Γέφυρες πάντα θὰ ὑπάρχουν, ἀρκεῖ ἐσὺ νὰ θέλῃς νὰ διαβῇς…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Πρόσκλησις γιὰ τὸν μηχανισμὸ τῶν Ἀντικυθήρων.
πηγή
ΛΑΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
Ευριπίδου 12, 1ος όρ. Μεγάλη Αίθουσα Ευεργετών
Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου, 2012, 5 μ.μ.
”Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ”
Ευρήματα και επιστημονικές εξηγήσεις
με προβολή εικόνων.
Ἔχουμε ἐμεῖς κοινωνία;
Ποιά εἶναι ἡ ὀρθή ἔννοια τῆς λέξεως κοινωνία; Σημαίνει ἤ δέν σημαίνει ἐπι-κοινωνία;
Ὅταν συζητᾶμε γιὰ κοινωνίες, οὐσιαστικῶς συζητᾶμε γιὰ σύνολον ἀνθρώπων ποὺ ἐπικοινωνοῦν εἰλικρινῶς μεταξύ τους, ποὺ ἔχουν ἰδίους στόχους καὶ ἴδιες ἀρχές. Ποὺ θὰ μπορέσουν κάτω ἀπὸ συγκεκριμένες συνθῆκες, νὰ ἀνασύρουν καὶ νὰ ἐπιδείξουν τὸ αὐτὸ σθένος, στάσι καὶ ἦθος.
Δὲν νοεῖται κοινωνία ὁ χῶρος ποὺ ἐντός του ὁ ἕνας ἐπιθυμεῖ γιὰ παράδειγμα τὴν προσωπική του ἀνάδειξι. Οὔτε θεωρεῖται κοινωνία ὁ χῶρος ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὁ καθεῖς πορεύεται μὲ βάσει τὰ δικά του προσωπικὰ συμφέροντα. Οὔτε νοεῖται ὥς κοινωνία αὐτὸ ποὺ ἔχουμε σήμερα στὴν χώρα μας.
Πῶς φτιάχνεται μία ξύστρα;
Εἶχα πάντα τὴν ἀπορία, διότι ἕνα τόσο εὐτελὲς ἀντικείμενον, φαινόταν τόσο καλοδουλεμένο.
Καὶ δὲν ἀναφέρομαι στὶς πλαστικές, καὶ οὐσιαστικῶς συνήθως ἄχρηστες. Ἀναφέρομαι στὶς μεταλλικὲς ἐκεῖνες ξύστρες ποὺ διατηροῦνται γιὰ μίαν ζωή!!! (Ἔχω ἀκόμη μερικὲς ἀπὸ τὸ Δημοτικό!!!)
Λυποῦμαι καὶ χαίρομαι…
Ὑποχρέωσίς μας ἡ ἔξοδος μὲ κάθε θυσία!
Ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία μὲ τὴν κατάῤῥευσιν τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων τοῦ Καμμένου, ἀπὸ τὴν μία μὲ λυπεῖ, διότι ἀρκετοὶ φίλοι μου εἶχαν «ἐπενδύσει» αἰσθημετικῶς ἐκεῖ, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην μὲ χαροποιεῖ ἰδιαιτέρως, διότι ἀκόμη μία κομματοανοησία καταῤῥέει.
Βέβαια… Παραμένουν ἀκόμη ἀρκετές… Τόσες ποὺ θὰ ἔχουμε γιὰ καιρὸ νὰ ἀσχολούμεθα…
Μὰ δὲν μᾶς φοβάμαι…
Ἀντιλαμβάνομαι πὼς πρέπει νὰ πάθουμε πολλὰ γιὰ νὰ μάθουμε πὼς ἡ πορεία μας εἶναι ΜΟΝΟΝ ἐκείνη ποὺ δὲν θὰ χωρᾷ κάτω ἀπὸ ὀμπρέλες, ὁμάδες καὶ κόμματα.
Συνέχεια
Ἀλάριχος καὶ καλόγεροι στὴν ἐπιδρομὴ κατὰ τῶν Ἑλλήνων.
Χάρτης της επιδρομής του Αλαρίχου στην Ελλάδα το 395. (Πηγή: Περιοδικό Ιστορικά θέματα, τεύχος 44, σελίδα 56). ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, Βιβλίον όγδοον, σελ.274, εκδόσεις ΓΑΛΑΞΙΑ-ΕΡΜΕΙΑ.
Ἡ ἱστορία πάντα γράφεται ἀπὸ τοὺς νικητές. Πάντα!
Αὐτὸ σημαίνει πὼς ὅταν θὰ συνταχθῇ, σαφῶς τὰ σημεῖα ποὺ θίγουν τὸν νικητή, θὰ ἐξαφανισθοῦν.
Αὐτὸ ὅμως μᾶς καθιστᾷ διπλὰ ὑπευθύνους ὅσον ἀφορᾷ στὸν τομέα τῆς μελέτης της.
Ὀφείλουμε ὄχι μόνον νὰ τὴν μελετοῦμε, ἀλλὰ καὶ νὰ διαδίδουμε τὶς ὅποιες πληροφορίες ἀνασύρουμε μὲ τὸ σταγονόμετρο.