Ὅπως κάθε πουλί, κάθε ζῶο, κάθε ψάρι ἔτσι καὶ κάθε ἄνθρωπος ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρως διαβιεῖν.
Ὁ ἄνθρωπος, πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἐμβια ὄντα, διότι τυγχάνει καὶ σκεπτόμενος… Ἤ τοὐλάχιστον ἔτσι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι… Ἀλλὰ γιὰ νὰ συμβαίνῃ αὐτὸ πρέπει νὰ προηγοῦνται ἄλλα…
Πρέπει γιὰ παράδειγμα πρῶτα νὰ σκεπτόμεθα ἐλεύθερα καὶ μετὰ νὰ ἀξιώνουμε ἐλευθέρα διαβίωσιν… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ εἶναι κάποιος αὐτὸς ποὺ πρέπει νὰ εἶναι.
Χρειάζεται τελικὰ θάῤῥος γιὰ νὰ ζήσῃ κάποιος τὴν ἐλευθερία ποὺ τοῦ δίδουν οἱ ἐπιλογές του.
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν οἰκειότητα καὶ τὴν σύνδεση μὲ τοὺς ἄλλους.
Θάῤῥος γιὰ νὰ διευθύνει μόνος του τὴν ζωή του, νὰ καθορίσει τὴν Μοίρα του, νὰ πάρῃ τὴν εὐθύνη γιὰ Συνέχεια
Σκέψου νὰ εἶναι ψεύτικος ὁ Ὅμηρος…
Εἴχαμε μίαν συζήτησιν μὲ φίλους, πρὸ ἡμερῶν, καὶ μέσα στὰ πολλὰ ποὺ εἴπαμε καὶ γράψαμε, ἀμφισβητήθηκε ἀκόμη καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ Ὁμήρου. Ἀμφισβητήθηκε οὐσιαστικῶς ἡ ὕπαρξις τοῦ Ὁμήρου.
Ὑπάρχουν, κατὰ πῶς ἰσχυρίστηκε φίλος, κάποιοι «ἀκαδημαϊκοί» (;;;) οἱ ὁποῖοι ἀμφισβητοῦν τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ὁμήρου καὶ τὸ βασίζουν στὸ ὅ,τι ἑπτὰ πόλεις ἐρίζουν γιὰ τὴν καταγωγή του*. Ἐπίσης, αὐτοὶ οἱ ἴδιοι «ἀκαδημαϊκοί» ἰσχυρίζονται πὼς ἀποκλείεται νὰ ἔγραψε ἕνα πρόσωπο δύο τόσο σημαντικὰ ἔπη καὶ πὼς ὅλος αὐτὸς ὁ θησαυρὸς εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ συλογικοῦ πνεύματος τῶν Ἑλλήνων. Συνέχεια
Γιατί κυττᾶμε τόν συννεφιασμένο οὐρανό;
Γιατί «κολλᾷ» τό βλέμμα μας σέ αὐτόν;
Γιατί ἀδυνατοῦμε νά δοῦμε πίσω ἀπό τά σύννεφα τόν Ἥλιο πού φωτίζει τά πάντα μέ στοργή καί ὁρμή;
Τὸν Ἥλιο μας… Τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς μας…
Αὐτὰ ποὺ δὲν μᾶς ἀρέσουν στοὺς ἄλλους, εἶναι ὁ ἀντίποδας αὐτῶν ποὺ μᾶς ἀρέσουν.
Τὸ συνακόλουθο τῶν θετικῶν χαρακτηριστικῶν ἐνὸς ἀνθρώπου εἶναι τὰ ἀρνητικά του.
Ἂν ἐκτιμῶ κάποιον γιὰ τὴν παιδικότητα καὶ τὴν ἀθῳότητά του, μπορεῖ στὴν πορεία νὰ ἔλθω σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν ἀναποφασιστικότητά του καὶ τὴν παθητικότητά του. Συνέχεια
Ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίζω καὶ νὰ ἀντιμετωπίζω τὴν βία!!!
Ἀλλά ποιᾶς βίας; Νὰ τὸ ξεκαθαρίζουμε…
Διότι σκέτος ὁ τίτλος δὲν λέει καὶ πολλὰ πολλά…
Ἄς τὰ ἐξετάσουμε λοιπὸν ἕνα ἕνα τὰ ζητήματα.
Εἶμαι Φύσει ἐπικοινωνιακὸς Ἄνθρωπος, ἐκτὸς ἀπὸ ἐλάχιστες περιπτώσεις ποὺ κάποιος παραβιάζει ἤ ἀκυρώνει τὰ ὅριά μου, τὴν ἀλήθεια ἤ ὅταν ἀδικῇ ἐμέναν καὶ τὸ περιβάλλον μου. Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, στὶς ὁποῖες αἰσθάνομαι, ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων, πὼς ἐπὶ πλέον Συνέχεια