Ὅτανἐ διάβασα τὸ παραπάνω σχόλιο ἐστάθην γιὰ μίαν στιγμή… Νὰ σκεφθῶ… Νὰ θυμηθῶ…
Ναί, ἔτσι εἶναι.
Κάθε φορὰ ποὺ βγαίνουμε ἀπὸ τὴν πεπατημένη, κάθε φορὰ ποὺ ἀναζητοῦμε τὴν ἀλήθεια, κάθε φορὰ ποὺ ἀρνούμεθα τὴν μασσημένη τροφή, ἐρχόμεθα σὲ ἐπαφὴ μὲ μίαν νέα περιπέτεια. Μία διαδρομὴ ποὺ μόνοι μας πρέπει νὰ διανύσουμε, νὰ παραμένουμε πάντα ἕτοιμοι γιὰ νὰ πληρώσουμε τὰ τιμήματα ἀπὸ τὶς ἐπιλογές μας καὶ νὰ Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
«Ἐπαναφορὰ μισθῶν στὰ πρότερα ἐπίπεδα» κατὰ τὸ «Λεφτὰ ὑπάρχουν»…
Σέ τί κόσμο ζοῦμε;
Στόν κόσμο τῆς σφαλιάρας; Στόν κόσμο τῆς ἁρπακτῆς; Στόν κόσμο τῆς σαχλαμάρας; Τῆς βλακείας; Τῶν ἐλπίδων πού διαψεύδονται; Τῆς ἀποχαυνώσεως;
Τὸ διάβασα λοιπὸν τὸ παραπάνω σὲ διάφορα ἱστολόγια. Εἶναι δήλωσις τοῦ Ἀλεξέγιεβιτς, ποὺ εἰπώθηκε γιὰ τὸ κλείσιμο τοῦ Κατσέλη… Εἶναι δῆλα δὴ μία ἐπαναλάληψις τῶν ὅσων ἔως σήμερα γνωρίζαμε στὸν τομέα τοῦ λαϊκισμοῦ, τοῦ ψεύδους καὶ τῆς χειραγωγήσεως.
Διότι γιὰ νὰ μπορέσῃ κάποιος νὰ ἐπαναφέρῃ τοὺς μισθοὺς στὰ πρότερα ἐπίπεδα πρέπει νὰ ἔχῃ ὑποδομές. Πρέπει νὰ ἔχῃ ἀνάπτυξι. Πρέπει νὰ ἔχῃ στοχεύσεις.
Συνέχεια
Ἡ ἀνταποδοτικότης.
Μέ τί νά ξεκινήσω σήμερα;
Μὲ τὸ ποὺ εἶδα αὐτὸ τὸ ταινιάκι χαμογέλασα…
Φαίνεται ἀπίθανον, ἀλλὰ ναί, εἶναι πραγματικότης…
Δέν μέ πιστεύετε;
Δοκιμάσετέ το… Εἶναι ἐκπληκτικό! Συνέχεια
Εἴμεθα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ σκεπτόμεθα ὅσα δὲν ἐπιθυμοῦμε.
Εἴμεθα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ καταπιανόμεθα μόνον μὲ τοὺς φόβους μας… ὄχι μὲ τὰ θέλω μας.
Εἴμεθα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ δίδουμε χῶρο στὰ «πρέπει» μας κι ὄχι σὲ αὐτὰ ποὺ πηγάζουν ἀπὸ μέσα μας.
Εἴμεθα πάρα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ χάνουμε τὸν χρόνο μας μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς κρατοῦν δεσμίους στὸ παρελθὸν κι ὄχι μὲ αὐτὰ ποὺ μποροῦν νὰ μᾶς δόσουν ὤθησι γιὰ τὸ μέλλον…
Πλήρης συνείδησις…
Μὴ χαραμίζετε τὸν χρόνο σας τραβώντας φωτογραφίες μὲ αὐτὰ ποὺ σᾶς κάνουν ἐντύπωση.
Κάτι χάνεται στήν διαδικασία; Συνέχεια
Ὅταν ἡ «κυβέρνησις» ἑτοιμάζεται γιὰ «ἀνάπτυξι»…
Θέτει τέτοιους κανόνες ἀσφαλείας.
Βέβαια, γιὰ νὰ λέμε καὶ τοῦ στραβοῦ τὸ δίκαιον, ἔχουν κι αὐτὰ τὰ τσαμένα ἕνα δίκαιον βουνό.
Ἐὰν λίγο παρακκλίνουν ἀπὸ τὶς ἐντολὲς ποὺ ἔχουν λάβῃ, ἐὰν γιὰ μίαν μόνον στιγμὴ δὲν ὑπακούσουν, τότε νὰ δεῖτε τὶ διασυρμὸς θὰ ὑπάρξῃ.
Διότι κάτι ποὺ δὲν ἔχουμε λάβῃ ὑπ’ ὄψιν μας εἶναι πὼς κάποιοι «κρατοῦν γερὰ» κάποιους ἄλλους, καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο καταφέρνουν νὰ περνοῦν ὅλες τὶς παρανοϊκότητές τους μέσα ἀπὸ τὴν βο(υ)λή.
Μὴ τοὺς βλέπετε τόσο «φανατικοὺς» ὑπερασπιστὲς τῶν «νομοτύπων καὶ ἀναπτυξιακῶν» προγραμμάτων. Συνέχεια