Καὶ τὴν θλίψιν μισή.
Ὅταν μὲ εὑρίσκῃ μία χαρά, πρέπει, ὀφείλω, χρειάζομαι νὰ τῆς δίδω ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο χῶρο γιὰ νὰ ἁπλωθῇ.
Κι ὅταν φθάνῃ ἡ θλίψις, πρέπει νὰ τὴν ἀποδομῶ ὅσο μπορῶ περισσότερο… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Τὸ σύνδρομο τῆς ἀρκουδο-ἀναῤῥιχήσεως.
Πολλοὶ ἄνθρωποι ὑποφέρουν ἀπὸ τὸ σύνδρομο τῆς ἀρκουδο-ἀναῤῥιχήσεως.
Ἀνεβαίνουν τὸ ἕνα βουνὸ μετὰ τὸ ἄλλο, ξεπερνοῦν κάθε ἐμπόδιο, κατακτοῦν δύσβατες βουνοκορφὲς ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ χαροῦν γιὰ αὐτά ποὺ ἐπέτυχαν.
Παραμερίζουν τοὺς προσωπικούς τους θριάμβους, σὰν νὰ ἦταν κάτι ἐντελῶς ἀσήμαντο καὶ μετὰ ἀναρωτιούνται γιατὶ νοιώθουν τόσο ἄδειοι. Συνέχεια
Κομματιάσματα…
Ὅταν ἕνα κύτταρον πεθαίνῃ, τότε τὰ διπλανά του μεριμνοῦν γιὰ τὴν φαγοκυττάρωσιν. Τίποτα στὴν φύσιν δὲν πάει χαμένο…
Τίποτα δὲν περισσεύει…
Ἔτσι καὶ ἐδῶ. Ἀπὸ τὴν μικροτέρα μονάδα ζωῆς, ποὺ λέγεται κύτταρον, ἔως τὶς κοινωνίες μας, τὸ κομμάτιασμα, ἡ διάσπασις, ἡ ἀποσύνθεσις εἶναι γεγονός. Συνέχεια
Ἁπλώνουν τὸ χέρι καὶ χαμογελοῦν…
Εἶναι δύσκολο νὰ μάθῃ πῶς νὰ εἶσαι ὁ καλλίτερος φίλος τοῦ ἑαυτοῦ σου…
Πῶς νὰ εἶσαι πιὸ ἀνοικτός, πιὸ εὐαίσθητος καὶ πιὸ συνειδητός.
Ἀκόμη πιὸ δύσκολο εἶναι νὰ βουτήξῃς σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο μέσα σου, ποὺ κρύβεις ὅλη τὴν ἀγάπη, ὥστε νὰ ἀνασύρῃς ἀρκετὴ γιὰ νὰ θρεύσῃς τὸν ἑαυτό σου ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν μοιρασθῇς μὲ τοὺς ἀνθρώπους γύρω σου. Συνέχεια
Τὴν σώσαμε τὴν Πατρίδα παλληκάρια…
Ἐχθὲς τὸ βράδυ πῆγα νωρὶς γιὰ ὕπνο…
Δὲν εἶχα καὶ πολὺ μεγάλο ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ ποδόσφαιρο καὶ ἰδίως γιὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸ ποδόσφαιρον, ποὺ οὐσιαστικῶς δουλοποιεῖ ἕναν ἄλλον λαό. Τὸν λαὸ τῆς Βραζιλίας…
Σήμερα λοιπὸν τὸ πρωΐ διεπίστωσα πὼς ἡ Ἐθνικὴ Ὁμάς μας (;;;) ἐκέρδισε τὸν ἀγώνα ποὺ ἔδιδε ἐχθὲς τὸ βράδυ…
Ἐπίσης διεπίστωσα πὼς κατεκλείσθη ἡ Ὁμόνοια καὶ οἱ κεντρικοὶ δρόμοι τῶν πολιτειῶν μας ἀπὸ ἐνθουσιασμένους ὁπαδούς, ποὺ ὅρμηξαν νὰ πανηγυρίσουν, πανευτυχεῖς τὴν μεγάλη νίκη…
Συνέχεια
Μέσα μας…
Ὅταν ἀναζητῶ τὶς ἀπαντήσεις στὰ ἐρωτήματά μου, ποὺ ἀφοροῦν στὸ ποῦ πρέπει νὰ στραφῶ, αὐτὲς οὐδέποτε θὰ μοῦ δοθοῦν ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Ὅλες αὐτὲς οἱ ἀπαντήσεις ὑπάρχουν ἤδη μέσα μου.
Τὸ μόνον ποὺ χρειάζομαι εἶναι νὰ σταθῷ λίγες στιγμὲς καὶ νὰ ἀπομονώσῳ κάθε θόρυβο, πρὸ κειμένου νὰ ἐπικεντρωθῷ στὸν ἑαυτόν μου καὶ νὰ ἀκούσῳ τὴν φωνούλα ποὺ πάντα μοῦ ψιθυρίζει… Συνέχεια