Ἔ μὰ πιά…
Πολλὴ φασαρία μὲ τὸν Κοκκὸ καὶ τὰ Κοκκάκια του…
Ἦλθε, δὲν ἦλθε, θὰ ἔλθῃ, δὲν θὰ ἔλθῃ…
Καί τί θά ἀλλάξῃ στήν δική μας ζωή ἐάν ἔλθῃ, ἤ δέν ἔλθῃ τό βουτυρόπαιδο; Θά γεμίσῃ τό ψυγεῖο μας; Θά παύσουν νά πεινοῦν τά παιδιά μας; Θά ἐπανέλθουν οἱ συνθῆκες ἀναπτύξεως πού οὐδέποτε εἴδαμε; Ἤ μήπως θά μᾶς προσλάβουν ὡς κυρίες καί κυρίους ἐπί τῶν τιμῶν; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Τί; Δέν ἔχεις γάλα γιά τό βρέφος σου; Τότε ΨΟΦΟΣ!!!
Αὐτὰ ποὺ θὰ γράψω σήμερα θὰ ἐκνευρίσουν πάρα πολλούς, ἀλλὰ εἶναι ἡ ΑΛΗΘΕΙΑ!!! Πέρα ὡς πέρα. Ἐὰν κάποιοι θελήσουν, ἄς κάτσουν νὰ ἀναζητήσουν τὸ ποῦ, τὸ πῶς, τὸ γιατὶ τοὺς ξεγέλασαν. Ἐφ΄ ὅσον ὅμως θεωρούμεθα ἐνήλικοι, νὰ μὴν ἐπιῤῥίπτουμε σὲ ἄλλους τὶς δικές μας εὐθύνες.
Εἴμεθα ἀποκλειστικῶς ἐμεῖς ὑπεύθυνοι καὶ γιὰ τὰ λάθη μας ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς παραλήψεις μας.
Θὰ ἀναφερθῶ σὲ τρεῖς ἱστορίες, οἰκείων μου ἀρχικῶς.
Ἡ πρώτη ἱστορία ἀφορᾷ στὴν ΜΟΥΛΑΡΑ.
(Ἐπιεικῶς ΜΟΥΛΑΡΑ… Θὰ καταλάβετε!!!) Συνέχεια
Ὅταν ἔχῃς αὐτοεκτίμησιν…
Ὅταν ἔχῃς τὴν ἀπαιτουμένη αύτοεκτίμησιν, ὅλα γύρω σου εἶναι διαφορετικά…
Δὲν φοβᾶσαι τὸ ἄγνωστον, διότι γνωρίζεις πὼς πάντα πρὸς τὸ ἄγνωστο βαδίζεις, ἔχοντας τὴν βεβαιότητα πὼς ὅσα κι ἐὰν συμβοῦν, καλὰ ἤ κακά, θὰ ἔχῃς τὴν δύναμιν, τὸ σθένος καὶ τὴν θέλησιν γιὰ νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃς…
Ὅταν ἔχῃς αὐτοεκτίμησιν, ἀνοίγῃ μόνος σου τοὺς δρόμους καὶ οἱ ἄλλοι παρατηροῦν, παρακολουθοῦν… καί, κάποιες φορές, ἀκολουθοῦν ἀπὸ μακρυά.
Ὅταν ὅμως δὲν ἔχῃς αὐτοεκτίμησιν, τότε τὰ δεδομένα ἀλλάζουν…
Δὲν βγαίνεις στὸν δρόμο… Δὲν πορεύεσαι γιὰ κάπου καὶ ἰδίως δὲν δεσμεύεσαι γιὰ νὰ ἐκπληρώσῃς τὰ ὄνειρά σου. Συνέχεια
Ὁδηγὸς ἐπιβιώσεως.
Ὄχι, σήμερα δὲν θὰ καταπιαστῶ μὲ τὸ ἐὰν θὰ ἔλθῃ, ὄχι ὄχι τὸ τέλος τοῦ κόσμου μας, καὶ πότε.
Δὲν εἶναι τῆς παρούσης… Ἔχουμε σοβαρότερα καὶ σημαντικότερα νὰ ἀντιμετωπίσουμε, κι ὁπωσδήποτε πιὸ ἄμεσα.
Θὰ ξεκινήσω λοιπὸν μὲ τὰ ὀφθαλμοφανῆ.
Τί περιμένουμε ἐδῶ καί μῆνες;
Μήπως περιμένουμε τήν ἀνακοίνωσι τῆς χρεωκοπίας μας; Μήπως ἐπεί δή ἔχουμε πρό πολλοῦ χρεωκοπήσῃ ὑποφέρουμε τόσο πολύ;
Λοιπόν, κατὰ πὼς ἀντιλαμβάνομαι τὰ «μηνύματα», ἡ χρεωκοπία εἶναι πολὺ κοντά μας. Ἡ ἐπίσημος χρεωκοπία, διότι τὶς ἄλλες τὶς ἔχουμε ἤδη ζήσῃ. Συνέχεια
Τελικῶς ἐπαναστατοῦμε ἤ …μᾶς «ἐπαναστατοῦν»;
Πρὸ ἐτῶν εἶχε κυκλοφορήσῃ μία, ἄς τὴν ποῦμε «γελοιογραφία» μὲ στόχο νὰ καταδείξῃ τὰ «μελλούμενα» τοῦ πλανήτου.
Οὐσιαστικῶς ὁ σχεδιαστὴς γνώριζε πολὺ καλὰ τὰ ὅσα μᾶς «ἐπιφυλλάσσουν» οἱ «κυρίαρχοι» καὶ οἱ κοσμοεξουσιαστές.
Αὐτὴ ἡ «γελοιογραφία» ἀπεικονίζει τὴν τύχη, ἤ ὀρθότερα τὸ τέλος, τοῦ κάθε ἡγέτου-μαριονέτα τοῦ πλανήτου μας, καὶ μάλιστα εἶναι τόσο ἀναλυτική, ποὺ σήμερα μόνον νὰ …τρομάξουμε μποροῦμε ἀπὸ τὴν ἀλήθεια της.
Αὐτὸ ὅμως ποὺ δὲν ἀναλύεται στὸ παρακάτω ταινιάκι εἶναι μία πολὺ σοβαρὴ λεπτομέρεια, ποὺ κάποιοι δὲν θέλουν νὰ συνειδητοποιήσουν. Συνέχεια
Τί εἶναι αὐτό πού «ἐπιπλέει» στόν «ἀφρό» τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας;
Πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν, (8 Φεβρουαρίου 2013) εἶχα γράψει ἕνα κείμενον, σχετικῶς μὲ τὸν «ἀνθὸ τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας».
Ἤμουν κυριολεκτικῶς ἔξαλλη ὅταν εἶδα αὐτὴν τὴν φωτογραφία:
μὲ τὴν ὁποίαν οὐσιαστικῶς μοῦ ἀπεδείκνυε ἡ «Ἑλληνικὴ» νεολαία τὸ πόσο σιχαμερὴ κατήντησε.
Ὄχι στὸ Ὅλον της, ἀλλὰ δυστυχῶς, σὲ μεγάλο της τμῆμα.
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα, κρανοφόροι, κουκουλοφόροι, ῥοπαλοφόροι μόνον γιὰ ἀφρὸς δὲν λογίζονται, διότι στὴν πραγματικότητα ἔπρεπε νὰ ἀναγράφουν στὰ «πανῶ» τους αὐτό: Συνέχεια