Τὶς ἑορτινὲς «ἡμέρες Ἀγάπης» τὶς χρειάζονται ὅσοι ἄνθρωποι τὸν ὑπόλοιπο χρόνο ζοῦν στὴν ὑποκρισία καὶ τὴν κακία.
Ὁ ἐνάρετος ἄνθρωπος δὲν χρειάζεται κάποιες ἡμερολογιακὲς ἡμέρες νὰ τοῦ θυμίζουν πὼς πρέπει νὰ εἶναι ἐνάρετος, εἶναι ἡ Φύσις του αὐτή.
Μὲ πρόσχημα τὴν λέξη «Ἀγάπη», ἡ Ἀνθρωπότης ἔχει βιώσει φρικτὰ ἐγκλήματα, λέξι σὲ χείλη ἀνθρώπων ποὺ μόνο τοὺς μέλημα εἶναι ἡ ἀνάγκη γιὰ δύναμι, δύναμι κλεμμένη καὶ ἀποτέλεσμα Χειραγωγήσεως, ἄρα καὶ δύναμι προσωρινή. Συνέχεια
Ὅλα τὰ εἴδη τῶν ἀνθρωπίνων συμπεριφορῶν εἶναι ἀπαραίτητα πρὸ κειμένου νὰ μὴ διαταράσσεται ἡ οἰκολογία τοῦ πνεύματος καὶ νὰ μπορῇ τὸ πνεῦμα νὰ ἐξελίσσεται.
Πῶς θὰ μπορούσαμε νὰ μάθουμε τὴν ἀγάπη ἂν δὲν ὑπῆρχαν ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς κάνουν νὰ θυμώνουμε;
Πῶς θὰ μπορούσαμε νὰ μάθουμε νὰ συγχωροῦμε ἂν δὲν ὑπῆρχαν αὐτοί μας ἔχουν προδώσει;
Πῶς θὰ μπορούσαμε νὰ ἀνακαλύψουμε τήν δύναμί μας ἂν δὲν ὑπῆρχαν ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς ὑποτιμοῦν; Συνέχεια
Οικογενειακή φίλη τηλεφώνησε τις προάλλες στον εγγονό της, του Δημοτικού, σε υπερπόντια χώρα όπου μετανάστευσε με τους γονείς του, αποφοίτους ΑΕΙ, που έχασαν τη δουλειά τους στην Ελλάδα και το παιδί την ρώτησε.
Τὸ περασμένο Σάββατο μόλις, ὁ Καμίνης ἔστειλε τὴν ἀστυνομία στὸ Σύνταγμα καὶ διέλυσε τὸ ἀνταλλακτικὸ παζάρι βιβλίων (πρωτοβουλία ἀριστερῶν ὁμάδων). Καὶ τὸν βρίζανε ὡς «φασίστα» οἱ «δημοκράτες». (Πρὸς ἐνίσχυσιν ποίων Συρίων τὸ παζάρι, δὲν κατάλαβα πάντως. Ἐλπίζω ὄχι ὑπὲρ τῶν «δημοκρατῶν» (ἰσλαμιστῶν), οἱ ὁποῖοι καῖνε ἐκκλησίες, ἀπάγουν ἱερεῖς καὶ ξεπατώνουν τὸν ἐναπομείναντα ἑλληνισμὸ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.)
Συνέχεια
Οἱ εὐχὲς ποὺ δίδουν ἀναμεταξύ τους τὰ μέλη μιᾶς κοινωνίας, ἀπεικονίζουν καὶ τὶς Ἀξίες της.
Σὲ μιὰ μαλθακὴ κοινωνία μαλθακῶν ὑποκριτῶν, οἱ εὐχὲς περνοῦν κατ’ εὐθεῖαν στὸ «Καλὴ Ἀνάστασι»… ὅταν μιὰ κοινωνία Ἡρώων θὰ εὔχετο «Καλὴ Σταύρωσι». Συνέχεια
