Πάλι ἄλλα ἔψαχνα κι ἄλλα εὑρῆκα…
Ἐδιάβασα λοιπὸν τὴν παραπάνω φράσι, σὲ κάποιαν ἀνάρτησι, καὶ τὴν ἐκράτησα στὴν ἄκρη, γιὰ νὰ τὴν ἐξερευνήσω…
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἐδιάβασα:
«Οἱ περισσότεροι χάνονται στὴν φαντασίωσι μίας ὡραίας ἰδέας καὶ δὲν προετοιμάζονται κοθόλου νὰ ἀπαντήσουν στὸ πῶς θὰ τὴν κάνουν πράξι»… Συνέχεια
Νὰ σᾶς πῶ…
Οὐδέποτε θὰ μποροῦσα νὰ τὸ παίξω κάπως …ὑπὲρ ἄνω, διότι γνωρίζω κατὰ βάθος καὶ ποιὰ εἶμαι καὶ ποῦ ὀφείλω νὰ φθάσω, ὡς Ἄνθρωπος.
Ὅμως ἔχω αἰσθανθῇ κι ὄχλος, κατὰ καιρούς… Ἀναλόγως τῆς περιόδου. (Κι ἀναλόγως τοῦ ποιὸς εἶναι ὁ συνομιλητής μου.)
Τώρα τελευταῖα ὅμως κάτι μέσα μου μὲ ὑποχρεώνει νὰ σηκωθῶ ὑψηλότερα καὶ νὰ διακρίνω τὰ κεφάλια ποὺ «ξεχωρίζουν» μέσα στὸ πλῆθος. Διότι αὐτὰ τὰ κεφάλια δὲν ξεχωρίζουν ἐπεὶ δὴ εἶναι καλλίτερα ἀπαραιτήτως. Συνήθως ξεχωρίζουν διότι εἶναι ἁπλῶς περισσότερο …φιλόδοξα!!! Συνέχεια
ουμε ἀντιπρόεδρο κυβερνήσεως ποὺ ὅμως ἡ κυβέρνησις, παρέα μὲ τὴν ἀντιπολίτευσι, προετοιμάζεται νὰ διώξῃ νομικά.
Δῆλα δή, ἄν καὶ γνωρίζουν τὸ εἶδος τοῦ Μπένυ, τὸν ἔκαναν ἀντιπρόεδρο. Διότι δὲν τοὺς προέκυψε τώρα ὁ φάκελος μὲ τὶς ἀτιμίες του. Αὐτὰ εἶναι γνωστὰ στοὺς κύκλους τους, καθὼς καὶ σὲ ἀρκετοὺς νομικοὺς καὶ εἰσαγγελεῖς.
Ποιός ὅμως τολμᾶ νά πειράξῃ τόν Μπένυ, εἰδικῶς ὅταν βγαίνει νά προειδοποιήσῃ κυβέρνησι κι ἀντιπολίτευσι, πώς τούς κρατᾶ καλά μέ πολλούς τρόπους; Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν μηνῶν, ἐγὼ καὶ κάποιοι φίλοι μου, ἤλθαμε σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸ ΠΑΜ, γιὰ νὰ ἀγοράσουμε σπόρους ζειᾶς. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, νὰ ἀγοράσουμε σπόρους δικόκκου σιταριοῦ, εἰσαγωγῆς, ποὺ τελικῶς ἦταν ΦΑΡΟ ἤ ΝΤΙΝΚΕΛ. Ἔτσι πληροφορηθήκαμε ὅταν μετὰ ἀπὸ λίγες ἑβδομάδες ἔφθασαν οἱ σπόροι.
Ἔτσι πιστεύαμε γιὰ μῆνες… Ἄμ δέ…
Ἔτσι θὰ θέλαμε, ἀλλὰ ἔτσι δὲν ἦταν…
Τὸν Ἰανουάριο ὁ φίλος Ἄγγελος, ποὺ ἐπίσης εἶχε ἀγοράσῃ μαζύ μου τοὺς σπόρους, συνῳμίλησε μὲ τὸν Βιτάλη, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς διατηρήσεως τῶν σπόρων. Σὲ αὐτὴν τὴν συζήτησι ὁμολόγησε ὁ Βιτάλης πὼς ὄχι, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κρατήσῃ ὁ φίλος μου σπόρους, διότι οἱ σπόροι εἶχαν ἀκτινοβοληθῇ καὶ κατ’ ἐπέκτασιν δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ ξανακαλλιεργηθοῦν. Συνέχεια
Ὁ πρῶτος καὶ σημαντικότερος παράγων, ποὺ ἀφορᾷ στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις, λέγεται αὐτοεκτίμησις.
Ὅσο πιὸ πολὺ ἐκτιμοῦμε τὸν ἑαυτόν μας, τόσο λιγότερο μποροῦν οἱ ἄλλοι νὰ μᾶς καταβάλουν.
Ὅσο περισσότερο ἐμεῖς σεβόμεθα τὶς ἀνάγκες μας, τόσο λιγότερο μπορεῖ κάποιος νὰ μᾶς ὑποτιμήσῃ…
Ὅσο περισσότερο εἴμεθα δεσμευμένοι ἀπέναντι στὰ ὄνειρά μας, τόσο λιγότερο μποροῦν νὰ μᾶς τὰ καταῤῥίψουν… Συνέχεια
Ἄς στρωθοῦμε ΟΛΟΙ μας, «μικροὶ» καὶ «μεγάλοι», νέοι καὶ γέροι, γνωστοὶ κι ἄγνωστοι, νὰ τηροῦμε μία πρὸς μία ΟΛΕΣ τὶς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ μετά, ὅταν θὰ ἔχουμε μάθει τὸν τρόπο τοῦ νὰ εἴμεθα νομοταγεῖς, νὰ κάτσουμε καὶ νὰ συζητήσουμε καὶ γιὰ ἀλλαγὲς καὶ γιὰ ἀνατροπές καὶ γιὰ κωλοτοῦμπες τοῦ Συντάγματος…
Μὲ πολῖτες ποὺ γράφουν στὰ παλαιότερα τῶν ὑποδημάτων τους κάθε ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, μὲ πολιτικοὺς ποὺ ἀξιώνουν νὰ εἴμεθα μόνον ἐμεῖς ὑποτεταγμένοι στὰ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος κι αὐτοὶ νὰ ἀσελγοῦν στὸ πτῶμα τῆς δημιοτρομοκρατίας τους καὶ μὲ δικαστὲς ποὺ συμπεριφέρονται βασιλικότερα τοῦ βασιλέως, θεωρῶντας ὥς νόμο τὶς ἐπιθυμίες καὶ τὶς ἐντολὲς τῶν ἀνωτέρων τους, Συνέχεια
