Οἱ κάτοικοι τῆς Νήσου τοῦ Πάσχα (ἔξω ἀπὸ τὴν Χιλή) κατάγονται ἀπό τούς Ἕλληνες;
Ὁ Γερμανὸς καθηγητὴς Γλωσσολογίας κ. Νὸρς Σ. Γιόζεφσον γράφει ὅ,τι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς πολλὲς λέξεις, ποὺ εἶναι ἑλληνικεές, στὴν Νῆσο τοῦ Πάσχα, «Μεγάλη ἐντύπωσιν τοῦ ἔκανε τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν Νῆσο τοῦ Πάσχα ὑπάρχει ἔνα μνημεῖο ἰστορικό, ποὺ τὸ ἀποκαλοῦν Ahu Te-pito-te kura. Συνέχεια
Τὶς περισσότερες μάχες κερδίζει ὁ καλὸς καιρός…
…ὁ ἥλιος.
Τὰ σύννεφα εἶναι «ἡ Τρόϊκα» τῶν οὐρανῶν!!!
Ἐπελαύνουν, κάνουν τὴν ζημιά τους καὶ ἐκδιώχνονται ἀπὸ τὸν ἤλιο….τὸν ἤλιο..νάτος!!! Συνέχεια
Ἠσίοδος. Ἔργα καί Ἡμέραι (730 πΧ).
(ἀπόσπασμα)
Μηκέτ᾽ ἔπειτ᾽ ὤφελλον ἐγὼ πέμπτοισι μετεῖναι ἀνδράσιν, ἀλλ᾽ ἢ πρόσθε θανεῖν ἢ ἔπειτα γενέσθαι. νῦν γὰρ δὴ γένος ἐστὶ σιδήρεον· οὐδέ ποτ᾽ ἦμαρ παύσονται καμάτου καὶ ὀιζύος οὐδέ τι νύκτωρ φθειρόμενοι· χαλεπὰς δὲ θεοὶ δώσουσι μερίμνας. ἀλλ᾽ ἔμπης καὶ τοῖσι μεμείξεται ἐσθλὰ κακοῖσιν. Ζεὺς δ᾽ ὀλέσει καὶ τοῦτο γένος μερόπων ἀνθρώπων, εὖτ᾽ ἂν γεινόμενοι πολιοκρόταφοι τελέθωσιν. οὐδὲ πατὴρ παίδεσσιν ὁμοῖος οὐδέ τι παῖδες οὐδὲ ξεῖνος ξεινοδόκῳ καὶ ἑταῖρος ἑταίρῳ, οὐδὲ κασίγνητος φίλος ἔσσεται, ὡς τὸ πάρος περ. αἶψα δὲ γηράσκοντας ἀτιμήσουσι τοκῆας· μέμψονται δ᾽ ἄρα τοὺς χαλεποῖς βάζοντες ἔπεσσι, σχέτλιοι, οὐδὲ θεῶν ὄπιν εἰδότες· οὐδέ κεν οἵ γε γηράντεσσι Συνέχεια
Πόσο πιό φρικαλέο εἶναι αὐτό πού ἐτοιμάζουν γιά τήν Ἑλλάδα αὐτήν τήν φορά;;
Τελικὰ ΟΛΕΣ οἱ φωτογραφίες ποὺ εἴδατε, καὶ γύρισαν σὲ ὅλον τὸν κόσμο, αὐτές τὶς ἡμέρες, παρουσιάζοντας τοὺς κακοὺς Ἕλληνες νὰ ἐγκαταλείπουν στὸν θάνατο καλοὺς μετανάστες ἤταν… φεύτικες!!! Συνέχεια
Ἀπὸ τὴν πτώση τοῦ Μιλόσεβιτς , τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2008, στὴν Ἑλλάδα καί τὶς «Ἀραβικὲς Ἐπαναστάσεις»…
…καλοστημένες θεατρικὲς παραστάσεις, σκηνοθετημένες μέχρι τὴν τελευταία λεπτομέρεια ἀπὸ τὰ γνωστὰ σιωνιστικὰ ἱδρύματα. (einstein.org, Gene Sharp κλπ).
Τὸ ἴδιο βιβλίο μὲ ὁδηγίες χρήσεως ποὺ κυκλοφοροῦσε ἡ «σερβική» OTPOR (σήμερα CANVAS ἢ R4BIA ) στὴν Αἴγυπτο, προκειμένου να ἀνεβῇ στην ἐξουσία ὁ Μόρσι, Συνέχεια
Βεβαίως αἱ θρησκεῖαι ΔΕΝ εἶναι τὸ «ὄπιον τοῦ λαοῦ», ἢ τῶν λαῶν.
Δὲν εἶναι ΚΑΙ διότι τὸ εἶπεν ἐκεῖνος ποὺ τὸ εἶπε.
Ὅμως, τὸ συγχωροχάρτιον (indulgentiam) δὲν τὴν δίδει εὐκόλως κάποιον -σχετικῶς- ἐλεύθερον πνεῦμα εἰς αὐτὰς «ἐφ᾿ ὅλης τῆς ὕλης».
Ἐξαιρέσει τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ ὁ ὁποῖος εἶναι ἴσως ἡ μοναδικὴ πλέον «ἐθνικὴ» θρησκεία, ἡ θρησκεία ποὺ «ἔφτειαξε», συνετήρησε καὶ διέσωσε τὴν «ἐθνικότητα» ἑνὸς ἔθνους, ὅλαι αἱ ἄλλαι ἔχουν κάποια στοιχεῖα ἐνοχλητικῶς πονηρὰ ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὰς στοχεύσεις των ἔναντι τοῦ ἐκτὸς τοῦ «ποιμνίου» των χώρου. Συνέχεια
