Κάποτε ἔφθασαν κάποιοι ἄλλοι ὑποψήφιοι κατακτητὲς γιὰ νὰ ζητήσουν γῆ τε καὶ ὕδωρ.
Τότε, λίγο διαφορετικὰ ἀπὸ τὸ τώρα, ὅλοι οἱ ἐλεύθεροι Ἄνθρωποι αὐτοῦ τοῦ τόπου, ἀντέδρασαν καὶ «ἐπλήρωσαν» καταλλήλως τοὺς θρασεῖς πρέσβεις.
Σήμερα ὁ τρόπος ἄλλαξε.
Σήμερα δὲν στέλνουν πρέσβεις, στέλνουν τραπεζῖτες κι ἀπὸ πίσω στέλνουν τρόικες καὶ ΔΝΤ καὶ εὐρωπΕϊκὲς ἐπιτροπὲς ἐλέγχου. Τὸν ἴδιον πόθο εἶχαν καὶ τότε, τὸν ἴδιον ἔχουν καὶ σήμερα. Μὲ μία διαφορά…
Συνέχεια
Στὸ συμβούλιο ποὺ ἔγινε μὲ θέμα τὸν χρυσὸ στὴν Βόρειο Ἑλλάδα εἰκοσιδύο (22) τοπικοὶ ἄρχοντες ἐτάχθησαν κατὰ τῶν σχετικῶν «ἐπενδύσεων». Συνεπῶς, κατὰ τὶς δηλώσεις τους πάντα, παραιτοῦνται καὶ δὲν συνδιαλέγονται μὲ τὴν ἐπίσημο πολιτεία, γιὰ «ἐπιχειρηματικὲς» μεθοδεύσεις, ποὺ θὰ ἐπιβληθοῦν, ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν καὶ τοὺς διαφόρους φορεῖς.
Αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμήν τους, ἐὰν ἀναλογισθοῦμε πὼς ἤδη κάποιοι, ὄνομα καὶ μὴ χωριό, ἔχουν πρὸ πολλοῦ ἐκχωρήσῃ-ξεπουλήσῃ ὁλόκληρες περιοχές, μὲ στόχο τὸ ἴδιον ὄφελος. Συνέχεια
Τὸ σημερινὸ σημείωμα τὸ ἀφιερώνω στοὺς «κυρίους» Στρατούλη καὶ Ῥαγκούση.
Πράγματι. Δὲν τὸν πυροβολεῖς!!!
Ναί, ἐὰν εἶσαι ἠθικός, δίκαιος, κι ἐὰν πιστεύῃς στὴν ἀξιοκρατία!!!
Ἐὰν ὑπὲρ δικαίου δύνασαι νὰ θυσιάσῃς ἀκόμη καὶ τὴν ἴδιαν τὴν ζωή σου!!!
Ναί, δὲν πυροβολεῖς πισώπλατα γενικῶς, ἰδίως αὐτὸν ποὺ ἔχει καταφέρῃ, μέσα ἀπὸ ἀγῶνες νὰ δικαιοῦται καὶ νὰ ἀξίζῃ τὴν ἐλευθερία του.
Πυροβολεῖς μόνον ἐὰν αὐτὸς ποὺ τρέχει ἐμπρός σου, θὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ἐλευθερία του γιὰ νὰ ἐπιβάλλῃ βία, νὰ φέρῃ περισσότερο σκοτάδι, νὰ δολοφονήσῃ περισσοτέρους ἀθώους.
Δῆλα δὴ πυροβολεῖς μόνον ὅταν τελεῖς ἐν ἀμύνῃ!!!
Συζήτησις στὸ τηλέφωνο μὲ φίλο, γιὰ κάποιο πρόσωπο, ποὺ τώρα τελευταῖα ναὶ μὲν εἶναι «μαζύ μας» ἀλλὰ ταὐτοχρόνως εἶναι καὶ μὲ «τοὺς ἄλλους».
Δῆλα δή, ναὶ μὲν θέλει νὰ τὰ ἔχῃ καλὰ μὲ ὅλους, ἀλλὰ καλλίτερα μὲ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν τσέπη του.
Μεγάλο μπέρδεμα. Στὸ τέλος μαλώσαμε.
Δὲν γινόταν νὰ μὴ μαλώσουμε…
-Ἐν τάξει, ἔχεις δίκαιον, ἀλλά τί νά κάνῃ ὁ ἄνθρωπος; Ἄλλως τέ, γιατί νά μαλώσῃ μέ τούς ἄλλους; Ἔτσι εἶναι τὸ σωστό. Νὰ μὴν τὰ χαλάσουμε τώρα μὲ τὴν ἐξουσία. Δὲν εἴμαστε κι ἐχθροί. Σιγά, φαντάζεσε τί ἔχει νά γίνῃ ἐάν σταθοῦμε ἀπέναντι καί μᾶς κτυπήσουν; Ἐάν μᾶς θεωρήσουν ἐχθρούς;
Τὸ παρακάτω θέμα σκεπτόμουν πολὺ καιρὸ νὰ τὸ δημοσιεύσω.
Δὲν εἶναι ποὺ συμφωνῶ ἤ διαφωνῶ μὲ τὴν κίνησιν ποὺ ξεκίνησαν κάποια παιδιά, πρὸ κειμένου νὰ ἀλλάξῃ κάτι στὸν τόπο μας. Μαζύ τους εἶμαι… Ὅπως εἶμαι μαζὺ μὲ τὸν κάθε σκεπτόμενο ἄνθρωπο.
Ἀλλὰ νά…
Ἀκόμη γύρω μας ὑπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί, ποὺ ἄγονται καὶ φέρονται… Εἶναι τόσοι πολλοὶ ποὺ ἀκόμη ἀνεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις καὶ θὰ μποροῦν νὰ τὸ κάνουν γιὰ ἀρκετὸν ἀκόμη καιρό.
Γιὰ ὅσον καιρὸ λοιπὸν ὅλα αὐτά, τὰ γνωστὰ καὶ μὴ ἐξαιρετέα καθάρματα, θὰ πατοῦν ἐπάνω στὴν κρίσιν καὶ Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν, φίλος καὶ δάσκαλος, εἶπε:
«δὲν ὑπάρχουν ἀκριβὰ πράγματα. Ὑπάρχει ἡ δική σου δυνατότης νὰ νὰ ἀποκτήσῃς ἤ νὰ μὴ τὰ ἀποκτήσῃς…»
Σήμερα θὰ τὸ ἐπεκτείνω λίγο.
Θὰ τὸ ἀγγίξω ἀπὸ μίαν πιὸ …ἐσωτερικὴ Ὁπτική.
