Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες

Ἡ νίκη τῶν σοβιετικῶν ἐπί τῶν Γερμανῶν δέν ἦταν μία ἀπλῆ νίκη.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ νίκη τῶν σοβιετικῶν ἐπί τῶν Γερμανῶν κατά τὸν Β’ Π.Π. δέν ἦταν μία ἀπλή νίκη ἀπέναντι στὸν ἐξωτερικόν ἐχθρόν.

Ἦταν καὶ μία νίκη ἐσωτερική, καθῶς εὑρῆκε τὸ τυραννικόν καθεστῶς τὴν ευκαιρίαν καὶ ἐξόντωσεν ἐκατομμύρια ἀντιφρονούντων.

Ὁ «παππάς» ὅτι δῆθεν ὁ κομμουνισμός ἐσταμάτησεν τὸν ναζισμόν κρατάει χρόνια, ὅμως δέν εἶναι ὅλη ἡ ἀλήθεια.

Ἑκατομμύρια ἀντιφρονούντων ἐστάλησαν εἰς τὸ μέτωπον, μὲ τὰ ὅπλα τοῦ Χίτλερ ἀπό τὴν μίαν πλευράν νὰ σπαταλοῦν τὶς σφαῖρες των καὶ τὰ ὅπλα τοῦ Ζούκωφ καὶ τοῦ Στάλιν ἀπό τὴν ἄλλην νὰ ἀπαγορεύουν τὴν διαφυγήν. Συνέχεια →

Ποιά ἡ δικαιοσύνη τοῦ αὐτοφώρου;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἐπειδὴ κάποιοι φίλοι ἀπὸ τὴν ΝΔ μὲ κατηγοροῦν γιὰ δῆθεν ἄδικη κριτικὴ στὴν κυβέρνηση, τοὺς ῥωτῶ εὐθέως ἂν θεωροῦν δίκαιο, δημοκρατικὸ καὶ συνταγματικὸ τὸν νομο ποὺ προβλέπει ὅτι γιὰ τὸν μεθυσμένο μπουζουκόβιο, ποὺ τρέχει μὲ 200 χιλιόμετρα καὶ παρασύρει καὶ σκοτώνει ἕναν περαστικό, τὸ αὐτόφωρο διαρκεῖ μόλις 48 ὦρες, Συνέχεια →

Κβαντικὴ Θεολογία καὶ ἡ πορνεία τῆς Σάῤῥας

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Γράφω ἀναφορικὰ μὲ ἔνθετο μηνιαίου περιοδικοῦ, μὲ τίτλο «Κβαντικὴ Θεολογία».

Ἐδῶ καὶ μερικὲς δεκαετίες ἔχουν μελετηθεῖ διεξοδικὰ οἱ ἀντιφάσεις, οἱ ἐγκληματικὲς ἐπιδιώξεις καὶ ὁ ἀνθελληνικὸς ὀχετὸς τῆς Βίβλου.

Ἡ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων ἀποῤῤίπτει τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, γεγονὸς ποὺ ἔχει τρομοκρατήσει πολλοὺς ἰθύνοντες, διότι ἡ ἀπόῤῤιψις τῶν θεμελίων τοῦ οἰκοδομήματος (Παλαιὰ Διαθήκη) θὰ συμπαρασύρῃ καὶ τὸ ὑπόλοιπο οἰκοδόμημα (Καινὴ Διαθήκη καὶ Πατέρες).

Ἔτσι ἔρχονται νὰ προτείνουν μία νέα ἀνάγνωσι τῆς Βίβλου, Κβαντική. Συνέχεια →

Μὰ δὲν εἶναι στόχος τους οἱ γιαγιάδες…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἂς μὴ γελιόμαστε!
Οὔτε τὴν 89χρονη γιαγιὰ μὲ τὸ Ἀλτσχάιμερ, ποὺ συνέλαβαν καὶ ταλαιπώρησαν στὰ κρατητήρια, οὔτε τὴν 79χρονη χειρουργημένη γιαγιά, μὲ τὸ τριπλὸ μπαὶ -πᾶς, πρὶν ἀπὸ 15 ἡμέρες, ποὺ ἐπίσης συνέλαβαν, γιὰ παλαιό της χρέος στὸ ΤΕΒΕ, καὶ τὴν κρατοῦν ΤΩΡΑ, μὲ ἀναλγησία, στὰ κρατητήρια Χαλκίδος… Συνέχεια →

Ὕψωμα Ἑλλάδα…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

1-12

    Πάλι θα χάσουμε. Το προαίσθημα της ήττας είναι το πρώτο που έρχεται πριν η ίδια η ήττα μπει θριαμβεύτρια στην αλωμένη πόλη. Δεν έχει σημασία που δεν κουβαλήσαμε όπλο και δεν ακούσαμε ήχο σφαίρας να περνάει δίπλα από το κεφάλι μας, εμείς πολεμήσαμε.

Δεν έχει καμία σημασία που δεν θα γραφούν ένδοξες ιστορίες για μας τους Έλληνες της πρώτης και δεύτερης 10ετίας του 21ου αιώνα. Δεν έχει σημασία που δεν έχουμε εμφανή ίχνη καταπόνησης στο κορμί μας, ούτε που δεν τραγουδούμε θούριους όλοι μαζί πριν την κάθε μάχη, εμείς πολεμήσαμε.

Συνέχεια →

Δὲν εἶναι τόσο ποὺ ἀμφισβητῶνται τὰ Ἴμια…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κάθε χιλιοστὸ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, τὸ ὁποῖον οἱ παπποῦδες μας ἐπότισαν μὲ τὸ αἷμα τους, κατ’ ἐμὲ πάντα, πρέπει νὰ θεωρεῖται ἱερὸν καὶ ἀδιαπραγμάτευτον… Ἀλλὰ αὐτὰ πιστεύω ἐγώ…
Στὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν ἄλλα συμβαίνουν… Κι αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν μᾶς κάνουν νὰ αἰσθανόμεθα ντροπή…
Κι αὐτὰ τὰ ἄλλα, αὐτὰ δῆλα δὴ ποὺ συμβαίνουν, δίχως νὰ ἐρωτηθοῦμε καὶ δίχως νὰ μᾶς ὑπολογίζουν,  εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς κάνουν νὰ αἰσθανόμεθα ντροπὴ καὶ παραμένουν εἶναι ξένα πρὸς τὴν ἀντίληψιν τοῦ μέσου Ἕλληνος… Συνέχεια →