Εἶχα πάντα τὴν μεγάλη ἀπορία γιὰ τὸ τὶ εἶναι φασισμός.
Οὐσιαστικῶς ἀντιλαμβάνομαι τὴν ἔννοια ἀλλὰ δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὸ πῶς τὴν ἀντιλαμβάνονται οἱ γύρω μου.
Κι ἀκριβῶς ἐδῶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα κοινωνικὰ προβλήματα τῆς ἐποχῆς μας. Ἡ ἀδυναμία τῆς ἐπισκέψως ὀνομάτων.
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα, ἀρχὴ ἐπικοινωνίας, ὄχι σοφίας, διότι αὐτὴν τὴν χάσαμε, εἶναι ἡ κοινὴ ἐπίσκεψις ὀνομάτων.
Ὁ μοναδικός!
Αὐτὸς ποὺ δίχως του δὲν ὑπάρχουμε.
Αὐτὸς ποὺ ἐὰν ἀπεφάσιζε νὰ σταματήσῃ γιὰ μερικὲς στιγμὲς νὰ μᾶς χαρίζῃ τὶς φλόγες του, τίποτα δὲν θὰ ὑπῆρχε ζωντανὸ στὸν πλανήτη.
Αὐτὸς ποὺ κυριολεκτικῶς Ἄρχει στὸ πλανητικό μας σύστημα.
Γίνονται καλοὶ ἄνθρωποι, κακοὶ ἄνθρωποι…
Γίνονται μεγάλοι ἐπιστήμονες ἤ μεγάλοι ἐγκληματίες.
Γίνονται ἔνθεοι ἤ ἄθεοι.
Γίνονται τὰ πάντα…
Γίνονται μεγάλοι… Δῆλα δὴ ὅλα αὐτὰ ποὺ εἴμαστε ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἐνήλικες σήμερα.
Χωρᾶ ἀπὸ ὅλα ἐτοῦτος ὁ πλανήτης. 
Ὁ Χίτλερ κάποτε ἦταν παιδί.
Τὰ ξέρετε φαντάζομαι…
Ἐὰν ἀνοίξετε τὴν ἀντίστοιχο ἱστοσελίδα στὴν ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ θὰ διαπιστώσετε πὼς ὁ κατάλογος αὐτῶν ποὺ ἔχουν τιμηθῇ μὲ τὰ ἐν λόγῳ βραβεῖα εἶναι ἀτελείωτος.
Ἰδίως βέβαια πρέπει νὰ σταθοῦμε σὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν λάβῃ τὰ εὔσημα γιὰ τὴν προσφορά τους στὴν εἰρήνη!!!
Θὰ παρακάμψω τὰ πρόσφατα καμώματα, μὲ τὴν βράβευσι τῆς εὐρωπΕϊκῆς Ἐνώσεως καὶ θὰ σταθῶ σὲ κάτι πιὸ …συγκεκριμένο!
Θὰ σταθῶ μόνον σὲ τρία πρόσωπα.
Σὲ κάποιον ποὺ ἔλαβε τὸ βραβεῖον γιὰ τὴν Εἰρήνη…
Συνέχεια
Εἶναι κουτὸ νὰ ζητᾷς ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ σὲ ἀκολουθήσουν…
Εἶναι πανέμορφο ὅμως νὰ ἀνοίγῃς παράθυρα σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἔρχονται κοντά σου…
Εἶναι ὑπέροχο νὰ δίδῃς καὶ νὰ μοιράζεσαι… Συνέχεια
Βλέποντας τὴν παραπάνω φωτογραφία κάτι αἰσθάνθηκα.
Στὴν ἀρχὴ σκέφθηκα νὰ τὴν ἀγνοήσω, ὅπως τόσες καὶ τόσες εἰκόνες ποὺ καθημερινῶς συναντῶ.
Ὅμως λίγα δεπτερόλεπτα ἀργότερα ἐπανῆλθα. Αὐτὴ ἡ εἰκόνα εἶχε κάτι πολὺ σπουδαῖο καταγράψῃ, κι ἄς εἶναι τὸ θέμα της κάπως …παραφυσικό.
Εἶναι δυνατόν τό νερό νά ῥέῃ μέσα ἀπό ἕναν πίνακα;
Αὐτὸς ποὺ τὸ σκέφθηκε πρέπει νὰ μὴν στέκῃ καλὰ στὰ μυαλά του…
Ἤ στέκει;
