Πόσες φορές ἔχουμε ἀναλογισθεῖ τήν ἀλήθεια τῆς φράσεως τοῦ Νίκου Καζαντζάκη, ἀλλὰ καὶ τὴν βατύτητά της…; Συνέχεια →

Ἡ ἐποχή μας εἶναι τέτοια ποὺ προμηνύονται δύσκολες (ἔως κι ἀκραῖες) συνθῆκες διαβιώσεως, οἰκονομικῆς ἐκ πρώτης ὄψεως, μὰ καὶ γενικοτέρων κοινωνικοπολιτικῶν ἀνατροπῶν στὴν συνέχεια, γιὰ ὅλον τὸν πλανήτη. Αὐτὸ σημαίνει πὼς δὲν θὰ ὑπάρξη λαὸς σὲ λίγον καιρό, ποὺ νὰ διαβιῇ ὅπως εἶχε μάθη. Ἀρχῆς γενομένης φυσικὰ ἀπὸ ἐμᾶς κι ὅλον τὸν Εὐρωπαϊκὸ Νότο, διαπιστώνουμε κάτι ποὺ ἐξαπλώνεται μὲ μεγάλες ταχύτητες, ὁπουδήποτε ἔως τώρα εἴχαμε πιστέψη, μὲ βεβαιότητα, πὼς ὑφίστανται προστατευμένα περιβάλλοντα καὶ ἀτσαλάκωτες κοινωνικὲς δομές. Συνέχεια →

Καλὸ μῆνα…
Τὰ δύσκολα πέρασαν… Τώρα μπαίνουμε στὴν ἄνοιξιν…
Μίαν ἄνοιξιν ποὺ ὅλοι μας περιμέναμε, ἐδῶ καὶ χρόνια, μὲ λαχτάρα…
Ὁ χειμώνας κράτησε πολύ… Πάρα πολύ… Αἰῶνες ἦσαν…
Μὰ πιὸ πολὺ κράτησε ἡ ὑπομονή μας…
Καὶ τώρα ποὺ ἔρχεται ἡ Ἄνοιξις, ἡ χαρὰ τοῦ Ἀνθρώπου, ὅλα σιγὰ σιγὰ ἀλλάζουν… Συνέχεια →