Ἀπώλεια.

Στὸ παρακάτω κείμενον εἶναι καταγεγραμμένα τὰ βήματα-ἐπίπεδα-στάδια τῶν αἰσθημάτων, ποὺ ἐμφανίζονται κι ὀφείλονται σὲ κάποιαν ἀπώλεια, μὲ τὴν σειρὰ πού, ἐπισήμως, καταγράφονται.
Προσοχὴ ὅμως!!!
Ὅταν συζητᾶμε γιὰ ἐπίπεδα ἀπωλείας δὲν σημαίνει πὼς αὐτὰ θὰ ἐμφανισθοῦν μὲ τὴν παρακάτω σειρὰ ἀπολύτως.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ποὺ δίχως νὰ τὸ ἀντιλαμβάνονται, δὲν φθάνουν ΠΟΤΕ στὴν ἀποδοχὴ τῆς ἀπωλείας καὶ παλλινδρομοῦν ἀνάμεσα στὰ προηγούμενα ἐπίπεδα. Αὐτὸ παρατηρεῖται κάποιες φορὲς στὸν θάνατο. Στὸν ξαφνικὸ θάνατο.
Αὐτὲς οἱ περιπτώσεις χρήζουν σημαντικῆς βοηθείας καὶ στηρίξεως ἀπὸ τὸ περιβάλλον τους. Συνέχεια →

Ἡ ζωὴ εἶναι ἕνας διαρκὴς Ἀγών!!!

Ἐξ οὖ καὶ ἡ ἀγωνία. Ἐὰν δὲν ἀγωνίζομαι δὲν ἔχω πιθανότητες ἐπιβιώσεως. Ἐὰν δὲν εἶμαι πανέτοιμος νὰ θυσιάσῳ τὰ πάντα καὶ νὰ θυσιασθῷ γιὰ τὸ ὑπέρτατον ἀγαθὸν ποὺ εἶναι ἡ ἐλευθερία μου, τότε δὲν ἀξίζει νὰ ζῷ!!!
Διότι τί θά πῆ ζωή δίχως ἐλευθερία; Συνέχεια →

Θέλουμε πράγματι νά ἀλλάξουμε;

Οἱ δυνατότητες τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ ἀλλάξῃ τὰ δεδομένα τῆς ζωῆς του, εἶναι ἄπειρες.
Γιὰ νὰ ἀποφασίσῃ ὅμως νὰ τὶς ἀλλάξῃ, ἀπὸ μόνος του, εἶναι μᾶλλον …δύσκολο.
Κι αὐτὸ διότι ΟΛΑ τὰ ὄντα τῆς Φύσεως ἐπιλέγουν ΠΑΝΤΑ τὴν λιγότερο δαπανηρή, σὲ ἐνέργεια, κατάστασιν.
Δῆλα ἐπιλέγουν τὴν ἀδράνεια. Συνέχεια →

Συναισθηματικὴ νοημοσύνη.

Μέχρι τώρα ἡ νοημοσύνη μετριόταν μὲ ἔναν συγκεκριμένο τρόπο, ποὺ στηριζόταν κυρίως στὴν νοημοσύνη τοῦ νοῦ:  τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους μας IQ.

Ἡ λογικὴ ἤταν ὅτι ἔχοντας ἔνα ἄτομο ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης (IQ) μποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς του.
Μὲ τὰ χρόνια ὅμως αὐτὴ ἡ θεωρία, ποὺ εἶχε ἤδη ἐδραιωθεῖ γερὰ στὸν  κόσμο, ἄρχισε νὰ φαίνεται ὅτι δὲν ἀνταποκρίνετο στὴν πραγματικότητα.
Ὑπῆρχαν ἄτομα μὲ ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης ποὺ τὰ ἔκαναν θάλασσα.
Τί ἤταν αὐτό πού δέν πήγαινε καλά; Συνέχεια →

Ἀτομικότης.

 Παρατηρῶ διαρκῶς, ἐδῶ καὶ χρόνια, μίαν μεγάλη μεταστροφὴ τῶν συνανθρώπων μου πρὸς τὸν ἐσώτερον ἑαυτόν τους. Ἀλλά πῶς ἀκριβῶς γίνεται αὐτή ἡ μεταστροφή; Μήπως τελικῶς ἀφορᾶ μόνον στήν ἱκανοποίησιν τῶν αἰσθήσεων καί τελικῶς στήν ἡδονή;
Αὐτὸ δῆλα δὴ ποὺ μᾶς ἀφορᾶ καὶ πρέπει νὰ προσέξουμε εἶναι τὸ πῶς ἀκριβῶς ἐνισχύεται αὐτὴ ἡ ἀτομικότης κι ἐὰν εἶναι κάτι ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὸ σύνολον. Συνέχεια →

Κοινοτυπία καὶ πεζότης.

Λένε ὅτι στὸ Λονδίνο ὑπάρχει μιὰ κλειστὴ λέσχη, ποὺ ὑποχρεώνει τὰ μέλη της νὰ διατυπώνουν μόνο κοινοτυπίες, διαφορετικὰ κινδυνεύουν νὰ διαγραφοῦν.
Ὅποιος ἀνεβάσει τὸ ἐπίπεδο τῆς συζητήσεως ἤ ἐκφράσει ἔστω καὶ μιὰ ἐνδιαφέρουσα σκέψι, ἀποβάλλεται αὐτομάτως.

Πρόκειται γιὰ μιὰ παρὰ πολὺ δύσκολο ἀσκήσι, ποὺ χρειάζεται νὰ ἔχῃ κάποιος τεράστια εὐστροφία γιὰ νὰ τὰ βγάλῃ πέρα μὲ αὐτὴν τὴν ὑποχρεωτικὴ πεζότητα, ποὺ εἶναι τόσο δύσκολος, ὄσο καὶ μιὰ ῥητορικὴ ἀναμέτρησις. Συνέχεια →