Μία ἐκ τῶν πλέον εὐχαρίστων καὶ ἥκιστα έπιβλαβῶν συνηθειῶν μου εἶναι ἡ ἐνδελεχὴς παρατήρησις λεπτομερειῶν, μεγάλων καὶ πολυπροσώπων εἰκονογραφικῶν συνθέσεων.
Ὁ «ἐν Κανᾷ Γάμος» τοῦ μαίτρ Παύλου Οὐηρονεσίου (Paolo Veronese), μοῦ ἔχει προσφέρει στιγμὰς ἀπιστεύτου χαρᾶς καὶ εὐχαρίστων ἐκπλήξεων.
Ὁ ἀναγεννησιακὸς ἄνθρωπος, ὡς προκύπτῃ ἐκ τῆς εἰκονογραφίας, δὲν στερεῖται πολλῶν ἐλαττωμάτων βεβαίως, ἀλλὰ εἶναι περισσότερον ἀνυπόκριτος ἔναντι τῶν μεταγενεστέρων τοῦ Μπαρὸκ καὶ τοῦ Ῥομαντισμοῦ! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: μελέτες
Μνημεῖον Δημητρίου Ὑψηλάντου ἐν Ναυπλίῳ…
Μνημεῖον Δημητρίου Ὑψηλάντου ἐν Ναυπλίῳ, κατασκευασθὲν ἐν Βιέννᾳ τῆς Αὐστρίας ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ του Γεωργίου.
Ἔχει ἤδη βανδαλισθεῖ ὑπὸ ὑπανθρώπων μὲ τὸ σιχαμερὸν περιγεγραμμένον «Α» καὶ μὲ ἀφαίρεσιν τοῦ δεσπόζοντος τοῦ μνημείου σταυροῦ. Ἄσχετον.
Λεπτομέρειαι:
Συνέχεια
Ἡ γούνα: Ἕνα ἀναγκαῖον ἔνδυμα μὲ διαχρονικὴ ἀξία καὶ χρήση.
Ἔχοντας ζήσει σὲ πολὺ βόρεια πλάτη, ἐκτίμησα πολὺ τὴν πρακτικὴ ἀξία τῆς ἐνδύσεως καθὼς καὶ τὸ πόσο ἄχρηστα εἶναι ἐν τέλει τὰ περισσότερα ἐνδύματα τοῦ μαζικοῦ ἐμπορίου, εἴτε πρόκειται γιὰ φτηνὰ κινέζικα εἴτε γιὰ ὑπέρογκα ὑπερτιμημένα ἀεριτζήδικα τῶν δημοφιλῶν “σχεδιαστῶν”. Γιὰ τὸ θέμα τῆς ἐνδύσεως, καὶ γιὰ τὸ πῶς μπορεῖ κάποιος νὰ εἶναι πολὺ καλοντυμένος δίχως καμμία σπατάλη, θὰ ἀσχοληθῶ σὲ ξεχωριστὸ ἄρθρο. 
Συνέχεια
Κρῆτες κατεσκεύασαν τό Στόουνχετζ;
Τὸ Στόουνχετζ στὴν Αγγλία οἱ Κρῆτες τὸ κατεσκεύασαν:
Ὁ Διόδωρος ὁ Σικελιώτης μᾶς περιγράφει ἔνα σφαιρικὸ Ναὸ τοῦ Ἀπόλλωνος, ποὺ εἶχε κατασκευαστεῖ βόρεια..
Οἱ Ἐρευνητὲς τοῦ αἰῶνα μας συσχετίζουν τὴν ἀναφορὰ τοῦ Διοδώρου μὲ τὶς μεγαλιθικὲς περιμετρικὲς πέτρες, τοῦ Στόουνχετζ στὴν Σκωτία.
Στο Στόουνχετζ ὑπάρχουν σύμβολα τῶν Μινωϊτῶν.
Στὶς πέτρες ὑπάρχουν σκαλισμένα ξίφη Μινωικά. Συνέχεια
Ἡ φουστανέλα εἶναι ἤ δέν εἶναι Ἑλληνική;
Μέρος 1ο
Ὁ Ἰνδὸς αὐτοκράτορας Ἀσόκα (268-232 π.χ.) ἵδρυσε ἕνα κράτος ἀπὸ ἐννέα ξένες φυλὲς μεταξύ των.
Συνέχεια
Ἀνάλυσις Κοσμογονίας κατὰ Πλάτωνα.
Οἱ Ἕλληνες φιλόσοφοι ἀντιλαμβάνοντο τὴν φύσιν ὡς καλλιτεχνικὸν δημιούργημα. Τὸ ἀρχαῖον Ἑλληνικὸν πνεῦμα, ἦτο κατὰ τὴν φύσιν, καὶ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ, κυριολεκτικῶς καλλιτεχνικόν. Διὰ τὴν παραγωγὴν δὲ τοῦ καλλιτεχνήματος αὐτοῦ, ἐκτὸς τοῦ Δημιουργοῦ ἀναγκαῖως συντρέχουσι δύο τινὰ, πρῶτον ἡ Ἰδέα καθ᾿ ἧς γίνεται τὸ ἔργον, καὶ δεύτερον ἡ Ὑλη, ἥτις δέχεται καὶ ἐμφανίζει τὴν Ἰδέαν αἰσθητῶς. Οὕτω καὶ ὅλος ὁ αἰσθητὸς κόσμος εἶναι κατὰ τὸν Πλάτωνα καλλιτέχνημα, τὸ ὁποῖον ἔπλασεν ὁ θεῖος Δημιουργὸς (τὸ ὄν) κατὰ τὰς ἰδέας, κατὰ τὰ ἐν αὐτῷ θεία, αὐτοτελῆ καὶ αἰώνια νοήματα. Ἕκαστον ὄν ἐν τῇ φύσει εἶναι ἐμφάνισις καὶ πραγμάτωσις αἰσθητὴ μίας ἰδέας, ἑνὸς ὄντος νοητοῦ. Συνέχεια