Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κοινὴ λογική!

Ἐπεὶ δή δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε τὸ πρόσωπο τοῦ Ἐφιάλτου..

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Επειδή κάποια πράματα,είναι πάντα επίκαιρα,όσος καιρός κι αν έχει περάσει από την εποχή που συνέβησαν….επειδή αυτοί που δημιούργησαν αυτά τα γεγονότα πλασάρονται ως οι αυριανοί σωτήρες της Ελλάδας,καλό είναι ΠΟΤΈ μα ΠΟΤΈ να μην ξεχνάμε με ποιούς έχουμε να κάνουμε και τι πραγματικά πρεσβεύουν!!
Αναφέρομαι στο περιστατικό της κατάληψης της Νομικής σχολής Αθηνών,από τους 300 λαθρομετανάστες,συνεπικουρούμενους από τον Σύριζα!
Η μέρα που εξευτελίστηκε άλλη μια φορά βάναυσα το Ελληνικό κράτος και ο Ελληνικός λαός, από αυτό το ανθελληνικό απόκομμα!
Κοίτα Ελληνα,ποιούς ψήφισες και για ποια πατρίδα αγωνίζονται οι Εφιάλτες…

………………………………………….

Συνέχεια →

Ὅταν λέμε ΟΧΙ, ἐννοοῦμε μόνον ΟΧΙ!!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἔχετε παρατηρήσει πώς ὅταν κάποιος μᾶς λέει Ὄχι, ἐμεῖς δέν τόν πιστεύουμε κι ἀποφασίζουμε ἤ νά τόν μεταπείσουμε ἤ νά κάνουμε αὐτό πού ἐμεῖς θέλουμε, πρό κειμένου νά τοῦ ἀποδείξουμε πώς τόν ἔχουμε ἐγγεγραμμένο στά παλαιότερα τῶν ὑποδημάτων μας; (Διότι, πῶς νά τό κάνουμε; Ἐμεῖς ξέρουμε πάντα καλλίτερα….)
Ἔχετε συνειδητοποιήσει πώς τά ὅρια, γενικῶς, εἶναι τόσο χαλαρά, πού τελικῶς δέν ἔχει σημασία ἐάν θά τά παραβιάζουμε ὅλοι μας;  

Συνέχεια →

«Ἤ ἐμεῖς ἤ αὐτοί»….

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Καλὰ νὰ τοὺς πεῖτε… Ἄς μὴ φᾷν… Ἔχουμε γλαρόσουπα!!! Καὶ μάλιστα πολὺ νόστιμη! Εἰδικῶς γιὰ αὐτοὺς μαγειρεμένη!

Μοναδικὸν σύνθημα! Μοναδικότατον!
Μόνον ποὺ εἶναι κλεμμένο! (Ὅπως καὶ τόσα ἄλλα ἄλλως τε…) 

Ὅταν ἀπεφάσισα, μετὰ μεγάλης ταραχῆς καὶ φόβων, νὰ δημιουργήσω τὴν πρώτη μου ἱστοσελίδα, ἤξερα πάρα πολὺ καλὰ καὶ τὸ γιατὶ, καὶ τὸ πῶς, ἀλλὰ καὶ τὸ ποῦ ἐστόχευε. 
Σαφῶς καὶ δὲν ἐγνώριζα τὴν ἐπὶ μέρους διαδρομή.
Πῶς θά μποροῦσα ἄλλως τε; 
Γνώριζα ὅμως θαυμάσια τὸ τὶ ἀκριβῶς ἐννοοῦσα γράφοντας τὸ κάθε ἄρθρον, τὴν κάθε μου σκέψιν ἤ καὶ φιλοξενῶντας  ἄρθρα φίλων. (Καὶ ὄχι μόνον…) Συνέχεια →

Ὁ Ἕλλην δὲν περιμένει τὴν Ἀλλαγή…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Γίνεται ὁ ἴδιος Ἀλλαγή, δρόμος, στόχος, κατεύθυνσις….
Δὲν περιμένει νὰ περπατήσῃ σὲ πεπατημένες…
Χαράσσει δρόμους, τοὺς περπατᾶ πρῶτος καὶ τοὺς μοιράζεται μὲ ὅλην τὴν ἀνθρωπότητα…
Δὲν περιμένει νὰ τοῦ ὑποδείξουν πῶς θὰ κάνῃ τὴν ἐπανάστασίν του….
Δὲν περιμένει νὰ παραδειγματιστῇ ἀπὸ κάτι παλαιότερον…
Δὲν εἶναι αὐτὸς φτιαγμένος γιὰ νὰ ἀναπαράγῃ…. 
Γίνεται Φῶς, Ἰδέα, Σκέψις, Στόχος, Ὄνειρο, Φωτιά…. Συνέχεια →

Ἕνας φίλος ἀπὸ τὰ παλαιά.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μὲ τὸν Γιάννη μεγαλώσαμε μαζὺ σχεδόν. Λίγα χρόνια μεγαλύτερός μου, ἀλλὰ ἐδῶ γύρω πάντα. Ἀπὸ τότε ποὺ μὲ θυμᾶμαι…
Στὴν ἴδιαν γειτονιά, στὶς ἴδιες παρέες, στὶς ἴδιες «περιπέτειες»….
Ἡ ἐφηβεία μᾶς βρῆκε κοντὰ κι ἀπὸ τότε δὲν χάνουμε εὐκαιρία νὰ τὰ λέμε.
Φιλαράκια μὲ τὸν Γιάννη.

Συνέχεια →

Μίαν ὠραία δημοκρατία τὴν ἔχουμε πάντως!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Καὶ ποῦ εἴμαστε ἀκόμη! 
Ἐτοῦτοι ἔχουν θρᾶσος καλέ!
Θέλουν νὰ βγάλουν ἐκτὸς νόμου τὴν χρυσὴ αὐγὴ κι ἔχουν παραφρονήσει! 
Ποῦ τοὺς χάνεις, ποῦ τοὺς βρίσκεις, ἐκεῖ, νὰ τῆς βγάλουν τὸ μάτι. Συνέχεια →