…ἀλλά, στὴν πραγματικότητα, δὲν θέλουμε νὰ τὸ παραδεχθοῦμε.

Γιατί; Τί μᾶς τρομάζει; Τί δέν θέλουμε νά ἀντιμετωπίσουμε; Τί εἶναι αὐτό πού ἀπευχόμεθα; Συνέχεια →

Περὶ προελεύσεως τῶν κακῶν.
Εἰς τὸ πρόβλημα τοῦτο, τεθὲν ἤδη ὑπὸ τοῦ Ἰαμβλίχου, ὁ Ἰουλιανὸς εἰς τὴν διατριβὴν του «Περὶ τοῦ πόθεν τὰ κακά» σήμερον ἀπολεσθεῖσαν» Τόσον δι᾿ἐκεῖνον, ὅσον καὶ διὰ τὸν Ἰάμβλιχον, ὁ Κόσμος, καλὸς καὶ ἀγαθὸς, εἶναι τὸ προϊὸν ἑνὸς ἀγαθοεργοῦ Δημιουργοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ ὕπαρξις τῶν κακῶν δὲν δύναται ν᾿ἀποδοθῇ. Συνέχεια →

Ὅσο ἐλπίζουμε κάτι νὰ ἀλλάξῃ πρὸς τὸ  καλλίτερον, τόσο αὐτὴ ἡ βελτίωσις δὲν θὰ ἔρχεται. Δὲν γίνεται μὲ σαθρὰ ὑλικὰ νὰ δομήσῃς σταθερὰ κτίσματα. Πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦμε πλήρως καὶ ὁριστικῶς ἀπὸ ὅλα τὰ διεβρωμένα κατάλοιπα τοῦ  κόσμου μας γιὰ νὰ μπορέσουμε, μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ σθένος, νὰ ἐπαναδομήσουμε τὸν κόσμο μας. Συνέχεια →

Ὁρισμένοι ἄνθρωποι ἐπαναστάτες, μεταρρυθμιστὲς προσπαθοὺν να καταπολεμήσουν τὸ κακὸ καὶ τὴν κοινωνικὴ ἀνισότητα ὁ παλιὸς κόσμος ὅμως τοὺς καταδιώκει σὰν σκιὰ καὶ κάνει τὸν ἀγῶνα τοὺς για δίκαιο να μοιάζει μὲ μιὰ αὐθαδικὴ ἀπαίτησῃ.
Αὐτοὶ ποὺ κινοῦν τὰ νήματα τῆς Εὐρώπης φαίνεται νὰ θέλουν στὴν παρέα τους μόνον λαοὺς πιστούς, εὐλαβικοὺς καὶ βολικούς, ποὺ νὰ ὑποθηκεύουν μὲ προθυμία τὴν αὐτονομία τους. Συνέχεια →

Θὰ ζήσουμε γιατὶ μᾶς πρέπει. Γιατὶ πρέπει στὰ παιδιά μας καὶ στὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν μας.
Θὰ περάσουμε μέσα ἀπὸ τὰ νέφη, τὶς θύελλες, τὶς καταστροφές… Κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς θὰ χαθοῦν, ἀλλὰ ἔτσι εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα. Πάντα ὑπάρχουν ἀπώλειες στὸν πόλεμο.
Σημασία δὲν ἔχουμε ἐμεῖς, ὡς ἄτομα, ἀλλὰ ἡ Πατρίς, ὡς Οὐσία. Συνέχεια →