Καταλαβαίνεις ὅτι τὰ πράγματα δὲν θὰ καλλιτερεύσουν κάθε φορὰ ποὺ ἀκοῦς κάποιον νὰ σχολιάζῃ τοὺς κυβερνῶντες, λέγοντας: «μά εἶναι αὐτοί ἀριστεροί;»
Ἤ, ὅταν διαβάζῃς κάποιον περισπούδαστο ἀναλυτή, ὁ ὁποῖος κριτικάρει τὴν κυβέρνηση, γράφοντας ὅτι σπιλώνουν τὸ ὄνομα καὶ τὶς ἀξίες τῆς ἀριστερᾶς.
Ὅμως, ἂν κάτι μπορῇ νὰ πιστωθῇ στοὺς κυβερνῶντες εἶναι ἡ ἰδεολογική τους συνέπεια, εἶναι ἀριστεροὶ στὰ λόγια καὶ τὶς πράξεις.
Συνέχεια
Ἐχθὲς τὸ πρωΐ, κατὰ τὴν διάρκεια ἑνὸς περιπάτου μου (καὶ στὴν ἀγορά), ἔπεσα «μούρη μὲ μούρη» μὲ κάποιους φίλους ἀπὸ τὰ παλαιότατα χρόνια, τὰ παιδικά.
Χαρές, ἀγκαλιές, γέλια…
Τὰ νέα μας, ἐπὶ τροχάδην περισσότερο, καὶ γρήγορα περάσαμε στὰ τωρινὰ γεγονότα, ποὺ λίγο ἔως πολὺ ὅλους μᾶς ἀπασχολοῦν. Συνέχεια
Δὲν ὑπῆρξα ποτὲ ὑπέρμαχος τῶν κρατικοποιήσεων.
Στὰ μέσα τοῦ 70 ὁ Καραμανλῆς σὲ χρόνο ῥεκόρ, κρατικοποίησε μία σειρὰ κερδοφόρων ἐπιχειρήσεων, στὰ πλαίσια- ἔτσι δήλωσε ἐπισήμως- τοῦ τερματισμοῦ τῶν προκλητικῶν φοροαπαλαγῶν ποὺ ἔδωσε ἡ ἑπταετία στὸ μεγάλο κεφάλαιο.
Στὴν οὐσία προσπάθησε νὰ ἑδραιώσῃ πελατειακὰ τὸ νεοσύστατο κόμμα του, βλέποντας ἀφ ἑνὸς τὸν Ἀνδρέα νὰ ἔρχεται ὁλοταχῶς, ἀφ ἑτέρου γνωρίζοντας πὼς ἡ εἴσοδός μας στὴν ΕΟΚ θὰ ἐξασ Συνέχεια
Σοσιαλισμός = ἡ οἰκονομοκοινωνικὴ θεωρία καθ’ ἧν πρέπει νὰ ἐκλείψῃ ἡ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ἀνισότης, μεθ’ ὅλων τῶν συνεπειῶν της, ἡ ὀφειλομένη εἰς τὸ κεφαλαιοκρατικὸν καθεστώς, καὶ νὰ ἐγκαθιδρυθῇ νέον καθεστώς, οἰκονομικῆς ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης, τὸ σοσιαλιστικόν.
(Μεγάλη Ἑλληνικὴ Ἐγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη)
Ὁ πολιτισμὸς εἶναι προσωπικὴ ὑπόθεσις καὶ προσωπικὴ ἐπιλογή.
Ὁ Δῆμος εἶναι ἕνας κτηνοτρόφος μὲ πέντε παιδιὰ καὶ 600 γίδια, στὸ χωριό μου.
Καὶ οἱ ἑπτὰ (ἡ γυναῖκα του συμπεριλαμβανομένη), δὲν γνωρίζουν ὡράριο, Κυριακές, ἀργίες καὶ ἐργατικὴ Πρωτομαγιά.
Ἀγοράζει βενζίνη γιὰ τὸ ἀγροτικό του, πετρέλαιο γιὰ τὸ τρακτέρ του, πληρώνει ΦΠΑ ὅταν ἀγοράζῃ μακαρόνια καὶ φορολογεῖται μὲ ὅποιο ποσοστὸ ἡ πολιτεία τὸν φορολογεῖ. Συνέχεια
Ὅταν ἐδῶ καὶ χρόνια κάποιοι φώναζαν γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ πολιτικοῦ συστήματος, τῶν κοινωνικῶν δομῶν στὴν χώρα, τὴν καταστρατήγησιν τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τελικῶς τὴν ἀπόλυτον δουλοποίησιν τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ στὴν συνέχεια καὶ ὅλων τῶν Εὐρωπαίων, τοὺς ἀποκαλοῦσαν συνωμοσιολόγους.
Ὅταν οἱ στρατιὲς τῶν παθιασμένων (γιὰ ἐλπίδα) ψηφοφόρων τοῦ τΣΥΡΙΖΑ, ἀλλὰ καὶ τῆς ΝουΔουλάρας καὶ τοῦ ΚΚΕ καὶ τῆς χρυσῆς αὐγῆς καὶ τοῦ «ποταμιοῦ» καὶ τοῦ λεβένταγα καὶ τοῦ μΠατΣοΚ συζητοῦσαν γιὰ περικοπὴ στὶς συντάξεις, γιὰ φορο-ἐπιδρομὲς καὶ γιὰ λεηλασία, αὐτοὶ οἱ κάποιοι ἐπέμεναν πὼς εἶναι καθαρὰ θέμα πολιτικῆς μεθοδεύσεως ποὺ στόχο ἔχει μόνον τὴν ἀπομείωσιν τῆς ἐλευθερίας μας. Συνέχεια
