Καὶ τὰ ἱερὰ βιβλία τῶν Ἰνδῶν γράφουν ὅ,τι οἱ Ἕλληνες κατέστρεψαν τὴν Ἀτλαντίδα:
Τὸ ἱερὸ ἰνδουϊστικὸ βιβλίο Bhagavad Gita περιγράφει τὴν ἐξαιρετικὴ τεχνολογία ποὺ ἐχρησιμοποιήθη σὲ ἕναν πόλεμο, μεταξὺ τῆς αὐτοκρατορίας Rama καὶ τῆς Ἀτλαντῖδος, περισσότερα ἀπὸ 10.000 χρόνια πρίν. Ὅταν οἱ σύγχρονοι ἐρευνητὲς ἐδιάβασαν τὸ Bhagavad Gita, τὸ ἀρχαῖο ἰνδικὸ ἔπος, ἐνόμιζαν ὅ,τι ἐδιάβαζαν ἕνα σενάριον ἐπιστημονικῆς φαντασίας.
Νὰ σᾶς πῶ…
Θεωρῶ πὼς τίποτα στὴν Μεσόγειο, τοὐλάχιστον, δὲν διέφυγε τῆς Ἑλληνικῆς ἐπιδράσεως.
Μὰ τίποτα.
Ἀπὸ ἄκρου εἴς ἄκρον, σὲ αὐτὴν τὴν κλειστὴ θάλασσα, τὴν Ἑλληνικὴ λίμνη, ὅπως τὴν ἔλεγαν, τὰ πάντα θυμίζουν τὴν ἐπίδρασι τῶν πρώτων κατοίκων.
Ποῦ πῆγαν αὐτοί; Ἐχάθησαν; Ἐξετοπίσθησαν; Εἶναι ἀκόμη ἐκεῖ;
Αὐτὸ δὲν τὸ γνωρίζω. Πάντως σίγουρα δὲν ἔχουν καταφέρῃ κάποιοι νὰ σβήσουν ὅλα τὰ ἴχνη…
Συνέχεια
Μὴ γελᾶτε εἴπαμε…
Μὴ γελᾶτε… Αὐτὰ δὲν εἶναι ἀστεῖα…
Διότι ἐσεῖς ἴσως νὰ γελᾶτε ἀλλὰ οἱ Ῥῶσσοι τὰ πιστεύουν καὶ τὰ διαδίδουν.
Καὶ μεταξύ μας…
Καλὰ κάνουν…
Τί; Θά ἀφήσουν τώρα ἄλλους νά τούς πάρουν τίς πρωτιές; Πλάκα κάνουμε;
Νομίζω ἀπὸ τὶς μαγικότερες στιγμὲς στὴν πορεία τῆς ἀνθρωπότητος.
Ὄχι τόσο γιὰ τὸ ἀσύλητο, ὅσο γιὰ τὸ ἄγγιγμα τῆς ἱστορίας.
Εἶναι πολὺ μεγάλη ὑπόθεσις νὰ ἀγγίζῃς αὐτὸ ποὺ κάποιος ἄλλος πρὸ χιλιάδων ἐτῶν ἄγγιξε, νὰ τὸν αἰσθάνεσαι καὶ νὰ ἀντιλαμβάνεσαι πὼς ἔχεις τελικῶς δέσῃ τὴν ἱστορία σου μὲ τὴν δική του.
Ἀσύλητος;
Συνέχεια
Μόλις 12 χλμ. από την Ιεράπετρα, στους Αν. πρόποδες των Λασιθιώτικων Ορέων, σε μέσο υψόμετρο 480-550μ. κείται η αρχαία Λάρισα της Κρήτης – μια από τις 11, τουλάχιστον, αρχαίες ελληνικές πόλεις με αυτό το όνομα! (Στέφ. Βυζάντιος) – όπου νυν κείται το χωριό Καλαμαύκα. Εδώ τα Λασιθιώτικα βουνά παίζουν μετέωρα παιγνίδια και κάνουν γραφικούς γεωλογικούς σχηματισμούς… Οι γεωλόγοι θα βρουν λαμπρό πεδίο της επιστήμης τους. Γι’ αυτό συμπεριελήφθησαν αυτοί οι σχηματισμοί της ορεινής γεραπετρίτικης γης στον «Άτλαντα των Γεωλογικών Μνημείων του Αιγαίου».
Στον δρόμο για το χωριό, από την θέση Βορνά (ή Πορνά ή Θέα), θα Συνέχεια
Εἶναι οἱ μικρὲς ἄρκτοι, (ὅπως τὶς ὀνόμαζαν οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοι)· αὐτὰ τὰ μαρμάρινα κορίτσια τοῦ 4ου π.Χ. αἰ. μὲ τὸ τρυφερὸ βλέμμα καὶ τὶς πλεξοῦδες στὰ μαλλιά. Πέφτουν ἀνάλαφρα οἱ πτυχωτοὶ χιτῶνες πάνω τους καὶ ὀρισμένα κρατοῦν ζωάκια στὰ χέρια τους. Σχηματίζουν πομπὴ πρὸς τὴ θεὰ Ἄρτεμη… Συνέχεια
