Ὅταν ὁ Ἕλλην δὲν σήκωνε «μυΐγα στὸ σπαθί του»…

 Μία Ἐθνικὴ Ἐπέτειος. Τὴν ἑορτάζουμε. Ἀργία.

Γιὰ κάποιους δὲν σημαίνει κάτι, ἁπλᾶ μία ἡμέρα ἀργίας ποὺ δίδει τὴν δυνατότητα γιὰ μίαν βόλτα στὸ Ζάππειο, γιὰ ἕναν καφὲ στὴν Αἴγλη καί, τὸ μεσημέρι, γιὰ ἕνα κοψίδι στὰ Βλάχικα στὴν Βάρη, στὰ Καλύβια ἢ στὴν Χασιά!

Γιὰ κάποιους ἄλλους  – ἀνάμεσα σὲ αὐτοὺς καὶ στὸν 54χρονο πλέον γράφοντα – εἶναι μία ἡμέρα συγκινήσεως καὶ προβληματισμοῦ, μία ἡμέρα ὑπερηφανείας, ἀλλὰ καὶ μία ἡμέρα πίκρας! Συνέχεια





Ἐμεῖς, τὰ ἐγγόνια τῶν παππούδων μας…

Ξυπνᾶτε ῥεεεεεέ…
Εἴμαστε ἐμεῖς, ποὺ οἱ παπποῦδες μας ἔφθασδαν ἔως 46 χιλιόμετρα  ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα, τὴν κωμόπολη τοῦ Πολατλί…

Ἐμεῖς, τὰ ἐγγόνια τῶν παππούδων μας... Συνέχεια