Εἶχα κάποιους πολὺ ἐνδιαφέροντες διαλόγους τὶς τελευταῖες ἡμέρες μὲ ἀφορφὴ τοὺς Γεφυραίους.
Ὁμολογῶ πὼς δὲν ἤμουν καὶ τόσο εὐγενὴς κάποιες φορές, διότι ἔχω ἀρχίσει πλέον νὰ κουράζομαι, καὶ κάποιες φορὲς νὰ θυμώνω, μὲ ὅσους ἀρνῶνται νὰ ἀντικρύσουν τὴν ἀλήθεια.
Ἔχω ξαναγράψει πολλὲς φορὲς γιὰ τὴν ἀλήθεια.
Ὁ ἐπιτυχημένος ἐπαναστάτης εἶναι πολιτικός, ὁ ἀποτυχημένος εἶναι ἐγκληματίας.
erich Fromm, 1900-1980, Γερμανὸς ψυχαναλυτής
Ὁ σκλάβος ξεκινᾶ ζητῶντας δικαιοσύνη καὶ καταλήγει νὰ περιμὲνξ νὰ φορέσει ἕνα στέμμα.
albert Camus, 1913-1960, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1957 Συνέχεια
Τό μῆλο κάτω ἀπό τήν μηλιά θά πέσῃ;
Ἀπό ῥόδο βγαίνει ἀγκάθι κι ἀπό ἀγκάθι βγαίνει ῥόδο;
Δύο παροιμίες, στὶς ὁποῖες θέτω πάντα ἐρωτηματικό, διότι οὐδέποτε ἐπιβεβαιώνονται καὶ οἱ δύο ταὐτοχρονως. Ἤ ἡ μία ἤ ἡ ἄλλη. Συνεπῶς κανὼν δὲν ὑπάρχει.
Συνέχεια
Ἀπορῶ ποιός τιτανοτεράστιος νοὺς εἶχε τὴ φαεινὴ ἰδέα νὰ ἀναρτήσουν –καὶ μάλιστα σὲ ἐμφανὲς σημεῖο-τὰ καταστήματα τὴν πινακίδα ποὺ γράφει ὅτι : «Ὁ πελάτης δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πληρώσῃ ἂν δὲν λάβῃ τὸ νόμιμο παραστατικό». Συνέχεια
Το σχόλιό μου, στο εξαιρετικότατο κατ’ εμέ κείμενο του Ναπολέωντος Λιναρδάτου που θα διαβάσετε πιο κάτω με τίτλο « ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΜΩΡΑ»,προέρχεται από απόσπασμα άρθρου του Georgio Almirante «η Ισπανική φάλαγγα και φασισμός» που αλίευσα στο προφίλ του φίλου Εχετλαίου Θαργηλίωνος..
Σεμέλη
Ἔ, πόσες; Ἀλήθεια, γιατί πρέπει νά ἀσχολούμεθα μέ ἕνα τόσο εὐτελές θέμα;
Τόσο πολύ ἔχουμε ἐκπέσῃ;
Καί μετά θέλουμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τούς δυνάστες μας;
Μά ποιοί θά ἀπαλλαγοῦν;
Αὐτοί πού ἔχουν ἤδη παραδόσῃ πνεῦμα στήν δουλεία;
