Ἡ επίσημος ἱστορία ἔχει «κρατήσει» μόνον ὅσα τὴν «βολεύουν» πρὸ κειμένου νὰ «στηρίζῃ» τὶς θεωρήσεις της, τὶς καταπατήσεις καὶ τὴν προσπάθεια μειώσεως ἢ καὶ ἐκμηδενήσεως, τῆς δικῆς μας προσφορᾶς στὸν παγκόσμιο πολιτισμό. Ἔχει ἐπιλέξει (ἡ ἐπίσημος ἱστορία) νὰ προβάλῃ μόνον ὅσα κι ὅσους τὴν ἐπιβεβαιώνουν. Ἔχει «δομήσει» θεωρίες, ὐποθέσεις καὶ βασίζεται κατὰ κύριον λόγο στὰ εὐχολόγια.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Δωρεὰν μαθήματα!
Τὸ ἄθλιο σήμερα καὶ τὸ καλλίτερο αὔριο.
Τὸ ἄθλιο σήμερα ποὺ ζοῦμε… Τὸ γεμᾶτο κόπο, πόνο, ἀγωνίες..
Ποῦ ἡ ἀνεμελιά; Ἡ ἀσφάλεια; Τὰ ὄνειρα;
Μία κατάθλιψις ἡ ζωή μας πλέον…
Άλλὰ… Μήπως δὲν εἶναι μόνον ἔτσι;
Θεωρῶ, ὅπως ἔχω ξαναγράψει, πὼς τὰ προβλήματά μας δὲν εἶναι οἰκονομικὰ ἀλλὰ ἀξιακά. Τὰ προβλήματά μας εἶναι προβλήματα ἤθους, ἀξιοπρεπείας, συνειδήσεως, ἀνοχῆς, αὐτογνωσίας, αὐτοεκτιμήσεως…
Λαγοί καί λύκοι
Είχα επισκεφτεί πριν από μερικές εβδομάδες έναν βοσκό στο βουνό. Καθίσαμε, ήπιαμε καφέ και άρχισε η συζήτησις με θέμα: τι άλλο; Την ζωή στο βουνό και τα ζώα. Για να μην μακρηγορώ, αναφέρω μόνον κάποιες από τις φράσεις που άκουσα:
– Έχει λαγοί εδώ.
– Τα σκυλιά κυνηγούν τους λαγοί.
– Και λύκοι έχει.
– Άμα τα σκυλιά δούνε λαγοί, πιάνουν και τρώνε ένα-δυο λαγοί.
…
Μερικές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου. Συνέχεια
Ἡ ἐποχὴ θέλει νὰ φτιάξουμε πρῶτα τοὺς ἑαυτούς μας.
Με ζόρισε τόσο ώστε να αναγκαστώ να αλλάξω. Η αλλαγή δεν αφορά στον χαρακτήρα μου, αλλά στην προοπτική μου. Έπαθα δύο πράγματα ταυτόχρονα, άνοιξα κι έπεσα.
Άνοιξα σημαίνει, αποφάσισα ότι δεν θέλω να ξέρω ό,τι ήξερα, για να ανακαλύψω καινούργια. Και έπεσα σημαίνει, έκανα πράγματα που θα θιγόμουν, έτσι για να θιχτώ. Και θίχτηκα… Όταν μου πέρασε το θίξιμο ένιωσα αλλιώς. Δεν με ενδιαφέρει αν είμαι σωστή, δεν έχω πρόβλημα αν μετανιώσω, δεν θέλω να καταλάβω τι συμβαίνει, δεν θέλω να έχω τον έλεγχο καμίας κατάστασης, δεν θέλω να προκαλέσω τίποτα, δεν με νοιάζει κανένα αποτέλεσμα. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Συνέχεια
Ἐὰν εἴχαμε ἡγέτη στὸ τιμόνι….
ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΕΝΑΝ ΗΓΕΤΗ
Το “διάγγελμα” του Ευάγγελου Βενιζέλου -ενός εν δυνάμει πρωθυπουργού- προς τον ελληνικό λαό και την αντιπολίτευση ήταν ξεκάθαρο και με ατσάλινη λογική. Ήταν φανερό ότι μετέφερε τις εντυπώσεις του και τις απόψεις από τους ομολόγους του της ΕΕ και φάνηκε ιδιαίτερα εντυπωσιασμένος και πεπεισμένος από αυτούς. Θα πρέπει να τους άκουσε με μεγάλη προσοχή.
Πράγματι αυτά που του ζήτησαν ήσαν ξεκάθαρα και λογικά και φάνηκε ότι ο εν δυνάμει πρωθυπουργός τα αποδέχτηκε καθ’ ολοκληρία αφού ακουμπούσαν σε μια τετράγωνη λογική επιχειρηματολογία.