Ποιός θυμᾶται τόν Καψάλη;

Ποιός θυμᾶται τόν Καψάλη;

Ἠ Β’ πολιορκία τοῦ Μεσολογγίου κράτησε ἕναν ὁλόκληρο χρόνο. Ἕναν ὁλόκληρο χρόνο οἱ Ἕλληνες ὑπερασπιστές του καθημερινῶς ἔχαναν συντρόφους, ἔχαναν ἐπαφὴ μὲ τὸν ἔξω κόσμο, μὰ δὲν ἔχαναν τὶς δυνάμεις τους.
Ὁ τελευταῖος ἀνεφοδιασμὸς δέ, ἀπὸ τὸν Ἡνωμένο Ἑλληνικὸ Στόλο, ἔγινε στὶς 25 Ἰανουαρίου τοῦ 1826. Δῆλα δὴ σχεδὸν τρεῖς μῆνες πρὸ τῆς Ἐξόδου.

Ἀπὸ τὸν τελευταῖο ἀνεφοδιασμὸ καὶ μετὰ οἱ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι στερήθηκαν πολλά, μὰ κυρίως τὴν τροφή.
Παρ΄ ὅλα αὐτὰ πολεμοῦσαν καθημερινῶς ἀσταμάτητα, πολυαριθμο Συνέχεια →

Χρεωκοπία λοιπόν… Ἔ καί;

Ὅταν ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἐξεκίνησε γιὰ τὸ ταξείδι-ἐκστρατεία του στὴν Ἀσία, ἔκοψε κάθε γέφυρα πίσω του.
Ξεπώλησε ὅλα τὰ προσωπικά του περιουσιακὰ στοιχεῖα καὶ οὐδέποτε ἐπέστρεψε στὴν πατρῴα γῆ. Οὔτε …νεκρός.
Πῆρε τοὺς Μακεδόνες καὶ τοὺς λοιποὺς Ἕλληνες καὶ ἄφησε τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα δίχως στρατιωτικὲς δυνάμεις ἀξιόμαχες, δίχως τὴν συνοχὴ τῆς πόλεως-κράτους καὶ δίχως τὶς παλαιὲς ἐκεῖνες δομές, ποὺ ἔκαναν τοὺς Ἕλληνες νὰ μεγαλουργήσουν.
Θεωρητικῶς ἡ ἔννοια τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος ἔπαυσε ἐπὶ Ἀλεξάνδρου καὶ ἤνοιξε μία νέα σελίς, μὲ πολλὲς πολλές, συνήθως καταστροφικές, περιπέτειες, στὴν ἱστορία μας ὡς λαοῦ. Συνέχεια →

Τὰ ἄλογα τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Τὰ ἄλογα τῆς Κωνσταντινουπόλεως...2Ὅταν τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1204 οἱ σταυροφόροι κατέλαβαν τὴν Κωνσταντινούπολιν (8-10 Ἀπριλίου) ὁ πλοῦτος ποὺ λεηλάτησαν, ὡς ἀποζημίωσιν γιὰ τὶς ὑποσχέσεις τοῦ Ἀλεξίου (υἱὸς Ἰσαακίου), ἦταν τόσο μεγάλος καὶ τόσο ὑψηλῆς ποιότητος τὰ καλλιτεχνήματα, ποὺ ὅλες οἱ τότε εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες ἄλλαξαν ὄψιν. Ἡ αὐτοκρατορία τῶν Ῥωμαίων κατελήθη καὶ μέρος της διεμοιράσθη στοὺς σταυροφόρους. Συνέχεια →

Ἐμπόλεμος κατάστασις…

Ἐμπόλεμος κατάστασις...Τί σημαίνει ἐμπόλεμος κατάστασις γιά ἕναν λαό;
Μποροῦν ὅλοι, διαρκῶς, νά τελοῦν ἐν ἐγρηγόρσει σέ μίαν τέτοιαν κατάστασιν; Μποροῦν ὅλοι, σέ κάθε σημεῖον, νά παραμένουν μαχητές, κάθε στιγμή;
Εἶναι ὅλοι ὑποχρεωμένοι νά πολεμήσουν; Συνέχεια →

Σύνορα…

Σύνορα...Κάποιες φορές, ὅταν διαβάζω τὶς διάφορες κραυγὲς ἀναρχικῶν καὶ ἐθνομηδενιστῶν, κατὰ κύριον λόγον, ἀλλὰ καὶ πρακτόρων κάθε ἐθνικότητος, ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ ποιὰ ἀλήθεια κουβαλοῦν οἱ κραυγές τους. Διότι πλέον ἔχω πεισθεῖ πὼς ναί, δὲν ὑπάρχει θεωρία ἤ ἰδεολόγημα ποὺ νὰ μὴν κρύβῃ κάποιαν ἀλήθεια. Ἄλλως τὲ ὅλες οἱ προπαγάνδες ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, γιὰ νὰ γίνουν πιστευτὲς καὶ ἀποδεκτές, πρέπει νὰ κρύβουν κάποιαν μικρὴ ἤ μεγάλη δόσιν ἀληθείας. Συνέχεια →