Ἤ θὰ τὸ βάλουμε στὰ πόδια, τώρα ποὺ …«ζορίζουν» τὰ πράγματα, ἢ θὰ πολεμήσουμε γιὰ τὶς χαμένες (μὰ στὴν πραγματικότητα λησμονημένες) μας Ἀρχές. Κι ὅταν λέω χαμένες Ἀρχὲς ἐννοῶ ὅλο αὐτὸ ποὺ δὲν γνωρίσαμε, ποὺ δὲν ζήσαμε, ἀλλὰ ποὺ μέσα μας κατανοοῦμε σὲ βάθος, ἐφ΄ ὅσον μὲ σαφήνεια ἀντιλαμβανόμεθα πὼς ὅ,τι μᾶς παρουσιάζουν ὡς Ἀρχὴ εἶναι καὶ λάθος καὶ αὐτοκαταστροφικό. Ἀντιλαμβανόμενοι τὴν λάθος Ἀρχή, μποροῦμε νὰ ἀναζητήσουμε καὶ νὰ δομήσουμε τὴν ὀρθή.
Συνέχεια →

Ἀστείρευτος δύναμις, ἀλλὰ ἀκόμη δὲν γνωρίζουμε τὸ μέγεθός της.
Αὐτὸ ποὺ χρειάζεται εἶναι νὰ τὴν ξετρυπώσουμε καὶ νὰ τὴν ἀναδείξουμε. Συνέχεια →

Ὅταν εἴμαστε ἀναποφάσιστοι μπροστὰ στὸ σταυροδρόμι, λογικὴ ἡ συναίσθημα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ νοητική μας θέσις εἶναι διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν συναισθηματική μας θέση. Συνέχεια →

Ὡς λαὸς θεωρήσαμε πολλὰ σὰν δεδομένα καὶ παύσαμε, ἀπὸ καιρό, νὰ κοπιάζουμε γιὰ τὰ αὐτονόητα. Ἀρκεσθήκαμε στὰ ἐπιδερμικὰ καὶ τελικῶς περιττά.Ἐπιλέξαμε τὴν εὐκολία καὶ τὴν φαυλότητα. Καταλήξαμε δὲ νὰ ὑπερασπιζόμεθα, ἀκόμη καὶ τὶς ζωές μας, κάθε ἐκδοχὴ τῆς Ὕβρεως. Λησμονήσαμε τὸ Χρέος… Καὶ ἡ λήθη εἶναι τὸ πρώτο στάδιον τοῦ ἐκπεσμοῦ, λίγο πρὸ τοῦ τέλους… Συνέχεια →

Ἄς εἶναι σήμερα, Φίλες καὶ Φίλοι μου, μία καλὴ ἡμέρα, ποὺ θὰ τὴν διακρίνη ἡ Ἑλληνικὴ Σκέψις και ἡ ἀρχὴ πολλῶν ἡμερῶν, ποὺ εὐχόμαστε νὰ ἔλθουν!!!

Συνέχεια →

Προετοιμαζόμεθα γιὰ τὴν καινούργια ἀρχή…
…ποὺ ὅμως, ὅπως κάθε ἀρχή, θὰ περάσῃ μέσα ἀπὸ ἕνα ὀδυνηρότατον τέλος!

Ὅλοι μας, μὰ ὅλοι μας, γνωρίζουμε μέσα μας πὼς κάτι μεγάλο, δυσάρεστο μὰ καὶ σημαντικὸ ἔρχεται.
Κάτι ποὺ θὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ ἀλλάξουμε τὶς ὀπτικές μας, τὴν στάσιν ζωῆς μας καὶ τὶς προτεραιότητές μας.
Κάτι ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγήση μέσα ἀπὸ τὰ μονοπάτια τοῦ θανάτου στὴν Ζωή!!! Συνέχεια →