Ἀνοίγοντας τήν πόρτα στόν «ἀντιρατσισμό», τήν «πολυπολιτισμικότητα» καί τά «ἀνθρώπινα δικαιώματα

Μή φοβόσαστε. Ἔτσι πρέπει νά κάνουμε ὅλοι. Ὅλα τά πράγματα μία συνήθεια εἶναι. Ψυχή πού εἶναι νά βγῇ, ἄς βγῇ νά τελειώνουμε.

Ήταν έξι δεκαετίες πριν. H 17χρονη κοπέλα περπατούσε στους δρόμους του Αμαρουσίου και της άρεσε να μυρίζει τα γιασεμιά που μοσχοβολούσαν από τις αυλές των σπιτιών. Ήσυχη περιοχή και φιλικές ζεστές γειτονιές έξω από το πολύβουο αστικό εμπορικό κέντρο. Πολλοί Αθηναίοι κατέφθαναν με το τραίνο τα Σαββατοκύριακα για εκδρομές, καθώς τους άρεσε η επαφή με την φύση και ο καθαρός αέρας.

 Καθώς περπατούσε Συνέχεια

Ξεφτίλα Ἀντώνη!!!!!!!!!

Μεγάλη ξεφτίλα…
Εἶναι σὰν τὶς ξεφτίλες τοῦ παλαιοῦ σου συμμαθητοῦ…
Αὐτὲς ποὺ τρέχει μόνος του καὶ βγαίνει …τελευταῖος!!!

Ἄκου βόλτα «αἰφνιδιαστικὴ» στὴν Ὁμόνοια, παρέα μὲ τὸν Δένδια καὶ τὸ ἐπιτελεῖο του.  
Ποιόν δουλεύετε μωρέ;

Συνέχεια

Ἡ χώρα ποὺ ζῶ καὶ τὸ Ἰσλάμ.

Δύο λόγια γιὰ τὴν χώρα ποὺ ζῶ καὶ τὸ ἰσλαμ.
Γιὰ πολλὰ χρόνια ἡ Ὁλλανδία ἦταν ὁ παράδεισος τῆς ἀνοχῆς Ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1960 ἄρχισε νὰ υἱοθετεῖται μία φιλελεύθερος πολιτική, ποὺ ὁδήγησε στὴν νομιμοποίησι τῆς χρήσεως ἐλαφρῶν ναρκωτικῶν, τῆς εὐθανασίας καὶ τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων. Κι ἐνᾦ οἱ Ὁλλανδοὶ εὑρίσκοντο σὲ μίαν ἡδονιστικὴ νιρβάνα, ἡ μετανάστευσις αὐξάνετο. Συνέχεια

Ἀπό τό μέλλον…μέ ἀγάπη

Λέτε νά εἶναι κάπως ἔτσι ἡ ζωή μας στό μέλλον; Ἔχει νά πέσῃ πολύ γέλιο… Συνέχεια

Ἀντισυγκέντρωσις ἀριστεροφασιστῶν μέ λαθροεισβολεῖς, λόγῳ τῆς πορείας γιά τήν Μυρτώ

Ἡ ἀφίσσα τῆς συγκεντρώσεως γιά τήν Μυρτώ

Οἱ ἀναρχοφασίστες ἑτοιμάζονται, σέ συνεργασία μέ τούς ταξικούς τους ἀδελφούς (βλέπε – λαθροεισβολεῖς, ἐχθρούς τῆς πατρῖδος) νά κάνουν ἀντισυγκέντρωσι στήν πορεία γιά τήν Μυρτώ. Σιχαμένοι, πουλημένα τομάρια.

Ὅτι καί νά πῇ κανείς εἶναι λίγο. Πωλοῦν καί τήν μάνα τους γιά μερικά χιλιάρικα.

Μινώταυρος

……και τώρα σειρά έχει η αφίσα των αναρχοάπλυτων που καλούν σε “αντιφασιστική πορεία”, με πρώτο σταθμό συγκέντρωσης το Μοναστηράκι και κατάληξη το Σύνταγμα: Συνέχεια

Πορεία γιὰ τὴν Μυρτῶ.

Ὅταν κατεκάη ἡ Ἀθήνα γιὰ τὸν Ἀλέξη, ὅλοι εἶχαν νὰ ποῦν μίαν κουβέντα τρυφερότητος γιὰ τὸ ἀδικοχαμένο παιδί. 
Ἡ Ἀθήνα ἐκάη καὶ οὐδεὶς κυβερνητικὸς βγῆκε νὰ πῇ μίαν λέξιν διαμαρτυρίας. (Μόνον ἐκεῖνος ὁ γραφικὸς μπουμποῦκος κάτι ἐψέλλιζε ἀλλὰ αὐτὸς δὲν πιάνεται… Στὴν κοσμάρα του γάρ…)

 Ἡ Μυρτούλα κτυπήθηκε στὶς 23 Ἰουλίου. 
Συνέχεια