Κάθε ἐρωτικὴ σχέσις βασίζεται σὲ ἄγραφες συμβάσεις, ποὺ οἱ ἐραστὲς κλείνουν ἀπρόσεκτα, τὶς πρῶτες ἑβδομάδες τῆς ἀγάπης τους.
Εὑρίσκονται ἀκόμη σὲ ὀνειρικὴ κατάσταση, ἀλλὰ συνάμα, χωρὶς νὰ τὸ ξέρουν, συντάσσουν, σὰν ἀδιάλλακτοι δικηγόροι, τὶς λεπτομέρειες τοῦ συμβολαίου. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ὁ Κόσμος μας στὰ χέρια μας!!!
Πόσες φορές ἔχουμε ἀναλογισθεῖ τήν ἀλήθεια τῆς φράσεως τοῦ Νίκου Καζαντζάκη, ἀλλὰ καὶ τὴν βατύτητά της…; Συνέχεια
Χρησιμοποιώντας ὅ,τι χρειάζομαι…
Ἡ ἐποχή μας εἶναι τέτοια ποὺ προμηνύονται δύσκολες (ἔως κι ἀκραῖες) συνθῆκες διαβιώσεως, οἰκονομικῆς ἐκ πρώτης ὄψεως, μὰ καὶ γενικοτέρων κοινωνικοπολιτικῶν ἀνατροπῶν στὴν συνέχεια, γιὰ ὅλον τὸν πλανήτη. Αὐτὸ σημαίνει πὼς δὲν θὰ ὑπάρξη λαὸς σὲ λίγον καιρό, ποὺ νὰ διαβιῇ ὅπως εἶχε μάθη. Ἀρχῆς γενομένης φυσικὰ ἀπὸ ἐμᾶς κι ὅλον τὸν Εὐρωπαϊκὸ Νότο, διαπιστώνουμε κάτι ποὺ ἐξαπλώνεται μὲ μεγάλες ταχύτητες, ὁπουδήποτε ἔως τώρα εἴχαμε πιστέψη, μὲ βεβαιότητα, πὼς ὑφίστανται προστατευμένα περιβάλλοντα καὶ ἀτσαλάκωτες κοινωνικὲς δομές. Συνέχεια
Καλὸν μῆνα Φεβρουάριο…
Καλὸ μῆνα…
Τὰ δύσκολα πέρασαν… Τώρα μπαίνουμε στὴν ἄνοιξιν…
Μίαν ἄνοιξιν ποὺ ὅλοι μας περιμέναμε, ἐδῶ καὶ χρόνια, μὲ λαχτάρα…
Ὁ χειμώνας κράτησε πολύ… Πάρα πολύ… Αἰῶνες ἦσαν…
Μὰ πιὸ πολὺ κράτησε ἡ ὑπομονή μας…
Καὶ τώρα ποὺ ἔρχεται ἡ Ἄνοιξις, ἡ χαρὰ τοῦ Ἀνθρώπου, ὅλα σιγὰ σιγὰ ἀλλάζουν… Συνέχεια
Θά πολεμήσουμε, ἀλλὰ μέ ποιούς;
Ὅλοι μᾶς ἐνημερώνουν, ἐδῶ καὶ μῆνες, πὼς ἕνας πόλεμος μὲ τοὺς γείτονές μας εἶναι πανέτοιμος.
Κι ἐμεῖς, ἄλλοτε διότι πολλοὶ …«ψεῦτες βοσκοὶ» κυκλοφοροῦν γύρω μας καὶ ἄλλοτε διότι εἴμαστε ἀλλοιῶς μαθημένοι, δὲν μποροῦμε νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε.
Ὅμως ἕνας τέτοιος πόλεμος εἶναι κοντά μας ὅσο οὐδέποτε ἄλλοτε. Συνέχεια
Μόνον ἀποφασισμένοι!!!
Δὲν ἀναφέρομαι μόνον στὸ σήμερα.
Ἀναφέρομαι στὸ (ἀριστοτελικὸ) καθόλου. Δῆλα δὴ στὰ πάντα.
Δὲν ἀναφέρομαι μόνον στὰ ἐθνικά μας προβλήματα, ποὺ ἐπὶ τέλους κάτι ἄρχισε νὰ ξυπνᾷ μέσα μας καὶ νὰ συνειδητοποιοῦμε τὴν δεινή μας κατάστασιν.
Ἀναφέρομαι σὲ ὅλα αὐτὰ μὲ τὰ ὁποία καταπιανόμεθα.
Αὐτὸς ἦταν ἀποφασισμένος καὶ τὸ ἀπέδειξε:

