Ψῆφος κι ἀπόδημος Ἑλληνισμός…

Ὁ παράλυτος γίγας τοῦ Ἔθνους…

Στὴν Ἑλλάδα κατοικοῦν μόνον τὰ 2/3 τοῦ ἑλληνισμοῦ. Ἴσως καὶ λιγότερο, μετὰ τὰ νέα κύματα ἐξόδου καὶ μεταναστεύσεως. Περίπου 5 στὰ 6 ἑκατομμύρια Ἕλληνες ζοῦν σὲ χῶρες ἐκτὸς Ἑλλάδος. Ἡ λεγομένη διασπορά, ἡ ὁμογένεια, ἡ ὁποία πάντα στὴν ἱστορική της πορεία συνέδραμε στὴν γενέτειρα πατρίδα.
Τὸ ἴδιο ὀφείλει νὰ κάνῃ καὶ τώρα, στὶς δύσκολες στιγμὲς ποὺ περνᾶ ἡ χώρα καὶ τὸ Ἔθνος. Συνέχεια →

Igor Kolomoisky. Ὁ χρηματοδότης τῆς γενοκτονίας τῶν Οὐκρανῶν…

Igor Kolomoisky, ὁ πολυεκατομυριοῦχος χάζαρος-«περιούσιος», ποὺ χρηματοδοτεῖ τὸ «ἐθνικοσοσιαλιστικό» Οὐκρανικὸ τάγμα τοῦ ΑΖΩΦ…. Συνέχεια →

Δημοκρατία στὴν Εὐρώπη ὑπάρχει ἔως ἐκεῖ ποὺ …ἀρνεῖσαι τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσιν.

Δημοκρατία στὴν Εὐρώπη ὑπάρχει ἔως ἐκεῖ ποὺ ...ἀρνεῖσαι τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσιν.Γιὰ νὰ μὴ κλαιγόμαστε…
Ὑπάρχουν κάπου πραγματικὰ φτωχοὶ ἄνθρωποι, ποὺ τὸ ἴδιο τους τὸ κράτος τοὺς βομβαρδίζει, γιατὶ δὲν ἤθελαν τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση…
«Κράτος» εἶναι ἡ πρῴην χώρα τους, τὴν ὁποία κατέλαβε ἡ Ἀμερική… Συνέχεια →

Μία συνηθισμένη ἡμέρα τῶν Οὐκρανῶν…

Ὁ …πανταχοῦ παρὼν Bernard-Henri Lévy.

Μετὰ ἀπὸ τὴν …«ἀπελευθέρωσίν» τους!!!
Βέβαια δὲν ἔχει καὶ τόση σημασία ἐὰν ἡ φερομένη ὡς …«ἀπελευθέρωσις» τοὺς προέκυψε κάπως …περίεργα καὶ δίχως νὰ τὸ ἐπιθυμοῦν.
Οὔτε ἔχει σημασία πὼς τὰ «καλὰ παιδιά» τῶν σημερινῶν κυβερνήσεων εἶναι τὰ ἴδια παιδιὰ ποὺ ἀποκεφαλίζουν, κομματιάζουν, ἐξαφανίζουν κάθε ἔμβιο ὄν, βιάζουν, γενοκτονοῦν, καταστρέφουν σὲ κάθε πλευρὰ τοῦ πλανήτου, ἀναλόγως τῶν συμφερόντων τῶν ἐργοδοτῶν τους… Αὐτὰ εἶναι …ψιλὰ γράμματα!!!! Τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα μᾶς τελείωσαν… Ἡ αὐτοδιαχείρισις ἐπίσης… Συνέχεια →

Κι ἐσύ Γιάννη ποῦ ἤσουν;

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν μοῦ ὑπενθύμησε ἡ Ἀθηνᾶ μίαν στιχομυθία, ἀπὸ μίαν γνωστή μας ταινία, καὶ πολὺ ἀγαπημένη… τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς παρουσιάσω παρακάτω…
Τὴν ἰδίαν στιγμὴ ἐνεθυμήθην μίαν γελοιογραφία (;;;) ποὺ ἐκυκλοφόρησε πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν, μὲ θέμα τὴν μετανάστευσιν τῶν παιδιῶν μας. Συνέχεια →

Ναί, καὶ ἄπατρις καὶ ῥίψασπις!

 

Εἶχα δηλώσει πὼς δὲν θὰ ἀπαντήσω σὲ σχόλια ποὺ ἀφῳροῦσαν στὶς προηγούμενες ἀναρτήσεις μας, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς φυγῆς ἐκ τῆς Πατρίδος, ἰδίως στὶς τόσο δύσκολες ἡμέρες ποὺ διανύουμε.
Ἐπανέρχομαι ὅμως σήμερα, μόνον γιὰ νὰ διαπιστώσω πὼς τελικῶς ὁ ἄπατρις κι ὁ ῥίψασπις δὲν εἶναι φαινόμενον τῶν τραγικῶν τωρινῶν ἡμερῶν μας ἀλλὰ κρατᾶ ἀπὸ πολὺ παλαιότερα.  Συνέχεια →