Εἴχαμε μίαν συζήτησιν μὲ φίλους, πρὸ ἡμερῶν, καὶ μέσα στὰ πολλὰ ποὺ εἴπαμε καὶ γράψαμε, ἀμφισβητήθηκε ἀκόμη καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ Ὁμήρου. Ἀμφισβητήθηκε οὐσιαστικῶς ἡ ὕπαρξις τοῦ Ὁμήρου.
Ὑπάρχουν, κατὰ πῶς ἰσχυρίστηκε φίλος, κάποιοι «ἀκαδημαϊκοί» (;;;) οἱ ὁποῖοι ἀμφισβητοῦν τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ὁμήρου καὶ τὸ βασίζουν στὸ ὅ,τι ἑπτὰ πόλεις ἐρίζουν γιὰ τὴν καταγωγή του*. Ἐπίσης, αὐτοὶ οἱ ἴδιοι «ἀκαδημαϊκοί» ἰσχυρίζονται πὼς ἀποκλείεται νὰ ἔγραψε ἕνα πρόσωπο δύο τόσο σημαντικὰ ἔπη καὶ πὼς ὅλος αὐτὸς ὁ θησαυρὸς εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ συλογικοῦ πνεύματος τῶν Ἑλλήνων. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Γιατί κυττᾶμε τόν συννεφιασμένο οὐρανό;
Γιατί «κολλᾷ» τό βλέμμα μας σέ αὐτόν;
Γιατί ἀδυνατοῦμε νά δοῦμε πίσω ἀπό τά σύννεφα τόν Ἥλιο πού φωτίζει τά πάντα μέ στοργή καί ὁρμή;
Τὸν Ἥλιο μας… Τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς μας…
Αὐτὰ ποὺ δὲν μᾶς ἀρέσουν στοὺς ἄλλους, εἶναι ὁ ἀντίποδας αὐτῶν ποὺ μᾶς ἀρέσουν.
Τὸ συνακόλουθο τῶν θετικῶν χαρακτηριστικῶν ἐνὸς ἀνθρώπου εἶναι τὰ ἀρνητικά του.
Ἂν ἐκτιμῶ κάποιον γιὰ τὴν παιδικότητα καὶ τὴν ἀθῳότητά του, μπορεῖ στὴν πορεία νὰ ἔλθω σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν ἀναποφασιστικότητά του καὶ τὴν παθητικότητά του. Συνέχεια
Ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίζω καὶ νὰ ἀντιμετωπίζω τὴν βία!!!
Ἀλλά ποιᾶς βίας; Νὰ τὸ ξεκαθαρίζουμε…
Διότι σκέτος ὁ τίτλος δὲν λέει καὶ πολλὰ πολλά…
Ἄς τὰ ἐξετάσουμε λοιπὸν ἕνα ἕνα τὰ ζητήματα.
Εἶμαι Φύσει ἐπικοινωνιακὸς Ἄνθρωπος, ἐκτὸς ἀπὸ ἐλάχιστες περιπτώσεις ποὺ κάποιος παραβιάζει ἤ ἀκυρώνει τὰ ὅριά μου, τὴν ἀλήθεια ἤ ὅταν ἀδικῇ ἐμέναν καὶ τὸ περιβάλλον μου. Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, στὶς ὁποῖες αἰσθάνομαι, ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων, πὼς ἐπὶ πλέον Συνέχεια
Δὲν εἶμαι μόνον νερό! Εἶμαι κι ἀέρας.
Τὰ 2/3 τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος ἀποτελεῖται ἀπὸ νερό. Ἄρα κι ἐγὼ, κατὰ ἕνα μεγάλο μου μέρος, κατὰ τὰ 2/3 μου, εἶμαι νερό.
Τὸ Ὕδωρ (νερό) ὅμως ἀπὸ τὴν χημεία μαθαίνουμε πὼς ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο ἄτομα ὑδρογόνου καὶ ἕνα ὀξυγόνου.
Τὸ ὀξυγόνον ὄμως παραμένει τὸ κύριον συστατικὸν τοῦ σώματός μας. Ὅπως καὶ τοῦ ἀέρος ποὺ ἀναπνέουμε.
Δίχως κίνητρο δὲν μπορῶ νὰ τὰ καταφέρω.
Κάποτε κάποιος κυνηγοῦσε τὸ ὄνειρό του καὶ περνοῦσε μιὰ καταστάσι μεγάλης ἐνδείας. Κάποιος λοιπὸν τοῦ λέει μιὰν ἡμέρα:
Γιατί δέν τά παρατᾶς νά εὕρῃς μιά ἅλλην δουλειά;
Καὶ ἐκεῖνος τότε ἀπήντησε: Συνέχεια