Ἕνας κόπος, ποὺ θὰ μοῦ ἀποδώση ἕνα ἀποτέλεσμα, ἀποδεικνύει πὼς ἐδημιούργησα.
Τὸ κάθε μικρὸ ἤ μεγάλο μας δημιούργημα εἶναι ἕνα μικρό μας …«παιδί». Καὶ γιὰ κάθε ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ μικρά μας …«παιδιά» αἰσθανόμεθα ὑπερήφανοι…!!!
Ἤ μήπως ὄχι;
Μήπως μᾶς κατέλαβε ἡ ῥουτίνα;
Μήπως θεωροῦμε δεδομένον κάτι πού δέν εἶναι δεδομένον;
Μήπως δέν ἀναγνωρίζουμε στόν ἑαυτόν μας τό δικαίωμα τῆς ἀπολαβῆς καί τῆς ἐπιβραβεύσεως; Συνέχεια
Διότι ἄνθρωπος δίχως ὄνειρα ἔχει …πεθάνει.
Διότι ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ὄνειρο, δὲν ὑπάρχει καὶ ζωή.
Διότι ἐὰν δὲν συντηρῶ τὰ ὄνειρά μου, τότε αὐτὰ μὲ ἐγκαταλείπουν καὶ ἡ μοναξιὰ μὲ ἐξουθενώνει…
Χῶρο στὰ ὄνειρα… Χῶρο, ἐνέργεια καὶ Δύναμιν.
Τὰ ὄνειρα εἶναι ἡ κινητίριος δύναμίς μου. Εἶναι ἡ βάσις τῆς ἐπιβιώσεως μίας κοινωνίας. Συνέχεια
Πολλὲς φορὲς μπορεῖ νὰ αἰσθάνεσαι φυλακισμένος στὶς τωρινὲς συνθῆκες τῆς ζωῆς σου…
Μπορεῖ νὰ ἀσφυκτιᾷς καὶ νὰ βρίσκεσαι σὲ ἀδιέξοδο.
Ὁποιες κι ἂν εἶναι οἱ συνθῆκες τῆς ζωῆς σου σήμερα θυμήσου ὅτι αὐτὴ εἶναι μιὰ πραγματικότητά ποὺ ἔχει προέλθει ἀπό τὶς χθεσινές σου σκέψεις καὶ συμπεριφορὲς καὶ μπορεῖ νὰ ἀλλάξῃ ἂν ἀρχίσῃς νὰ ἀλλάζῃς τὶς σκέψεις σου. Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἔγραφα γιὰ τὰ κομματιάσματα.
Σήμερα λοιπὸν θὰ γράψω γιὰ τὶς …συγκολλήσεις.
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, ἐφ΄ ὅσον συζητᾶμε γιὰ μίαν κοινωνία ποὺ διαλύεται στὰ κομμάτια ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποτελεῖται, θὰ πρέπη νὰ ἀναρωτηθοῦμε γιὰ τὸ πῶς θὰ μποροῦσαν νὰ διαβιώσουν αὐτὰ τὰ κομμάτια, ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα…
Ἤ, ὀρθότερα, γιὰ τὸ πῶς αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ μποροῦσαν νὰ διαβιοῦν μοναχικά.. Συνέχεια
Τρέπω σημαίνει ἐκ-τρέπω ἀπὸ τῆς πορείας του κάτι. Στρέφω. Ἀλλάζω πορεία.
Ἐὰν προσθέσουμε καὶ τὸ «ἀνά», τότε ἔχουμε οὐσιαστικῶς …ἀναποδογύρισμα.
Ναί, ἀλλά…
Αὐτὸ ποὺ μὲ ἀφορᾶ καὶ μὲ ὁδηγεῖ στὸ νὰ καταπιάνομαι σήμερα μὲ τὴν λέξιν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὰ ὅσα θεωρῶ ἔως τώρα ἀπόλυτα κι ἀδιαπραγμάτευτα, τὰ ὁποία καὶ ὀφείλω νὰ ἐπανεξετάσω καὶ νὰ καθάρω. Συνέχεια
Στὴν ζωὴ δὲν ὑπάρχουν ἐγγυήσεις…
Καμμιὰ ἐγγύηση δὲν ἔχουμε πὼς ἡ ζωὴ θὰ ἐξελιχθῆ ὅπως θὰ θέλαμε καὶ πὼς οἱ ἄνθρωποι γιὰ τοὺς ὁποίους νοιαζόμαστε καὶ ἀγαπάμε, θὰ μᾶς συμπεριφερθοῦν καλά. Συνέχεια
