«Πᾶμε τώρα, οἱ δύο μας» (ἀναδημοσίευσις).

Εἶχα πολὺ καιρὸ νὰ δῶ τὸν Παναγιώτη.
Τὸν συνήντησα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν στὸν δρόμο καὶ σταθήκαμε λίγη ὥρα νὰ κουβεντιάσουμε.
Στὴν ἀρχὴ γενικολογῶντας μιλούσαμε γιὰ τὰ τυπικά… «…
Χαθήκαμε… Τά νέα μας… Πόσα παιδιὰ ἀπέκτησε ἀπὸ τότε ἔως τώρα, πόσο ἡ πίεσις στὴν ζωή του ηὐξήθη… Πόσο ἄλλαξε ἡ ζωή του…»
Ξέρετε… Συνέχεια





Τὸ περὶ Ἐλευθερίας (δι)-Αἴσθημα

Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!

Τὸ περὶ Ἐλευθερίας (δι)-αἴσθημα, παραμένει διαχρονικῶς τὸ βασικότερον κριτήριον (κατ’ ἐμέ!) γιὰ νὰ ἀναζητήσουμε καὶ νὰ ἐντοπίσουμε μὰ καί, καταληκτικῶς, νὰ ἀκολουθήσουμε τὴν (μᾶλλον μία καὶ μοναδική μας) διέξοδον ἀπὸ τὸ ὅλο καὶ πιὸ ἑλῶδες τέλμα μας (πάντα κατ’ ἐμέ!). Ὠθεῖ δὲ ὄλους ὅσους τὸ διαθέτουν καὶ τὸ συντηροῦν καὶ τὸ τροφοδοτοῦν μὲ ἦθος, ἀποφασιστικότητα, διαύγεια, ἐντιμότητα, ἀπολυτότητα καὶ -κυρίως- αὐτογνωσία, νὰ ἐπιλέξουν ἐξ ἀρχῆς πλευρά, σὲ κάθε περίπτωσιν (ἰδίως τοὺς τελευταίους 18 μῆνες), ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιστημονικῶν ἢ μή, ὑπαρκτῶν ἢ ἀνυπάρκτων, ἐπιχειρημάτων, ποὺ θὰ μποροῦσαν, σῦν τῷ χρόνῳ, νὰ διαθέτουν. Συνέχεια





Ζῆ, ὄντως, τὸ Πολυτεχνεῖο…

Παραμονὲς 17ης Νοεμβρίου 2019…

Ἀπὸ τὴν μία ἡ κεφάλα τοῦ Σβορώνου…
Συνέχεια





Ῥέ… φαγωθεῖτε μόνοι σας!!!

Ἡ φράσις τοῦ τίτλου ἀπευθύνεται σὲ ὅλου μας, ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον τολμοῦμε, ἀκόμη καὶ τώρα, ποὺ διαλυόμεθα, θρασύτατα κι ἄσκεπτα νὰ ἐνασχολούμεθα μὲ τὸ …μαλλιιί, μὲ τὸ …πουλλλιιὶ ἢ μὲ τὸ …λειριιί!!!

Οἱ ὧρες καὶ οἱ ἡμέρες, κρισιμότερες ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰ στὴν ἱστορία μας, ἐπιτάσσουν νὰ συγκεντρωθοῦμε μόνον στὰ ἀναγκαία. Τὰ ἀναγκαία τὰ γνωρίζουμε καὶ δὲν θὰ καταπιασθῶ μὲ τὸ νὰ τὰ ἀριθμήσω ἢ νὰ τὰ καταγράψω.
Τὰ μὴ ἀναγκαία ὅμως ἐπίσης τὰ γνωρίζουμε καὶ ἀπαιτεῖται νὰ τὰ ξεφορτωθοῦμε. Καὶ σχετίζονται, κατὰ κύριον λόγο, μὲ ὅλα αὐτὰ πού, ἔως τώρα, πιστεύαμε γιὰ σημαντικά, ἀλλὰ ἀπεδείχθησαν ἁπλῶς διασπαστικά, παραπλανητικά, περιττά, δευτερεύοντα, χρονοκαθυστερήσεις καί, ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἄρνησις ἀτομικῆς ἀναολογούσης ἀναλήψεως εὐθυνῶν.
Γιὰ ὅλους μας.
Συνέχεια





Δὲν χάσαμε ὅμως τὴν …«ἐθνική μας ἑνότητα»!!!

Νεο-Έλλην, ἕνα σπάνιο εἶδος!!!!!
Συνέχεια





Δὲν σώζεται αὐτὸς ὁ τόπος…

Εἶμαι πεπεισμένος πλέον πὼς ἀκόμα καὶ ἂν ὁ Μπιλὰλ Ἐρντογᾶν ἀγόραζε μία ἀπὸ τὶς πέντε μεγάλες γνωστὲς ἑλληνικὲς ὁμάδες, ὁποιανδήποτε δὲν ἔχει σημασία, μὲ τὴν προϋπόθεσι νὰ βάλῃ ἡμισέληνο ἐπάνω ἀπὸ τὸ σῆμα τῆς ὁμάδος καὶ ἐπάνω ἀπὸ τὸ γήπεδο ἢ στὰ καθίσματα νὰ ἀναγράφονται σοῦρες τοῦ Κορανίου, καὶ ὡς ἀντάλλαγμα νὰ εὑρίσκεται συνεχῶς μία πενταετία μὲ ντὰμπλ ἡ ὁμάδα, εἶμαι πλέον 100% σίγουρος πὼς οἱ ὁπαδοὶ θὰ τὸν ὑπεδέχοντο μὲ τουρκικὰ τραγούδια στὸ ἀεροδρόμιο…
Συνέχεια