Ξυπνᾶμε …Στρατιῶτες;

Ἐὰν ὑποθέσουμε πὼς θέλουμε νὰ ἀνεβοῦμε σὲ μίαν κορυφὴ τοῦ Ὀλύμπου, γνωρίζουμε πὼς ἀπαιτεῖται συστηματικὴ προετοιμασία. Ὅσο περισσότερο ἀποφασισμένοι λοιπὸν εἴμαστε γιὰ ἕνα τέτοιο ἐγχείρημα, τόσο περισσότερο χρόνο ἀφιερώνουμε στὴν προετοιμασία μας, πρὸ κειμένου, ὅταν θὰ ἔλθη ἐκείνη ἡ στιγμὴ νὰ ἀντέχουμε καὶ νὰ ἀνεβοῦμε καὶ νὰ κατεβοῦμε. Συνέχεια →

Ἡ Ἀνδρεία καὶ ἡ Ἀρετή!!!

Ἡ Ἀνδρεία στὶς ἡμέρες μας σβήνει… Κι ἐμεῖς ἀγωνιοῦμε…
Μὰ ἡ Ἀνδρεία σβήνει διότι κρύβεται μέσα στὴν Ἀρετή, ὅπως καὶ ἡ Ἀρετὴ κρύβεται μέσα στὴν Ἀνδρεία.
Εἶναι δύο μέγιστα ὅπλα τῆς Ἀνθρωπότητος, ποὺ σίγασαν ἐμπρὸς στὴν Ὕβριν!!!
Σίγασαν ἀλλὰ δὲν χάθηκαν…
Ἐδῶ εἶναι ἀκόμη κι ἀναμένουν νὰ τὰ ἀνακαλύψουμε… Συνέχεια →

Ὁ ἡλιοκεντρισμὸς τῶν θρησκειῶν

 

Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΔΟΤΗ ΗΛΙΟΥ

Οι αρχαίοι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου γιόρταζαν τη γέννηση του Διονύσου. Ο Διόνυσος αποκαλούταν «σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε από την παρθένο Σέμελη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς κρατούν την ποιμενική ράβδο. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 30 Δεκεμβρίου εόρταζαν την αναγέννησή του. Συνέχεια →

Εἶναι κουτὸ στὴν ἇμμο νὰ κτίζῃς παλάτια…

…ὁ βοῤῥειᾶς θὰ τὰ κάνη συντρίμια, κομμάτια…

Τὸ τραγοῦδι βέβαια μιλᾶ γιὰ «κακό», ἀλλὰ ἐγὼ λίγο τὸ παραφράζω…
…γιὰ τοὺς δικούς μου λόγους…!!!
Συνέχεια →

Χαίρονται καὶ πανηγυρίζουν οἱ ἠλίθιοι ἀκόμη καὶ μὲ τὸν θάνατο!!!

…ἔνθεν κακεῖθεν!!!
Καὶ εἶναι πολλοί, τρομάρα τους… Ἀμέτρητοι…

Δὲν θὰ ἐξετάσω τὸ ἐὰν ἦσαν δύο (ἢ ἕνας) Ἀλβανοὶ ποὺ ἔστειλαν τὸ κορίτσι στὸν θάνατο. Μοῦ εἶναι παντελῶς ἀδιάφορον πλέον. Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι πὼς μία συνάνθρωπός μας, ἐν τελῶς χαζά, ἐδολοφονήθη, ἀπὸ ἐπίσης ἐν τελῶς χαζοὺς καὶ ἀνεγκεφάλους νεαρούς, ποὺ οὐδόλως ἐσέβοντο τὴν ἀνθρώπινο ζωὴ καὶ ἀξιοπρέπεια. Ἡ ζωὴ εἶναι ὅ,τι πολυτιμότερον γιὰ ὅλους μας καὶ ἰδίως γιὰ τοὺς νέους ἀνθρώπους. Ἡ ζωὴ πρέπει νὰ γίνεται σεβαστὴ καὶ γιὰ τοὺς (ὑποτιθεμένους) ἐχθρούς, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς (ὑποτιθεμένους) φίλους.
Συνέχεια →

Ἀπὸ τὸν θαυμαστὸ κόσμο τοῦ Ὁμήρου. Βρὲ τὸν κερατά! Τοὺς ἔπιασε στὰ πράσα!

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαῆλ Ἀλεξανδρῆ δίχως τὴν ἄδειά του!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβαστεῖτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

 

Τέτοιο τραγούδι μόνο ὁ Ὅμηρος ἔγραψε (θ266-367) καὶ μόνο ὁ Δημόδοκος τραγούδησε (ἔρωτας, μοιχεία, ἀποκάλυψη, γέλια). Ἀπὸ μένα τὰ σχόλια εἶναι περιττά. 

266 Κι εκείνος την κιθάρα παίζοντας γλυκό τραγούδι αρχίζει, πως η Αφροδίτη η ομορφοστέφανη κι ο Άρης σε αγάπη επέσαν και πως αρχή κρυφά πρωτόσμιξαν στου Ηφαίστου το παλάτι’ κι εκείνος δώρα της εχάρισε πολλά, και το κλινάρι

270 βαριά του ρήγα Ηφαίστου εντρόπιασε᾿ μα ο Γήλιος, που τους είδε να σμίγουν, έτρεξε στον Ήφαιστο και του ‘πε το μαντάτο. Κι αυτός, σαν άκουσε το μήνυμα και τον πικρό το λόγο, στο χαλκιδιό του επήγε κλώθοντας κακές δουλειές στα φρένα·και βάλθηκε, τρανό στο κούτσουρο πιθώνοντας αμόνι, Συνέχεια →