ ἀλλοκότος φράσις, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀνταλλάσουν μεταξύ τους, σεβόμενοι ἕνα ἐθιμοτυπικὸ τελετουργικό.
Μιὰ φράσις ποὺ λέγεται ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰπωθῇ.
Μιὰ φράσις ποὺ πολλὲς φορὲς δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία καὶ ὁ σκοπός της καὶ ἡ ἀξία της ὁμοιάζουν μὲ τὴν ἀξία ποὺ ἔχει ὁ χαλκᾶς στὴν μύτη ἑνὸς νέγρου. Συνέχεια →