Εἰλικρινά, ἡ γενεά μας θὰ πρέπη νὰ νοιώθῃ ντροπὴ μπροστὰ σὲ αὐτοὺς τοὺς ἡμιθέους, ποὺ ἔδωσαν ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν, στὸν «Ὑπὲρ Πάντων Ἀγῶνα»!
Ἕναν ἀγῶνα γιὰ κάθε σπιθαμὴ Ἑλληνικῆς Γῆς, εἶτε στὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο, εἶτε στὴν ἀλβανικὴ ἐπικράτεια…

Καὶ πρέπει νὰ νοιώθῃ ντροπὴ γιατὶ πραγματικὰ εἴμαστε τόσο μικροὶ μπροστά τους…
Γιατὶ φαντάζουμε «νᾶνοι» ἐμπρὸς στοὺς Γίγαντες ποὺ ἔνοιωθαν …ἀτιμασμένοι, διότι ἔχασαν «ΜΟΝΟΝ» τὰ πόδια τους γιὰ τὴν Πατρίδα, ἐνᾦ ἄλλοι ἔδιναν τὴν ἴδια στιγμὴ τὴν ζωή τους… Συνέχεια →

Σὰν αὔριο, 28 Ὀκτωβρίου 1940, ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς εἶπα «ΟΧΙ» στὴν ὑποδούλωση τῆς Ἑλλάδος στοὺς ναζὶ τοῦ Χίτλερ.
Ὅλοι οἱ ἀριστερολάτρεις τοῦ Στάλιν τὸν Ἰωάννη Μεταξᾶ τὸν μισοῦν, γιατὶ δὲν ὑπέγραψε ποτὲ «σύμφωνο φιλίας» μὲ τὸν Χίτλερ, ὅπως ἔκανε ὁ «πατερούλης» Στάλιν καὶ ἡ «μαμά» Σοβιετικὴ Ἕνωσις. Συνέχεια →