Ἡ θεωρία τῶν καταστροφῶν (catastrophe theory) παρὰ τὸ ἐντυπωσιακὸ –καὶ τόσο ἑλληνικό- ὄνομά της δὲν ἀσχολεῖται μόνο μὲ πραγματικὲς καταστροφές, ὅπως ἡ κατάρρευσις μιᾶς γεφύρας ἢ ἡ πτώσις μιᾶς αὐτοκρατορίας καὶ τὸ οἰκονομικὸ κράχ, ἀλλὰ καὶ μὲ διόλου ἀπειλητικὲς ἀλλαγὲς ὅπως τὸ παιχνίδισμα τῶν ἠλιακτίδων στὸν πυθμένα τῆς θαλάσσης ἢ τὸ σκάσιμο μιᾶς σαπουνόφουσκας.
Ἴσως θὰ ἦταν καλλίτερα να λεγόταν «θεωρία τῶν ἀσυνεχῶν ἀλλαγῶν», ἀλλὰ ἔτσι κανεὶς δὲ θὰ τῆς ἔδινε σημασία. Συνέχεια
…πριν από δύο χρόνια μαζεύτηκαν όλοι της Ελλάδος οι ειδικοί για να παρουσιάσουν την μεγάλη ανακάλυψη τους. Τον εννιαίο φορέα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, τον περίφημο και πολύ γνωστό πια ΕΟΠΥΥ. Και το πείραμα ξεκίνησε.
του Χάρη Βαβουρανάκη*
Ένας πασίγνωστος και καταξιωμένος επιστήμονας αποφάσισε να ανακοινώσει μια μεγάλη ανακάλυψη. Ζήτησε λοιπόν από τις αρχές του τόπου να του διαθέσουν ένα μεγάλο θέατρο για να την παρουσιάσει δίδοντας στην δημοσιότητα βήμα προς βήμα όλο το πείραμα που την τεκμηριώνει. Η μεγάλη ημέρα έφτασε. Το θέάτρο, ας πόυμε το μέγαρο Μουσικής, η κεντρική αίθουσα ήταν γεμάτη ασφυκτικά. Πολιτικοί και δημοσιογράφοι, κάμερες και μικρόφωνα, ζωντανές συνδέσεις παντού. Στο κέντρο ένα χειρουρχικό τραπέζι, με με τα απαραίτητα εργαλία, ένα νυστέρι, γάντια, χειρουργικές λαβίδες κι ένα μεταλλικό βαλιτσάκι. Συνέχεια
Λέω, μήπως;
Διότι τὰ ἄρθρα του εἶναι ἀπὸ σπάνια ἔως πάρα πολὺ σπάνια.
Κι ὅμως, τώρα τελευταῖα, λίγο μὲ τὸ ὅ,τι στὴν βο(υ)λὴ γίνεται τῆς ἱεροδούλου τὸ κάγκελον, λίγο μὲ τὸ ὅ,τι στὶς φυλακὲς γίνεται τῶν πολιτικῶν διώξεων τὸ κάγκελο καὶ λίγο μὲ τὸ ὅ,τι ἡ διόλου σεβαστὴ τάξις τῶν δημοσιοκάφρων ἀλλοῦ πατᾶ κι ἀλλοῦ βρίσκεται, ὁ Σταῦρος Ψυχάρης ἔρχεται νὰ δώσῃ στίγμα, φορά, κατεύθυνσι…
Παλαιά τους τέχνη κόσκινο…. Συνέχεια
Η ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ, αὐτὴ τῆς ΜΕΤΡΗΣΙΣ Α.Ε., πραγματοποιημένη τὸ χρονικὸ διάστημα 26-28 Νοεμβρίου 2013 καὶ δημοσιευμένη στὴν ἐφημερίδα Παραπολιτικὰ (φύλλο 30 Νοεμβρίου) ἔδωσε ἕνα ἐντυπωσιακὸ ἀποτέλεσμα: Γιὰ κ ά θ ε ἕναν πολιτικὸ ἀρχηγό, πάνω ἀπ’ τὸ 65% τοῦ δείγματος τῆς ἔρευνας ἔχει ἀρνητικὴ ἄποψη.
Δὲν χρειάζεται ὅμως νὰ γίνῃ δημοσκόπηση γιὰ ν Συνέχεια
Εἴπαμε, νὰ κάνουμε ἀντίστασι. Εἴπαμε, νὰ ξανὰ πάρουμε τὴν Πατρίδα μας πίσω.
Εἴπαμε νὰ ζήσουμε ἐλεύθεροι…
Μὰ ἐδῶ πιὰ τέτοιαν παραγωγὴ «σωτήρων» ποὺ ἀποκτήσαμε, οὐδέποτε ξανὰ στὴν ἀνθρώπινο ἱστορία.
Καί τό χειρότερο;
Κάποιοι πιστεύουν πὼς πράγματι ἔτσι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, θὰ ἐπιτύχουν κάτι. Κατὰ τὸν δικό τους τρόπο… Τὸν ὅποιον δικό τους τρόπο….
Δὲν ἀντιλαμβάνονται πὼς κουρασθήκαμε… Πὼς ἀναζητοῦμε πλέον πὶσω ἀπὸ τὸ σκοτάδι τους τὴν ἀλήθεια μας… Πὼς ἀρκετὰ ἀνεχθήκαμε τόσα χρόνια τὸ μακρὺ καὶ τὸ κοντὸ τοῦ κάθε ἀνεγκεφάλου… Πὼς ξημερώνει πράγματι ἐλευθερία γιὰ ἐμᾶς, ὄχι γιὰ αὐτούς… Συνέχεια
Όταν ενημερώνεται κανείς για την εκχώρηση του ονόματος «φέτα» στους Καναδούς, γνωρίζοντας πόσο σημαντική είναι για την οικονομία της Ελλάδας, είναι δυνατόν να μην χαρακτηρίσει ως ενδοτική τη συμπεριφορά αυτών που υπέγραψαν τη συμφωνία;
“Ο κόσμος των ανθρωπίνων δεινών της εποχής, η τραγωδία της προσβεβλημένης, καθώς επίσης εξευτελισμένης και ταπεινωμένης προσωπικότητας, ήταν αυτά που ενέπνευσαν τον Ντοστογιέφσκι στα έργα του – με τα οποία έδειξε πως η κατάπνιξη της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, καταστρέφει την ψυχή του, διχάζοντας οδυνηρά τη συνείδηση του.
Κάτω από τέτοιες συνθήκες, από τη μία πλευρά παρουσιάζεται η αίσθηση της μηδαμινότητας του ατόμου, ενώ από την άλλη ωριμάζει επικίνδυνα η κατάσταση της διαμαρτυρίας – της βίαιης επανάστασης ενδεχομένως, ενάντια στον «αστικό ατομικισμό». Συνέχεια
