Ἄς τὸ κάνουμε τότε σωστά!
Ὁλόσωστα!
Ὅπως δὲν τὸ ἔχουμε κάνει ποτὲ ἔως τώρα!
Πῶς γίνεται κάτι τέτοιο;
Μὲ ἕναν καὶ μόνον τρόπο!
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Πῶς προλαμβάνουμε τίς δεσμεύσεις τῶν λογαριασμῶν μας;
Τί μποροῦν νά κάνουν οἱ ἀσφαλισμένοι ὀφειλέτες γιά;νά προλάβουν δεσμεύσεις τραπεζικῶν λογαριασμῶν;
Ἀντιγράφω ἐδῶ τὴν ἀπάντηση, ἀκριβῶς ὅπως τὴν ἔχει δημοσιευμένη στὸ ΦΒ συνάδελφος:
Συνέχεια
Γιὰ μία καλὴ χρονιὰ δὲν ἀρκοῦν οἱ εὐχές…
Εἶναι στεῖρες ἀπὸ μόνες τους, ἐὰν δὰν συνοδεύονται ἀπὸ ἐνεργοποίησιν…
Σαφῶς καὶ εὔχομαι τὰ καλλίτερα γιὰ ὅλην τὴν Ἀνθρωπότητα καὶ εἰδικῶς γιὰ ὅλους τοὺς Ἕλληνες…
Σαφῶς καὶ θὰ ἤθελα, αὐτὴ εἰδικῶς ἡ χρονιά, νὰ εἶναι ἡ χρονιὰ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἀνοδικῆς μας πορείας…
Σαφῶς καὶ θὰ μποροῦσα νὰ τὰ πιστέψω αὐτὰ ἐὰν δὲν ἤξερα πὼς γιὰ νὰ συμβοῦν κάτι ἄλλο πρέπει νὰ ἀλλάξῃ, στὴν ῥίζα τῶν πάντων. Κάτι ποὺ ἀλλάζει, οὔτως ἤ ἄλλως, μὰ ποὺ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς θέλει τὸν χρόνο του γιὰ νὰ τὸ ἀντιληφθῇ…
Κι αὐτὸ τὸ κάτι λέγεται συνειδητοποίησις. Συνέχεια
Ποιό κλουβί;
Βλέπουμε γύρω μας μόνον διάτρησιν θεσμῶν, ἀφόρητες πιέσεις, ἀποκτηνώσεις, θραύσεις ὁρίων, ἐκπτώσεις ἀξιῶν καὶ ἠθῶν…
Μία κατάῤῥευσις… Μία καταστροφή… Μία δυστυχία…
Μία κραυγὴ καὶ θρῆνος καὶ ἀβάστακτος πόνος…
Κι ὅλα αὐτά, φαινομενικῶς, συμβαίνουν γιὰ νὰ προλάβουν κάποιοι νὰ ἐφαρμόσουν τὸ σχέδιον τῆς πολτοποιήσεως καὶ τῆς ὁμογενοποιήσεως τῶν λαῶν, ὑπὸ τὴν «σκέπη τῆς νέας (καὶ παλαιᾶς) τάξεως πραγμάτων»…
Ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα συμβαίνουν γιὰ νὰ προλάβουν. Βιάζονται καὶ ἀσκοῦν βία…
Βιάζονται καὶ πιέζουν…
Βιάζονται γιατὶ φοβοῦνται… Συνέχεια
Ἡ Ἅλωσις ὁλοκληρώνεται…;;;
Κυττῶντας μὲ προσοχὴ τὰ γεγονότα τῆς πτώσεως τῆς ὀθωμανικῆς καὶ τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας τὸ πρῶτο (κι ἀσφαλέστατον) συμπέρασμα εἶναι πὼς ἡ ἡμερομηνία λήξεως τοῦ ἑλλαδοκαφριστὰν πλησιάζει πολὺ ἐπικίνδυνα.
Μὲ τὴν ἰδία λογικὴ πλησιάζει καὶ τὸ τέλος τῆς «ἀμερικανικῆς αὐτοκρατορίας», καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ τέλος τῆς «εὐρωπαϊκῆς αὐτοκρατορίας», ἀλλὰ καὶ κάθε ἄλλης, ὀρατῆς κι …ἀοράτου αὐτοκρατορίας!!!
Καὶ ὅταν συμβαίνουν στὴν ἱστορία τέτοιου εἴδους ἀνατροπὲς εἶναι δεδομένον πὼς συνοδεύονται κι ἀπὸ πολὺ αἷμα.
Ὅπως τώρα… Συνέχεια
Λίγο πρὶν τὸ τέλος τῶν νεο-γενιτσάρων!!!
Ἐδῶ καὶ λίγες ἡμέρες ἀν τὶ γιὰ «ἀστυνομικός» ἐκφέρω διαρκῶς τὶς λέξεις νεογενίτσαρος καὶ μπᾶτσος.
Τὸ «νεογενίτσαρος» ὡς αὐτονόητη διαπίστωσιν…
Τὸ «Μπᾶτσος» μὲ ὀργή…
Ἄσχημη λέξις ἡ λέξις «μπᾶτσος», ποὺ γιὰ χρόνια, στὴν καθημερινότητά μου, δὲν ἤθελα νὰ χρησιμοποιήσω.
Ὅμως, λόγῳ τῶν γεγονότων τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ἀπεφάσισα νὰ ἀλλάξω τὴν στάσιν μου καὶ τώρα πιά, ὅταν θὰ ἀναφέρομαι στὰ σώματα ἀσφαλείας τῶν ἀστυνομικῶν, θὰ τοὺς ἀποκαλῶ νεογενιτσάρους κι ἐν συντομίᾳ μπάτσους.
Διότι αὐτὸ εἶναι…
