Ἡ πορεία τῶν ἀνθρώπων, σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς, τώρα πιὰ εἶναι παράλληλος καὶ μόνον ἀνοδική.
Ὄχι τῶν (φερομένων ὡς) ἀνθρώπων ἀλλὰ αὐτῶν ποὺ σιγὰ σιγὰ ἔχουν ἀρχίσει νὰ ἀναζητοῦν τὶς ἀπαντήσεις καὶ τὶς λύσεις τῶν προβλημάτων τους μέσα τους.
Αὐτὴ ἡ πορεία, τῆς συνειδητότητος, εἶναι διαρκῶς ἀνοδικὴ καὶ δὲν μπορεῖ κάποιος ἤ κάτι νὰ τὴν ἀνακόψῃ. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἕνας νέος μῆνας… Μία νέα ἀρχή…
Κάθε μας ἡμέρα, κανονικά, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μία νέα ἀρχή.
Κάθε μας στιγμὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἕνα νέο στοίχημα μὲ τὴν ζωή…
Κάθε μῆνας θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μία νέα εὐκαιρία γιὰ ἐπαναδόμησιν…
Μά εἶναι; Συνέχεια
Φτάσε ὅπου δὲν μπορεῖς! (ὑπενθύμισις)
«….-Παπποῦ ἀγαπημένε, εἶπα, δῶσ’ μου μιὰν προσταγή.
Χαμογέλασε, ἀπίθωσε τὸ χέρι ἀπάνω στὸ κεφάλι μου, δὲν ἦταν χέρι, ἦταν πολύχρωμη φωτιά. Ὣς τὶς ῥίζες τοῦ μυαλοῦ μου περιχύθηκε ἡ φλόγα.
-Φθᾶσε ὅπου μπορεῖς, παιδί μου…
Ἡ καταγγελία γιά τήν καταγγελία; (ἀναδημοσίευσις)
Εἶχα πρὸ ἡμερῶν τηλεφωνηθεῖ μὲ τὸν Κωστή, παλιόφιλο, πρὸ κειμένου νὰ τοῦ εὐχηθῶ.
Ὁ Κωστῆς δὲν ἔχει διαδίκτυον ἀλλὰ διαβάζει τὰ κείμενά μου.
Γιὰ τὴν ἀκρίβειαν, τοῦ τὰ διαβάζει ὁ Γιώργης, ἐπίσης παλιόφιλος.
Ἡ άξιοπρέπεια! (ὑπενθύμισις)
Ἡ ἀξιοπρέπεια εἶναι μία κατάστασις ποὺ ὁ καθεὶς τὴν ἀντιλαμβάνεται διαφορετικῶς.
Ἐγὼ γιὰ παράδειγμα ἔχω τὰ δικά μου ὅρια.
Κάποτε, ὅταν ἤμουν 15χρονη, καλοκαίρι, σὲ μίαν ἐπίσκεψί μας στὴν Ἑλλάδα, μᾶς ἐπεσκέφθη κάποιος ἐξάδελφος τῆς μητέρας μου.
Ἡ μητέρα μου μὲ ἔστειλε νὰ ἀγοράσω γλυκά. Τὰ γλυκὰ ὅμως ποὺ ἀγόρασα δὲν ἦταν τῆς ἀρεσκείας της καὶ τὸ ἐξέφρασε ἐμπρὸς στὸν ἐξάδελφό της. Ἕνα πρόσωπο παντελῶς ἄγνωστό μου.
Πολεμώντας μὲ …ἐμᾶς!!!
Πατὴρ πάντων ὁ πόλεμος, ἔλεγε ὁ παπποῦς Ἡράκλειτος.
Ὁ κόσμος μας, αὐτὸς ὁ ἐσωτερικός μας κόσμος, ποὺ ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν ἐξωτερικεύεται ὡς χαρά, ἔρως, δημιουργικότης, ἐλπίς, κοινωνικότης ἤ ὡς ὀργή, θυμός, φόβος, πόνος, διαρκῶς ἑνὸς πολέμου ἔκφρασις εἶναι. Κι ἄλλοτε ὑπερισχύει ἡ μία του πλευρὰ κι ἄλλοτε ἡ ἄλλη. Συνέχεια